Tilia henryana - Henrylinde

De Henry-linde, in het Latijn Tilia henryana, is een botanische Chinese soort met een bescheiden ontwikkeling, veel beter geschikt voor de afmeting van onze tuinen dan zijn Europese neef. Deze originele en elegante kleine boom onderscheidt zich ook door zijn late, geurende en zeer nectarrijke bloei, die kostbaar is voor de bijenteelt. Zijn bladverliezende loof is een steeds veranderende sier, gevormd door prachtige hartvormige bladeren met een franjeachtige rand en een zilverachtige onderkant. Ze vertonen een mooi roze-koperen kleur bij het uitlopen en krijgen aan het eind van het seizoen een stralende goudgele kleur. Als de winter komt, toont hij zijn grijze schors, eerst glad en later met de tijd gebarsten. Hij groeit langzaam en geeft de voorkeur aan zon en frisse, diepe, weinig kalkhoudende grond.

Tilia henryana behoort tot de lindefamilie en is oorspronkelijk afkomstig uit Centraal-China. De groei van deze kleine boom is zeer langzaam en zijn volwassen hoogte zal niet meer dan 12 tot 15 meter bedragen, met een breedte van 10 meter.
Op jonge leeftijd heeft hij een vrij piramidale vorm, later wordt hij breder en vormt een goed vertakte kroon bovenop een vaak vrij korte stam: zijn takken groeien vrij opgaand. Zijn gaafrandige, afwisselende bladeren, 8 tot 12 cm lang, zijn hartvormig aan de basis en hebben een rand met lange, fijne tanden. In het voorjaar hebben ze een roze-oranje tot koperen kleur, in de zomer worden ze aan de bovenkant groen en glanzend, met een roestbruine, zilverachtige, viltige onderkant. In het najaar verkleuren ze naar goudgeel en vervolgens naar donkerrood en blijven ze lang aan de takken zitten. De bloei vindt plaats aan het eind van de zomer, in augustus-september. Talrijke kleine, crèmewitte bloemen met lindegroene meeldraden zijn verzameld in hangende schermen, met 15 tot 20 bloemen per scherm, en zitten met een lange steel aan de twijgen vast. Ze zijn opmerkelijk geurig en maken bijen erg blij. Ze worden gevolgd door kleine, bolvormige vruchten die vastzitten aan een vleugel, zogenaamde gevleugelde nootjes (samara's), eerst groen en later grijs van kleur.

De Henry-linde kan solitair worden geplant of om een heidetuin te beschaduwen met heide, camelia's en pieris op zure grond. U kunt hem combineren met de Perzische ijzerhoutboom (Parrotia persica) of de x Sycoparrotia, die vergelijkbaar is maar halfwintergroen loof heeft dat in de herfst goudgeel wordt. Gebruik hem bijvoorbeeld in een informele haag, samen met Japanse esdoorns, de karamelboom (Cercidiphyllum japonicum), de hortensia 'Hot Chocolate', de gevleugelde kardinaalsmuts (Euonymus alatus) om een schitterend en geurig bosje te creëren van september tot november. Zijn bloemen zijn een belangrijke bron van nectar, kostbaar voor wie bijen houdt. Een Japanse mispel (Eriobotrya japonica), die in oktober-november bloeit met een geur van bittere amandel, kan ook deze voedende rol vervullen in de geurentuin.