Lagerstroemia indica Fuchsia d'Eté - Indische sering

De Lagerstroemia indica 'Fuchsia d’Eté' is een nieuw soort Indische sering met een prachtige, vroege bloei in donkerroze, die het goede kenmerk heeft om betrouwbaar te bloeien, zelfs in koelere streken. Robuust en resistent tegen meeldauw produceert deze struik, die uit kan groeien tot een kleine boom, tot laat in de zomer, tussen jong rood getint blad, schitterende, compacte en volle trossen van wollige bloemen met gouden meeldraden, extra geaccentueerd door purperen stengels. Indische seringen worden ook gewaardeerd om hun gladde, vaak rijk gekleurde bast en hun prachtige herfstkleuren. Deze struiken houden van warmte maar waarderen wat koelte aan hun voet in de zomer om hun bloei te ondersteunen. Deze, geschikt voor vele regio's, zal een blikvanger zijn als solitair in een kleine tuin, als bloeiende haag of in het hart van een border.

De Lagerstroemia indica, afkomstig uit China, behoort tot de familie van de katjesbloemigen. 'Fuchsia d’Eté' is een recente variëteit. Ze behoort tot de 'Indiya Charms' serie, gecreëerd in de Landes door twee gepassioneerde kwekers van Lagerstroemia, Christian Gaurrat en Antoine Scrive. Deze collectie onderscheidt zich door de uitzonderlijke vroegheid, rijkbloeiendheid, compactheid, helderheid en ziekteresistentie (met name tegen meeldauw) van de variëteiten die er deel van uitmaken.

De Lagerstroemia indica ‘Fuchsia d’Eté’ is een struik met een bossige en vertakte groeiwijze vanaf de basis, met een ronde, iets uitgespreide kroon. Hij bereikt gemiddeld 4 m hoogte op volwassen leeftijd, met een diameter van 2 m. Zijn groei is vrij snel. Hij kiest meestal de maand juli om zijn bloei te beginnen, die doorloopt tot in september-oktober, afhankelijk van het klimaat. De bloeiwijzen, in vertakte trossen, bestaan uit zeer veel kleine bloemen gedragen door dunne steeltjes. Elke bloem heeft vijf bloemblaadjes met een sterk gegolfde rand, waarvan de textuur aan crêpe doet denken. Ze zijn verzameld in grote, mooie volle pluimen aan het uiteinde van de eenjarige takken.

Bij ‘Fuchsia d’Eté’ zijn de bloemstelen, steeltjes en bloemknoppen glanzend purperroze, waarna ze zich wijd openen tot bloemen in een intens en diep fuchsia-roze. Het blad, leerachtig en bladverliezend, ontwikkelt zich gedurende het hele seizoen, waarbij de jonge roodachtige blaadjes de roze bloei begeleiden. De volwassen bladeren hebben een glanzend donkergroene kleur en krijgen vaak een vuurrode tint in het najaar, intenser in een koel klimaat. Tot slot, en om het mooi af te sluiten, is zijn bast werkelijk prachtig, glad, beige met grijze, bruinrode strepen, die afschilfert in gekleurde platen (kaneel, gedempt rood, oudroze, crème).

Indische seringen zijn traditioneel de trots van de tuinen in het zuidwesten van Frankrijk. Met een voorkeur voor het vochtige, warme zuidelijke Atlantische klimaat boven het droge, winderige Middellandse Zeegebied, is dit een kleine boom die het verdient om geacclimatiseerd te worden in de koelere streken van ons land, door zorgvuldig de variëteit en zijn standplaats te kiezen. Zijn winterhardheid en groeikracht maken dit mogelijk. Het is als solitair, dicht bij het huis, dat u ten volle van zijn rijkdom kunt genieten. Hij komt goed tot zijn recht in een struikenborder, een bloeiende haag, of oprijzend uit een zee van vaste planten. Stel een border samen als een boeket, met Nepeta, Salvia sclarea of jamensis, Aster laevis. In de herfst begeleidt hij de pruikenbomen en bladverliezende kardinaalsmutsen, even kleurrijk als hijzelf. In een grote pot op het terras is hij een blikvanger wanneer de zomerbloei op zijn retour is. We hebben in alle eenvoud een driekleurig vegetatief tapijt bedacht als bodembedekker om de sering ‘Fuchsia d’Eté’ te laten stralen: een weefsel van tijmen (Thymus hirsutus, longicaulis, nitens), marjolein en zilverschoon zal de voet van zijn stam tooien, de schoonheid van zijn bast benadrukken en zijn prachtige bloei weerkaatsen.

NB: Wij willen erop wijzen dat deze boom vruchten produceert die een narcotische werking kunnen hebben bij inname.

Het ontwikkelen van nieuwe variëteiten bij de Indische sering is lang een Franse specialiteit geweest, met name in het zuidwesten van het land, waar de twee belangrijkste hybridiseerders zich bevonden in de Périgord maar ook in de Quercy.