Cercis siliquastrum - Judasboom

De Cercis siliquastrum, ook wel Judasboom of Boomboon genoemd, is een grote, bladverliezende struik met een opgaande groeiwijze in zijn jeugd, die later meer uitwaaiert. Hij valt op door zijn spectaculaire roze-paarse bloei. Hij bloeit in april-mei met een overvloed aan vlinderbloemige bloemen die in trossen bij elkaar zitten. Ze bedekken direct de nog kale stam en takken. Het hartvormige, blauwgroene blad verkleurt in het najaar naar goudgeel. Hij staat het liefst op een zonnige plek en verdraagt alle grondsoorten, zelfs droge en arme grond. Jonge planten kunnen vorstgevoelig zijn, maar eenmaal goed geworteld is hij winterhard.

Cercis siliquastrum behoort tot de familie van de Fabaceae of Vlinderbloemigen. Hij is oorspronkelijk afkomstig uit de gebieden rond de Middellandse Zee en de Zwarte Zee. Zijn groei is vrij langzaam en zijn volwassen hoogte zal ongeveer 8 tot 10 meter bedragen, met een breedte van 4 tot 5 meter. Het is een boom met een opgaande groeiwijze, die later wat breder wordt en vaak een bossige neiging heeft. De overvloedige bloei begint in april, voordat het blad verschijnt. Een bijzonderheid van de Judasboom is dat hij cauliflor is: zijn bloemen verschijnen direct op de stam en takken. Deze sierlijke bloemen hebben een vlinderbloemige vorm, zijn roze-paars van kleur, geuren heerlijk en zitten dicht opeengepakt. De vruchten, afgeplatte peulen, vormen zich in het najaar en blijven na de bladval aan de boom hangen, tot groot plezier van de koolmezen. Het blad verschijnt bronskleurig, kleurt daarna intens blauwgroen en verkleurt in het najaar naar goudgeel. De bladeren zijn hartvormig, rond, vrij dik en onbehaard. De takken van oude exemplaren vertakken zich richting de grond. De schors is grijs van kleur en wordt bijna zwart als de boom ouder wordt. Hoewel hij minder winterhard is dan de Canadese Judasboom (Cercis canadensis), kan hij eenmaal gevestigd toch temperaturen van -12, en soms zelfs -15°C verdragen, mits de grond goed waterdoorlatend is.

Deze Judasboom houdt van zonnige standplaatsen en alle grondsoorten, mits deze goed waterdoorlatend zijn. Hij doet het goed op kalkhoudende, droge en rotsachtige grond. Op arme grond is het aan te raden de plantgatgrond te verrijken met goede compost of potgrond. Geef hem de eerste seizoenen regelmatig water bij droogte, want hij kan slecht tegen extreme verdroging. Hij verdraagt alle grondsoorten, ook kalkhoudende. Jonge scheuten kunnen schade oplopen bij strenge vorst in het vroege voorjaar. Een bescherming met vliesdoek kan de eerste jaren nuttig zijn bij een plotselinge koudegolf in maart.

Hij kan solitair worden geplant in een tuin van bescheiden omvang. Op neutrale of kalkhoudende, goed doorlatende grond kun je hem bijvoorbeeld in een informele haag gebruiken, samen met de Montpellieresdoorn (Acer monspessulanum), de pruikenboom (Cotinus coggygria) en de gevleugelde kardinaalsmuts (Euonymus alatus) om een bosje te creëren dat van september tot november kleur geeft. Omdat hij de neiging heeft om als een dichte struik te groeien, past hij ook goed in een border samen met sering (Syringa), perzikkruid (Kolkwitzia amabilis) en schijnjasmijn (Philadelphus).