Indigofera kirilowii - Indigotier de Kirilov

De Indigofera kirilowii, of Kirilovs indigostruik, is een weinig bekende soort die te weinig in tuinen wordt gebruikt. Toch is het een van de meest winterharde en minst veeleisende heesters. Het is een pracht in het najaar, een krachtige kleine bladverliezende struik met een soepele, compacte groeiwijze, getooid met roze-lila erwtbloemen in trossen in de vroege zomer. Makkelijk in de omgang, stelt hij tevreden met gewone tuingrond, zelfs arme en matige grond, mits goed gedraineerd, en een warme, zonnige of halfbeschaduwde standplaats. Rijkbloeiend en sierlijk is hij geschikt voor in de border, solitair, als randbeplanting, in groepen, in een grote rotstuin of zelfs in potten.

Oorspronkelijk afkomstig uit Mantsjoerije (Noordoost-China) en Korea, is de Indigofera kirilowii een kleine struik uit de vlinderbloemenfamilie die dringend ontdekt moet worden. In de natuur groeit hij in kreupelhout en grasrijke gebieden onder moeilijke klimaatomstandigheden. Hij wordt 1,20 tot 1,50 meter hoog en breed en heeft een opgaande, maar soepele en luchtige groeiwijze, die door het gewicht van de bloemen iets overhangt en zeer elegant is. Op slanke, gebogen en weinig verhoute twijgen staan bladverliezende bladeren, verdeeld in 7 tot 11 blaadjes van 1 tot 3 cm lang, die aan beide kanten licht behaard zijn. Van mei tot juli verschijnen er tussen dit sierlijke, heldergroene loof prachtige, rechtopstaande bloemtrossen van 12 cm lang, vergelijkbaar met die van blauweregen, gevormd uit roze-lila erwtbloemen van 1 tot 2 cm in diameter, die zich ontwikkelen op de scheuten van het lopende jaar. Aan het einde van het seizoen kleurt de struik in een vlammend geel-oranje. Winterhard tot -20°C. Deze kleine struik met een langzame tot matige groei vormt dankzij zijn rhizomatisch wortelstelsel slechts zwakke uitlopers en wordt nooit invasief.

De Kirilovs indigostruik is een uitstekende kandidaat voor tuinen met matige grond, maar ook voor aan de rand van een bosrand waar hij moeiteloos een plekje in de zon verovert. Hij is prachtig geplant in een verhoogde border, bovenop een muurtje of een keermuur die hij zal bedekken met zijn soepele, bloeiende takken. In zo'n toepassing kun je hem combineren met Lespedeza thunbergii, die in september het stokje overneemt, met Amorpha fruticosa (iets hoger) of met Amorpha canescens die al in mei bloeit. Je kunt hem ook naast een groenblijvende, donkere heester plaatsen (Cotoneaster lacteus, Photinia 'Red Robin', sneeuwbal, Mahonia aquifolium), waarvan het loof mooi contrasteert met zijn koperkleurige gouden bladeren. Je kunt hem ook als bloeiende haag kweken, samen met pruikenbomen en kardinaalsmutsen, of in een grote pot.