Hydrangea petiolaris - Klimhortensia

De Hydrangea petiolaris is ongetwijfeld de bekendste en meest spectaculaire van alle klimhortensia's, en een van de weinige klimplanten die zelfs op het noorden kan bloeien. Deze plant is in feite een krachtige klimmende of kruipende struik, afhankelijk van het gebruik, met bladverliezend loof van een helder lichtgroen dat in het najaar geel kleurt. Hij hecht zich zelfstandig aan de steun die men ter beschikking stelt met behulp van zijn stengels die voorzien zijn van hechtwortels. Hoewel hij wat tijd nodig heeft om zich te vestigen, biedt hij op oudere leeftijd een weelderige bloei in schermvormige trossen van wit kant dat een groene tint aanneemt voordat het verwelkt. Ideaal voor noordelijke of westelijke ligging, deze plant is gevoelig voor verbranding door de zon en houdt van vruchtbare, diepe bodem die niet te droog is.

Afkomstig uit Japan en noordoost-Azië, is de Hydrangea anomalis subsp. petiolaris een klimmende struik uit de familie van de hortensiafamilie, net als zijn neef de hortensia. In zijn natuurlijke omgeving, de bossen van Azië, groeit deze houtachtige plant tot 15 m hoogte, maar overschrijdt zelden 5 tot 7 m in ons klimaat.

Deze hortensia heeft ovale bladeren met gekartelde randen, bladverliezend. Deze krachtige klimplant produceert houtachtige, robuuste en goed vertakte stengels, tot 3-4 m hoogte, die een zeer interessante architectuur vertonen. Met de leeftijd barsten ze open en schilfert hun schors af in spectaculaire flarden, waardoor de plant zelfs in de winter een aantrekkelijk uiterlijk krijgt. Als kruipende struik met een sterk bedekkend vermogen, is het ook een klimmer die zich vasthecht dankzij hechtwortels. Zonder steun zal hij niet hoger worden dan 1,5 m en zal hij een dichte struik vormen. Zijn groei is wat traag in het jeugdstadium. Deze hortensia bloeit in juni-juli, zelfs in de schaduw. Zijn nectarrijke bloemen, in grote schermen die soms 20 cm diameter bereiken, doen denken aan parasols, plat, wit, met een lichte maar zoete geur. Ze transformeren deze struik in een landelijke en luchtige massa. Ze verwelken niet maar drogen langzaam op de plant terwijl ze subtiele groene nuances aannemen voordat ze bruin worden. Zijn loof krijgt een mooie gouden tint in het najaar. Dit is geen heiplant, en zijn winterhardheid kan verder gaan dan -20°C.

Men kan deze klimhortensia op de achtergrond gebruiken om een noordelijke muur te bedekken, of een oude dode boom te bekleden, een onaantrekkelijke constructie, maar hij blijkt ook een uitstekende bodembedekker te zijn, zeer nuttig om hellingen vast te houden. Hij combineert goed met struikachtige fuchsia's (magellanica) bijvoorbeeld, of met weinig eisende bodembedekkers zoals Aegopodium podagraria 'Variegata', Alchemilla mollis, Geranium macrorrhizum, hosta's of tiarella's. Men kan hem combineren met eenjarige of vaste klimplanten zoals pronkwinden of lathyrus (op een licht zonnige ligging). In alle gevallen zal men hem plaatsen op een zonnige tot halfschaduwrijke ligging, in vruchtbare tot vochtige bodem. Hij kan ook gesnoeid worden om een platte vorm te verkrijgen. Ten slotte kan hij ook gebruikt worden in grote potten.