Hydrangea quercifolia - Eikenbladhortensia

De Hydrangea quercifolia of eikenbladhortensia is een struik met grote, diep ingesneden bladeren. Het is een het hele jaar door sierlijke plant, allereerst door het bijzondere grafische effect van zijn grote, gelobde bladeren, vervolgens door zijn bloei in grote witte pluimen die zich over meerdere maanden uitstrekt, van begin zomer tot september of oktober. Daarna voor zijn najaarsblad dat een rijke roodpaarse kleur krijgt voordat het valt. Tot slot is zijn afschilferende bast permanent en echt decoratief in de winter, met zijn mooie kaneelkleur. In onze tuinen komen meestal cultivars voor, maar de soort zelf is ook zeer interessant.

De Hydrangea quercifolia, uit de familie van de Hydrangeaceae, komt oorspronkelijk vooral uit het zuidwesten van de Verenigde Staten, meer specifiek uit de Mississippi-vallei. Hij groeit daar op rotswanden, in vochtige bossen, ravijnen en langs oevers, van Georgia tot Louisiana, via Florida. Het is een grote, bladverliezende struik die in zijn natuurlijke omgeving wel 4 m hoog kan worden en zich door uitlopers tot 3,50 m breed kan uitbreiden. Hij kenmerkt zich door een diep wortelgestel en grote, gelobde bladeren, waarvan de vorm zou moeten doen denken aan het blad van de Amerikaanse rode eik (Quercus rubra). In werkelijkheid zijn de bladeren van die laatste meer draadvormig en vooral veel gladder. Die van de eikenbladhortensia zijn breed en hun oppervlak is een beetje ruw, met meer uitgesproken nerven. Met een lengte van 25 tot 30 cm zijn zijn bladeren bijna even breed en vooral vrij diep ingesneden, waardoor karakteristieke grote lobben ontstaan.
Hij wordt gewaardeerd om zijn prachtige herfstkleuren en zijn bloei in grote, witte, rechtopstaande pluimen van 20-25 cm lang, samengesteld uit kleine, poederachtige fertiele bloempjes omgeven door grotere steriele bloempjes, die aan het eind van het seizoen roze verkleuren. In de tuin is het een van de makkelijkst te kweken hortensia's: hij is winterhard tot onder -20°C, verdraagt wat kalk in de bodem, kan tegen hitte en tegen periodiek droge grond in de zomer als deze diep is.
Een schoonmaaksnoei in het voorjaar is voldoende, om de uitgebloeide bloeiwijzen van de vorige herfst te verwijderen en eventueel zijn ontwikkeling wat in te perken, want hij heeft de neiging flink uit te dijen!

De eikenbladhortensia houdt van licht beschaduwde standplaatsen die zijn herfstkleuren en bloeirijkheid benadrukken, het gefilterde licht door boomkruinen of zelfs schaduw in een warm klimaat. Hij wordt gebruikt in een border, solitair in een kleine tuin of op een hoek van een pad, in een informele haag, maar verdraagt teelt in een kuip slecht. Je kunt hem combineren met andere hortensia's, maar omdat hij geen zomerheidegrond nodig heeft, ook met tal van andere struiken die in neutrale grond groeien. Omdat hij in de zomer tot laat in het seizoen bloeit, kun je hem aanvullen met struiken die in het voorjaar bloeien. De kleine Sering 'Superba' met kleine, zeer geurige roze bloempjes, de Physocarpus 'Diable d'Or' met purper blad dat zal contrasteren met het groen van de hortensia, de mooie Spirea 'Grefsheim' of getande spirea, met zijn sierlijke takken bedekt met witte bloemen, zijn zo goede metgezellen voor het begin van het seizoen. Voor de zomer zullen het smalle blad en de wat ijle, blauwe bloei van de Ceanothus 'Gloire de Versailles' luchtigheid brengen naast onze Hydrangea quercifolia.