Grevillea lanigera Mount Tamboritha - Australische zilvereik

De Grevillea lanigera 'Mount Tamboritha' is, in tegenstelling tot de gebruikelijke bossige grevillea's in tuinen, een kruipende struik die zich ontwikkelt als een bodembedekker. Hij betovert eerst met zijn kleine, dichte, bijna bolvormige blad in een grijsgroene kleur, met een wat wollig uiterlijk, dat het hele jaar decoratief blijft. De roze en crèmekleurige bloei, van het late voorjaar tot in de zomer, brengt een echte zachte toets aan borders en rotstuinen in een periode van het jaar waarin bloeiende struiken nog schaars zijn. Met een snelle groei, bestand tegen zomerdroogte en zonder onderhoud, is dit een makkelijke plant om te telen in zeer goed doorlatende grond met een zanderige of zure neiging en in een mild klimaat. Buiten onze streken die gespaard blijven van strenge vorst, is hij ideaal voor een kuip of bak die breder is dan hoog, om in de winter op te bergen in een koude kas. 

De Grevillea lanigera is een struik uit de proteaceae-familie, afkomstig uit de bergen van zuidoostelijk Australië. De variëteit 'Mount Tamboritha', soms G.lanigera compacta genoemd, zou een spontane vorm van deze plant zijn die gevonden is aan de kust van de staat Victoria. Bijzonder sierlijk, is hij ruimschoots aangeplant in Australië. Veel Grevillea's zijn pionierssoorten in hun natuurlijke milieu: ze verdragen droge, vrij arme maar niet-kalkhoudende bodems en hebben volle zon nodig om te bloeien. Met een snelle groei en zijn volwassen grootte bereikend in 3-4 jaar, zal deze laagblijvende struik gemiddeld 15-25 cm hoog worden met een breedte van 1,50 meter. De kleine, smalle blaadjes hebben een teruggebogen rand die ze een wat cilindrisch aanzien geeft. Ze zijn bedekt met wollige haartjes, vooral aan de onderkant, wat verantwoordelijk is voor hun asgrijze kleur. De bloei vindt meestal plaats van februari tot juni, onafgebroken, met een piek in maart-april. De bloemen in een zachtroze kleur zijn getint met felroze, soms met rood en wit-crème. Ze hebben geen bloemblaadjes, maar bestaan uit stijlachtige, op zichzelf opgerolde stijlen en lange teruggebogen meeldraden. Ze zijn gegroepeerd in kleine rechtopstaande trosjes. Het wortelstelsel van deze plant is zeer dicht aan de oppervlakte, wat zich vertaalt in een aanpassing aan voedingsarme bodems en zomerdroogte. Volgens sommige waarnemers lijkt de variëteit 'Mount Tamboritha' beter bestand tegen aantasting door Phytophthora dan de soort zelf.

De Grevillea 'Mount Tamboritha' is, zoals veel andere planten, niet moeilijk te telen zolang de omstandigheden maar geschikt zijn. Deze struik vraagt geen onderhoud en heeft geen water nodig in de zomer als hij eenmaal goed is aangeslagen. Je kunt hem zonder reserve toepassen in een kusttuin die gespaard blijft van strenge vorst, maar dan wel in een lichte, goed doorlatende, liever zure grond. Bijzonder geschikt voor een gematigd klimaat, vormt hij een prachtige bodembedekker tussen de stenen van een grote rotstuin en creëert een betoverend bloementapijt bovenop een muurtje. In dit gebruik combineert hij mooi met een kruipende rozemarijn, een Iberis sempervirens, waarvan de respectievelijk roze, blauwe en witte bloei een mooi pastelkleurig tafereel vormen bij de eerste mooie dagen. Een Callirhoe involucrata, een Erigeron glaucus 'Sea Breeze' en een Artemisia caucasica, die iets later bloeien, nemen het stokje over tot in de zomer. In een exotische of mediterrane tuin kun je hem combineren met protea's, Agave, Aloe, kruipende sedums, Crassula, Delosperma en vele anderen. De teelt in een bak maakt het mogelijk om zowel de samenstelling van het substraat te controleren als de struik te overwinteren in een koude kas of een zeer lichte, weinig verwarmde serre.