Eucalyptus subcrenulata - Gomboom
Eucalyptus subcrenulata - Gomboom
Eucalyptus subcrenulata - Gomboom
Eucalyptus subcrenulata - Gomboom
Eucalyptus subcrenulata
Gomboom
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →24 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Eucalyptus subcrenulata, ook wel Alpine gele gom genoemd, is een botanische soort afkomstig van de hoogvlakten van Tasmanië, het eiland ten zuiden van Australië. Door deze bergachtige, verre oorsprong ten zuiden van de Steenbokskeerkring heeft hij een goede winterhardheid, waardoor hij zich gemakkelijker laat acclimatiseren in onze tuinen. Het is een boom met een matige groeisnelheid die een hoogte van ongeveer vijftien meter bereikt, met een kegelvormige tot licht uitgespreide groeiwijze. Hoewel de bloei weinig opvallend is, is hij decoratief door zijn prachtige, gladde schors waarin verschillende tinten mengen, en door zijn wintergroene blad met een mooie, glanzende groene kleur. Hij verdraagt wat kalk in de bodem en groeit op een zonnige plek in humusrijke, drainerende grond die in de zomer niet te droog is.
De Eucalyptus subcrenulata behoort tot de grote Myrtenfamilie (Myrtaceae), net als de Callistemon (Flessenborstel), de Feijoa of natuurlijk de Mirte. Het geslacht Eucalyptus telt meer dan 800 soorten, vrijwel allemaal afkomstig uit Australië, op een paar soorten uit Zuidoost-Azië na. Deze soort is endemisch voor Tasmanië, een eiland in het uiterste zuiden van Australië, waar hij groeit in het centrale deel, op hoogvlakten en in alpiene gebieden. Deze eucalyptus groeit meestal op hellingen die zowel humusrijk als steenachtig zijn en goed aan de zon blootgesteld.
Met een gemiddeld snelle groei vormt hij een middelgrote boom, van 15 tot 20 meter hoog en ongeveer half zo breed. De stam, meestal goed vrij aan de basis, draagt een overwegend kegelvormige vertakking, met een kroon die soms wat uitgespreid is. De zeer gladde schors vertoont een prachtige combinatie van kleuren, waarin lichtgrijs, beige of bruin, en meer of minder groenachtig geel mengen. Zoals bij de meeste soorten heeft deze eucalyptus een jeugdig blad dat verschilt van het volwassen blad. De jonge bladeren zijn zittend (zonder bladsteel) en tegenoverstaand, van ovale vorm. Het volwassen blad staat verspreid, met lancetvormige bladeren van 5 tot 13 cm lang en 2 tot 4,5 cm breed, voorzien van bladstelen tot 3,5 cm lang. Ze bevatten klieren rijk aan etherische oliën en verspreiden een kruidige geur als je ze kneust. Ze zijn wintergroen en hebben een mooie groene kleur met een glanzende, gelakte cuticula.
De bloei vindt voornamelijk plaats tussen december en maart in Tasmanië (op het zuidelijk halfrond dus, wat bij ons overeenkomt met de zomer). De vrij onopvallende bloeiwijzen bevatten 3 zittende bloemknoppen, die zich openen tot kleine witte bloemen waarvan vooral de meeldraden in een krans van ongeveer 2 cm diameter zichtbaar zijn. Deze ontwikkelen zich later tot kleine, groenachtige tot bruingrijze vruchten, die evenmin decoratief zijn.
Deze eucalyptus heeft verschillende interessante eigenschappen voor siergebruik in ons klimaat. Ten eerste zijn winterhardheid, aangezien hij vorst tot ongeveer -15°C verdraagt, waardoor hij in het grootste deel van Nederland kan worden geplant. Ten tweede, hoewel hij de voorkeur geeft aan neutrale tot zure grond, verdraagt hij kalkhoudende grond relatief goed. Tot slot, hoewel hij niet van droogte houdt, is hij toch redelijk tolerant voor verschillende weersomstandigheden, maar hij kan absoluut geen wateroverlast verdragen (hij heeft drainerende grond nodig).
De Eucalyptus subcrenulata stelt veel tuineigenaren in staat om te genieten van een soort die vrij gemakkelijk te acclimatiseren is en veel minder bekend dan de klassieke E. gunnii. Deze middelgrote boom kan solitair of op de achtergrond van een border worden geplant om een exotische sfeer aan de tuin te geven, zelfs in een koeler klimaat. Je kunt hem dan combineren met struiken zoals de Grevillea juniperina, winterhard tot in de omgeving van Utrecht, en zeer decoratief met zijn donkergroene blad dat zijn langdurige, felrode bloei benadrukt. In een zachter klimaat is de Azara microphylla, of Chileense Mimosa, ook een goede metgezel met zijn fijne, donkergroene blad en zijn delicate, geelgeurende voorjaarsbloei. En om het geheel compleet te maken, zullen enkele Phormium planten met hun gevarieerde kleuren – groen, purper, bont met geel of anders – prachtig staan aan de voet van deze eucalyptus.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Groeiplaats
Bloei
Blad
Botanisch
Eucalyptus
subcrenulata
Myrtaceae
Gomboom
Australië
Aanplant en verzorging
De Eucalyptus subcrenulata plant je bij voorkeur in het vroege voorjaar in koudere streken, en in het vroege najaar in een warmer klimaat. Zet hem in een goed gedraineerde grond die in de zomer toch vochtig blijft, want hij houdt niet van droogte. Hij geeft de voorkeur aan neutrale tot zure grond, maar verdraagt ook licht kalkhoudende grond. Plant hem op een zonnige standplaats. Een goed gevestigde plant is winterhard tot -15 °C onder deze omstandigheden, jonge planten zijn gevoeliger voor kou. In veel gebieden kun je hem in de vollegrond planten, waarbij je de waterafvoer verbetert door grof zand, pouzzolaan of grind toe te voegen. Laat daarna de natuur zijn werk doen, de groei is vrij snel. Geef de eerste twee jaar regelmatig water, en daarna vooral in de zomer, met name in onze droogste regio's. Bemesting wordt afgeraden. Snoei wordt zeer goed verdragen, na de bloei.
Gomboomsoorten zijn nuttig om vochtige gronden te draineren, omdat ze veel water verbruiken, zelfs in de winter. Bergsoorten zijn interessant vanwege hun winterhardheid, maar ze kunnen slecht tegen hittegolven en te droge grond.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).