Escallonia rubra macrantha
Escallonia rubra macrantha - Escalloniastruik
Escallonia rubra macrantha - Escalloniastruik
Escallonia rubra macrantha
Escallonia rubra macrantha
Escallonia rubra macrantha - Escalloniastruik
Escallonia rubra var. macrantha
Escalloniastruik
Thuisbezorging of afhalen bij een afhaalpunt (afhankelijk van de omvang en de bestemming)
Plan de datum van uw levering,
en kies uw datum in het winkelmandje
24 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Escallonia rubra 'Macrantha' is een vorm met brede bladeren en grote bloemen van de uit Chili afkomstige Escallonia rubra. Deze uitstekende, groenblijvende haagstruik, zowel in vrije vorm als gesnoeid, toont een mooie groeikracht, een snelle groei en zorgt voor een lange zomerbloei in de vorm van vlezige, buisvormige klokjes, meestal in een glanzend karmijnroze, soms wit of rood. Een sprankelende kleur die extra opvalt door het geurende blad in een prachtig, glanzend donkergroen. Onmisbaar in kusttuinen, hij houdt van zon, geeft de voorkeur aan licht zure grond, verdraagt halfschaduw op warme standplaatsen, zeewind en is eenmaal goed geworteld bestand tegen zomerdroogte. Zijn enige zwakke punt is een matige winterhardheid; hij kan schade oplopen zodra de wintertemperaturen onder de -10°C duiken.
De Escallonia rubra var. Macrantha is één van de vele vormen die Escallonia rubra in zijn natuurlijke omgeving aanneemt. Deze laatste is namelijk een polymorfe Chileense soort die veelvuldig door kwekers wordt gebruikt voor hybridisatie vanwege de extreme spontane variabiliteit in zijn groeiwijze, blad en bloei. De 'Macrantha'-vorm onderscheidt zich van de soort door zijn groeikracht en de grote afmetingen van zijn bloemen en bladeren. Al deze planten behoren tot de Escalloniafamilie. De botanische escallonia's zijn allemaal afkomstig uit de gematigde zones van Zuid-Amerika en Chili. De soort rubra komt voor van Argentinië tot het uiterste zuiden van Chili, in het Andesgebergte tot op 1500 meter hoogte.
Het is een van nature vertakte struik met een bossige, zowel zeer volle als opgaande groeiwijze. Zijn flexibele en slingerende twijgen hebben de neiging met de tijd te gaan hangen: om de plant vol te houden en een mooie vorm te behouden, is het nodig de struik regelmatig te snoeien. Deze krachtige plant bereikt snel een gemiddelde hoogte en breedte van 3 meter. Zijn vrij grote bladeren, 3,5 tot 8 cm lang, rond, leerachtig, afwisselend geplaatst en met onregelmatig getande randen, zijn glanzend en vrij donkergroen. Ze zijn aromatisch, hebben een enigszins vlezige aanblik en zijn soms kleverig. De bloei vindt plaats van juni-juli tot augustus-september, vroeger of later afhankelijk van het klimaat, gedurende minimaal twee maanden. Aan het uiteinde van elke vertakking ontstaat een tros van 3 tot 10 cm, bestaande uit buisvormige klokjesbloemen van wel 2,5 cm groot. Ze hebben een dikke, wasachtige, glanzende textuur en zijn wit tot dieproze van kleur, bij sommige vormen zelfs karmozijnrood, ingesloten aan de basis door een purperen kelk.
De Escallonia 'Macrantha', een prachtige groenblijvende haagplant, heeft alleen moeite met extreem kalkrijke grond, ijzige wind en koude winters. Goed bekend bij tuiniers in Bretagne, Ierland of Engeland, doet hij het ook goed in een gematigd klimaat, mits zorgvuldig geplant en met regelmatig water geven gedurende de eerste twee of drie jaar. In een haag vervangt hij met voordeel coniferen door zijn lange bloeitijd, zijn decoratieve, groenblijvende blad en zijn natuurlijke weerstand tegen ziekten en plagen. Hij combineert goed met tal van andere struiken (ceaanothus, olijfwilg, sneeuwbal, olearia, griselinia of zelfs eucalyptus in beukenhagen), wat de biodiversiteit in de tuin bevordert. Hij is onmisbaar in tuinen aan de kust, want zijn bloei, net als die van olearia's, fleurt het blad op van bijvoorbeeld zeealsem, Bupleurum fruticosum of Correa alba 'Rosea'. In een grote border kan hij gecombineerd worden met grote cistusroosjes, Phillyrea, pistache, lampenpoetsers, Grevillea of met voorjaarsbloeiende struiken zoals sering, Kolkwitzia amabilis, Cassia, Leptospermum of deutzia.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Escallonia rubra macrantha - Escalloniastruik in beeld...
Groeiplaats
Bloei
Blad
Botanisch
Escallonia
rubra var. macrantha
Escalloniaceae
Escalloniastruik
Zuid-Amerika
Aanplant en verzorging
De Escallonia rubra Crimson Spire plant je bij voorkeur in het voorjaar, of in het najaar in zeer zachte klimaten. Hij vraagt om een goed doorlatende, vochtige bodem, een beetje zuur, neutraal, of zelfs zeer licht kalkhoudend, op een beschutte en warme standplaats. Hij bloeit uitbundiger in de volle zon, maar verdraagt ook goed meer schaduwrijke plekken. Eenmaal goed geworteld, heeft hij 's zomers geen water nodig, zelfs niet in droge klimaten. Hij kan tegen zeewind, maar niet tegen koude winterwind. Geef eventueel in het voorjaar meststof voor rozestruiken, als je grond erg arm is. Snoei om de vorm in balans te brengen in februari en september. Hij heeft een hekel aan extreem kalkhoudende of zeer zware grond en verdraagt geen stilstaand vocht, vooral niet in de winter. Als de grond te zwaar en kalkhoudend is, kan hij last krijgen van chlorose; in dat geval geef je elk jaar in het voorjaar een dosis ijzerchelaat. Snoei de eerste jaren tijdens de aanplant tot een derde van hun hoogte terug, zodat je struiken een dichte en compacte vorm krijgen. Je kunt ook korter snoeien, in het voorjaar. In koude streken plant je hem op een plek beschut tegen de heersende wind, op het zuiden tegen een muur of in het westen achterin een border of in een haag, en mulch de voet in de winter. Als je escallonia bevroren is in de winter, kan hij in het voorjaar vanuit de basis weer uitlopen.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).