Caragana arborescens - Erwtenstruik

De Siberische erwtstruik, in het Latijn Caragana arborescens, draagt ook de naam gele acacia, vanwege het uiterlijk van zijn blad en zijn gele bloei die bescheiden aan die van acacia's doet denken, of ook wel 'Siberische erwt', verwijzend naar zijn Mongoolse herkomst. Het is bijna onmogelijk om een robuustere, extreem zuinige struik te vinden die de zwaarste omstandigheden weerstaat, ook al is hij niet spectaculair. In volle bloei in een Engelse border, in gezelschap van seringen en romantische rozenstruiken, is de erwtstruik vooral ook een waardevolle bondgenoot voor iedereen die tuiniert op schrale of arme gronden, omringd door Vitex, Afghaanse salie, kroonkruid en andere planten zonder eisen.

De Caragana arborescens behoort tot de familie van de Fabaceae (Leguminosae), hij is afkomstig uit Siberië en Mongolië, waar hij vaak als haag wordt geplant om boomgaarden te beschermen tegen wind en ongewenste bezoekers. Winterhard tot ver onder de -20°C, accepteert deze plant een breed scala aan bodems, van licht zuur tot zeer kalkhoudend, zelfs arme gronden, maar hij houdt niet van doorweekte grond. Zijn zeer diepe wortelstelsel stelt hem in staat droogte te weerstaan, zodra de struik goed is gevestigd.

De Siberische erwtstruik is een bladverliezende struik met snelle groei, opgebouwd uit meerdere stengels, maar hij kan ook een kleine boom vormen met lage vertakkingen. Vaak breder dan hoog, bereikt hij gemiddeld 4,5 tot 5 meter in alle richtingen. Hij heeft een van nature soepele en ronde vorm, ondersteund door fijne, licht overhangende takken. Zijn bladverliezende loof is dicht en van een zeer fris lichtgroen en bestaat uit bladeren die zijn verdeeld in 5 tot 7 paar kleine, ovale en behaarde blaadjes van ongeveer 2 cm, voorzien van kleine doorns. Ze kleuren geel in het najaar voordat ze vallen. De bloei vindt plaats van april tot mei. Korte trossen met lichtgele erwtbloemen komen hier en daar tussen het blad uit, op het hout van het voorgaande jaar. Deze nectarrijke bloei wordt gevolgd door de vorming van peulen van 5 cm lang, elk met 4 tot 6 zaden. Bij de Caragana zijn de jonge peulen, maar ook de erwten en de bloemen, eetbaar.

De erwtstruik is geen spectaculaire of exotisch uitziende plant, maar een authentieke struik uit de steppen van Centraal-Azië, gewend aan moeilijke omstandigheden, inclusief zeer strenge vorst. Hij is waardevol voor tuinen waar de grond weinig diepte heeft, voor onvruchtbare en uitgeputte bodems door het passeren van bouwmachines in een gloednieuwe tuin. Je kunt hem planten in een informele haag, samen met Coronilla glauca, pruikenboom, Tataarse kamperfoelie, Sophora davidii, vlinderstruiken, smalbladige phillyrea, of de bonte wegedoorn (in niet te koud klimaat). Al deze onderhoudsarme heesters zijn perfect om een beetje fantasie te brengen in de verwaarloosde zones van de tuin. Je kunt bijvoorbeeld aan zijn voet, aan de zonzijde, kleine struiken planten zoals cistusroosjes, lavendel, zonneroosjes of struiksalies met zomerbloei (Salvia 'Royal Bumble', 'Rêve Rouge', 'Raspberry Royal').