Cistus x purpureus Betty Taudevin - Ciste pourpre
Cistus x purpureus Betty Taudevin - Ciste pourpre
Cistus x purpureus Betty Taudevin - Ciste pourpre
Cistus purpureus Betty Taudevin - Bonte cistus
Cistus x purpureus Betty Taudevin
Bonte cistus , Paarse cistus , Rotsroos
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →24 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Cistus (x) purpureus 'Betty Taudevin' is nog decoratiever dan de purperkleurige cistusroos, deze charmante struik die in het voorjaar bloeit op droge plekken in mediterrane streken. Hij vormt een regelmatige bol, maar iets compacter dan zijn ouder, en dit ras biedt ook grote bloemen in een fellere magenta-roze kleur en jonge stengels met een purper-paarse tint. Hij bedekt zich met kortstondige bloemen die zich voortdurend vernieuwen gedurende 3 tot 4 weken, mooi geaccentueerd door zijn donkere loof. Deze aromatische struik, relatief winterhard en perfect aangepast aan droogte, ademt heel duidelijk de sfeer van de garrigue. Maar hij doet het ook best goed in andere streken, mits je hem in een rotstuin of bovenop een muurtje plaatst, in een steenachtige of zanderige bodem die geen water vasthoudt.
De Cistus (x) purpureus is een plant uit de cistusroosfamilie (Cistaceae), die in het wild voorkomt in de rotsachtige garrigues rond de Middellandse Zee. Het is een natuurlijke hybride tussen Cistus creticus en C. ladanifer, waaruit een aromatische stof wordt gewonnen die veel wordt gebruikt in parfumerie en aromatherapie: labdanum. In de natuur én in de tuin verspreidt deze struik een heerlijke geur, bij een warme dag, met een intense, amberachtige, balsemieke geur met kruidige en houtige tonen. Zijn winterhardheid ligt rond -10 tot -12 °C, en zijn levensduur is 10 tot 12 jaar.
De purperkleurige cistusroos 'Betty Taudevin' is een sterk vertakte struik, met een vrij snelle groei, die een dichte bol vormt van 80 tot 90 cm in alle richtingen. In het zuiden vindt de bloei plaats vóór de periode van droogte en zomerhitte, van mei tot juni. In een gematigder klimaat zal hij bloeien van eind juni tot augustus. In het bovenste deel van de paarsgetinte stengels verschijnen bloemknoppen gerangschikt in schorpioenvormige bloeiwijzen. Elke bloemknop opent zich tot een kroon van 7 tot 8 cm in diameter, gevormd door 5 licht gekreukelde bloemblaadjes, in een helder purperroze tot magenta. De basis van elk bloemblad is gemarkeerd met een bruin-paarse vlek, terwijl het hart van de bloem wordt ingenomen door een bosje goudgele meeldraden. Elke bloem verdwijnt aan het eind van de middag, waarbij een regen van bloemblaadjes op de grond valt. Maar de knoppen zijn ontelbaar, wat een bloei garandeert die minimaal 3 weken duurt. De bloei maakt plaats voor vruchten die naar de hemel openen, als kleine mandjes gevuld met zaad. Zijn bladeren zijn wintergroen, langwerpig, donkergroen, kleverig en geurend bij warm weer. Het wortelstelsel van deze cistusroos is zowel diepgaand als vertakt, het is zo krachtig dat het tussen gebarsten rotsen weet te komen om het kleinste spoortje vocht diep onder de grond op te zuigen.
De cistusroos 'Betty Taudevin' is een plant voor de rotstuin en arme gronden, perfect aangepast aan droogte: zijn fragiele bloemen verbergen een uiterst sober karakter en een robuustheid die alle weerstand biedt. Creëer een wintergroen border, geïnspireerd op de garrigue, door bladstructuren en geuren te mengen van lavendel (blauw, wit, roos), rozemarijn (kruipend of opgaand), tijm (T. vulgaris, T. polytrichus), salie (Salvia x jamensis of officinalis), oregano, slaapmutsjes (Eschscholzia), kattenkruid 'Six Hills Giant' (Nepeta), ballota, wolfsmelk voor droge grond (Euphorbia characias, E. cyparissias). Teelt in grote potten is mogelijk, maar een beetje delicaat: zorg voor een goede waterafvoer en geef de plant in de zomer royaal water maar met zeer grote tussenpozen, waarbij het substraat absoluut moet uitdrogen tussen de gietbeurten.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Cistus purpureus Betty Taudevin - Bonte cistus in beeld...
Groeiplaats
Bloei
Blad
Botanisch
Cistus
x purpureus
Betty Taudevin
Cistaceae
Bonte cistus , Paarse cistus , Rotsroos
Middellandse Zeegebied
Andere Cistus
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
De Cistus purpureus 'Betty Taudevin' stelt hoge eisen aan de bodem: perfect gedraineerd, steenachtig of zanderig, en arm, zelfs als er kalksteen in zit. Zware, compacte grond wordt absoluut niet gewaardeerd, hoewel de plant zich er in mediterrane gebieden, waar de zomers zeer droog zijn, soms doorheen weet te slaan. Plant deze cistusroos na de laatste vorst ten noorden van de Loire, en in september-oktober in warme, droge klimaten. Zonder volle zon kan hij niet gedijen, en hij houdt ervan als zijn wortels warm staan. Onder deze omstandigheden is hij winterhard tot -10 of -12°C en zal hij langer leven. Buiten onze mediterrane streken moet u hem op de warmste plek in de tuin zetten, in de volle zon tegen een zuidmuur, in een steenachtige of zanderige talud, in elk substraat dat geen vocht vasthoudt. Vocht is namelijk funest, zowel tijdens strenge vorst als in de zomer, wat zijn rustperiode is. De combinatie van warmte en bodemvochtigheid zorgt bij cistus namelijk voor de ontwikkeling van een schimmel die de wortelhals van de plant aanvalt en tot afsterven leidt. Na de bloei kunt u de stengels licht terugsnoeien om de plant aan te zetten tot vertakking. Voer geen rigoureuze snoei uit; snoei nooit verder terug dan tot de laatste zichtbare bladknoppen op de twijgen.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).