Fagus sylvatica Ansorgei - Beuk

De Fagus sylvatica ‘Ansorgei’ is een variëteit van de gewone beuk die zelden in cultuur wordt aangetroffen en heel bijzonder is. Zijn fijn en smal, fijn ingesneden blad, dat aan dat van een wilg doet denken, heeft in het voorjaar en de vroege zomer een paarse kleur en verkleurt later in de zomer en in het najaar naar groen-paars-bruin-oranje. Het hangt aan sierlijke, gebogen takken. Met zijn zeer langzame groei vormt hij uiteindelijk een kleine boom met een uniek karakter. Hij houdt van vochtige, gematigde klimaten en van diepe, frisse, kalkhoudende tot licht zure grond.

De beuk, in het Latijn Fagus sylvatica, is een imposante boom met een spreidende groeiwijze. Zijn cilindrische stam is bedekt met een gladde schors in een lichtgrijze kleur. Deze boom kan meerdere eeuwen oud worden. Oorspronkelijk afkomstig van Midden-Europa tot aan de Kaukasus, is het een van de meest voorkomende soorten in de Europese bossen. Hij beslaat 10% van de Franse bossen. De Fagus sylvatica is, samen met de eik, de meest populaire beuk in Frankrijk. Zijn roodachtige hout wordt gebruikt in de meubelmakerij en voor de fabricage van gereedschap en houten speelgoed, evenals voor brandhout. Zeer winterhard kan hij op volwassen leeftijd een hoogte van 20 meter bereiken.

De cultivar ‘Ansorgei’ is een Duitse veredeling uit de jaren 1880. Met zijn zeer langzame groei vormt hij uiteindelijk een kleine boom met een vrij open groeiwijze en hangende, maar niet echt treurende, twijgen. Hij wordt ongeveer 4 meter hoog en 6 meter breed. Hij bereikt deze afmetingen pas na tientallen jaren, want na 10 jaar teelt is hij nauwelijks 1,50 meter hoog. Zijn blad bestaat uit afwisselend geplaatste, zeer smalle en lancetvormige, fijn ingesneden bladeren. Ze verschijnen in het voorjaar. Paars bij het uitlopen, worden ze groen-paars aan het eind van de zomer en vervolgens koper-oranje in het najaar. Ze zijn marcescent, wat betekent dat ze verdrogen maar aan de boom blijven zitten tot het volgende voorjaar, wanneer het nieuwe blad verschijnt. De bloemen verschijnen bijna gelijktijdig met het blad, van april tot mei. Ze zijn nauwelijks zichtbaar en hebben een crèmekleur. De mannelijke bloemen, gescheiden van de vrouwelijke, zijn verenigd in hangende katjes van 40 tot 60 mm. De vrouwelijke bloemen zijn met 2 tot 4 stuks gegroepeerd in een omwindsel aan het uiteinde van de twijgen. Oudere exemplaren dragen vruchten, beukennootjes genaamd, met een glanzende bruine kleur, bedekt met ruw behaarde stekels. Deze vruchten, 12 tot 18 mm lang, zijn in kleine hoeveelheden eetbaar. Bergbewoners gebruikten ze vroeger om meel van te maken.

De Fagus sylvatica ‘Ansorgei’ is een compacte boom, zeer winterhard en onderhoudsarm op een plek die hij prettig vindt. Hij geeft de voorkeur aan frisse, gematigde of bergachtige klimaten en zal het moeilijk hebben in tuinen in laaggelegen gebieden ten zuiden van de Loire vanwege te warme en te droge zomers. Als solitair geplaatst, vormt deze beuk een prachtig specimen als je het geduld hebt om hem te zien groeien. Geplant langs een pad, een beekje of een vijver buigen zijn takken licht en sierlijk naar beneden en tonen ze zijn mooie loof. Door zijn formaat is hij uitstekend geschikt voor kleine tuinen.