Abutilon megapotamicum - Belgische vlag
Abutilon megapotamicum - Belgische vlag
Abutilon megapotamicum - Belgische vlag
Abutilon megapotamicum - Belgische vlag
Abutilon megapotamicum - Abutilon du grand fleuve.
Abulilon megapotamicum - Abutilon du grand fleuve.
Abulilon megapotamicum - Abutilon du grand fleuve.
Abulilon megapotamicum - Abutilon du grand fleuve.
Abulilon megapotamicum - Abutilon du grand fleuve.
Abulilon megapotamicum - Abutilon du grand fleuve.
Abutilon megapotamicum - Belgische vlag
Abutilon megapotamicum - Belgische vlag
Abulilon megapotamicum
Belgische vlag , Chinese hennep , Chinese lantaarn , Kamerlinde
Thuisbezorging of afhalen bij een afhaalpunt (afhankelijk van de omvang en de bestemming)
Plan de datum van uw levering,
en kies uw datum in het winkelmandje
24 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Abutilon megapotamicum is een krachtige, warmteminnende struik die relatief eenvoudig is om te telen: in de volle grond in een gematigd klimaat, of in een pot in koelere streken. Hij vormt een massa fijne, gebogen takken die min of meer overhangen of klimmen als hij geleid wordt. Onvermoeibaar produceert hij bijzondere tweekleurige bloemen in geel en rood, die aan een lange steel hangen in de bladoksels van elk blad. Afhankelijk van het klimaat is hij wintergroen tot half-wintergroen en winterhard tot -10°C op een beschutte plek. Deze genereuze struik, afkomstig uit de tropische en subtropische gebieden van Zuid-Amerika, belichaamt perfect de exotische vrolijkheid van zijn herkomst.
De Abutilon megapotamicum, ook wel bekend als lantaarnplant of klimmende abutilon, is een struik afkomstig uit het zuiden van Brazilië en Uruguay. Hij komt voor in twee vormen: een uitgespreide struik waarvan de twijgen zich van nature afleggen en uiteindelijk een grote bodembedekker vormen, of een grote, krachtige struik met dunne, gebogen takken die in alle richtingen zo'n 2 meter kan bereiken, of zelfs meer, met een vrij langzame groei. Hij behoort tot de kaasjeskruidfamilie (Malvaceae) en is daarmee een neef van lavatera en hibiscus. Het is ook een plant die zeer rijk bloeit en weinig eisen stelt aan de bodem. De bloei vindt overvloedig plaats van juni tot de eerste vorst. De bloemen ontluiken in de bladoksels, hangend aan een lange steel. Ze bestaan uit 5 felrode, vergroeide kelkbladen die een klokje vormen, waaruit geleidelijk 5 felgele kroonbladen tevoorschijn komen, gevolgd door lange, opvallende paarsachtige meeldraden. Het loof, wintergroen tot half-wintergroen (sterft af rond -5°C), bestaat uit afwisselend geplaatste, langwerpige tot eivormige bladeren met een hartvormige basis, in een helder, levendig groene kleur.
Winterharder dan hij lijkt. De Abutilon megapotamicum kan vanuit de wortelstok opnieuw uitlopen na korte vorstperiodes tot ongeveer -10°C, mits hij op een zeer beschutte plek staat, bijvoorbeeld tegen een zuidmuur. Daarom kan hij onder deze voorwaarden in de volle grond worden geplant, tot in het centrum van Amsterdam, langs de gehele Nederlandse kuststrook en op beschutte, zonnige plekken in het binnenland. Op andere plaatsen kan hij zonder problemen in een grote pot worden gekweekt, die van april tot oktober op het terras kan staan, zodat hij tijdens de koude wintermaanden naar binnen gehaald kan worden. Hij combineert mooi met *Solanum rantonnetii* of *jasminoides*, *Sollya heterophylla*, *Bignonia capreolata*, zwarte ogen-Suzanne (*Thunbergia alata*) en andere genereuze klimmers met exotische charme die redelijk winterhard zijn.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Abutilon megapotamicum - Belgische vlag in beeld...
Groeiplaats
Bloei
Blad
Botanisch
Abulilon
megapotamicum
Malvaceae
Belgische vlag , Chinese hennep , Chinese lantaarn , Kamerlinde
Zuid-Amerika
Andere Abutilon
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Plant de Abutilon megapotamicum in het voorjaar of in het najaar bij mild weer, op een goed beschutte en zeer zonnige plek, in een waterdoorlatende maar vochthoudende, losse en vruchtbare bodem. Deze abutilon verdraagt kalkhoudende grond goed, maar het is geen plant voor droge grond. Maak een ruim plantgat en meng eventueel wat potgrond en zand door uw tuingrond om de kwaliteit te verbeteren. Geef ruim water na het planten en ook tijdens de zomer, bij aanhoudende hitte. Leid de abutilon op langs een trellis of gaas, want deze struik heeft geen hechtmechanisme en de twijgen zijn niet klimmend, dus hij zal zich niet zelfstandig aan zijn steun vasthechten. De abutilon is gevoelig voor slakken, vlinderrupsen, bladluis en met name voor echte meeldauw.
Hij is gemakkelijk te vermeerderen door stekken van jonge stengels in water: de beworteling vindt plaats na ongeveer 3 weken. Zodra de wortels zijn verschenen, is het nodig ze af te wennen, dat wil zeggen de stek over te brengen naar een medium van doorweektte potgrond (plaats een schotel onder de pot), dat u geleidelijk 'uit laat drogen', over een periode van ongeveer 15 dagen.
Teelt in potten:
Kies een grote pot met gaten in de bodem, met een inhoud van 30 tot 50 liter. Zorg voor een goede waterafvoer door een laag grind, potscherven of kleikorrels op de bodem aan te brengen. Vul de pot met een mengsel bestaande uit de helft tuingrond, een kwart bladaarde en een kwart grof zand. Het substraat moet rijk zijn aan voedingsstoffen en vochtig worden gehouden gedurende de hele groeiperiode. De abutilon vraagt om regelmatige watergift tijdens de warmste maanden en een regelmatige gift van meststof voor bloeiende planten van mei tot september. In de winter vermindert u de watergift en stopt u met bemesten. Zet de plant op een lichte, weinig of niet verwarmde, maar vorstvrije plek.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).