Picea sitchensis Sugarloaf - Sitkaspar

De Picea sitchensis 'Sugarloaf' is een dwergvorm van de Sitkaspar, met een eigenzinnig karakter, die in de loop der tijd een piramidale en compacte struik vormt die breder dan hoog is, en zeer aantrekkelijk is. In het voorjaar tooien de uiteinden van zijn twijgen zich met zeer dichte, licht gedraaide jonge scheuten die met het licht spelen. Hierbij komt de helderblauwe, zilverig berijpte onderkant van hun smaragdgroene naalden prachtig tot zijn recht. Zijn zeer verzorgde silhouet past perfect in kleine tuinen, geeft leven aan grote rotstuinen en doet het fantastisch in potten op het terras. Het is een kleine, zeer winterharde conifeer die weinig eisen stelt en geen snoei nodig heeft. Hij is tevreden met een verse grond, die niet te kalkrijk is, en een zonnige standplaats.

De Picea sitchensis, ook wel Sitkaspar genoemd, is een conifeer uit de dennenfamilie (Pinaceae) die oorspronkelijk van de westkust van de Verenigde Staten komt. Hij dankt zijn naam aan de plaats Sitka in Alaska. Het is een zeer winterharde soort, gewend aan koude en vochtige zomers. In zijn natuurlijke, vaak zeer ruige omgeving kan deze snelgroeiende boom een hoogte van meer dan 40 meter bereiken. Hij heeft een piramidale groeiwijze waarvan de top met de jaren breder wordt en takken die in kransen (verticillen) staan. Deze spar is een van de weinige die op jonge leeftijd verplanting goed verdraagt. Hij is zeer tolerant ten opzichte van de pH-waarde van de bodem.

De cultivar 'Sugarloaf' is een weinig voorkomende variëteit in onze tuinen, ontdekt op de 'Sugarloaf Mountain' in Oregon, VS. Hij onderscheidt zich van de wilde soort door zijn zeer beperkte grootte en zijn afgeplatte tot kegelvormige, zeer compacte piramidale groeiwijze, en door zijn ongewone jonge scheuten. Deze struik vertoont een regelmatige en bijzonder dichte groei. Zijn groei is traag, ongeveer 7 cm per jaar. Een exemplaar van 20 jaar oud zal niet breder worden dan 1,20 m met een omvang aan de basis van ongeveer 1,80 m. Zijn dunne, stijve twijgen zijn aan hun uiteinden sterk vertakt, zeer dicht opeen, horizontaal tot licht overhangend. Ze zijn bedekt met fijne, afgeplatte en stijve naalden, die radiaal rond de twijgen zijn gerangschikt. De jonge scheuten eindigen in een lichte draaiing die de blauwachtige, zilveren onderkant van de naalden onthult.

De dwerg Sitkaspar 'Sugarloaf' verdient het om beter bekend te worden en in tuinen geplant te worden, zelfs in de allerkleinste. Door zijn gemakkelijke teelt in een koel klimaat, zijn allesbehalve saaie persoonlijkheid en zijn zeer beperkte ontwikkeling, is het een perfecte plant voor rotstuinen, borders en terrassen. Deze plant combineert mooi met grote stenen, de geometrische lijnen van zwembaden en metselwerk. Je kunt hem associëren met siergrassen, die zeer complementair zijn, of met dwergconiferen met een kruipende groeiwijze (zoals Juniperus horizontalis 'Blue Chip'), een bolvormige groeiwijze (zoals Picea abies 'Little Gem'), of een zuilvormige groeiwijze (zoals Juniperus communis 'Sentinel'). De echte grafische kwaliteiten van coniferen komen van nature tot hun recht in het ontwerp van een eigentijdse tuin, waar de voorkeur uitgaat naar de esthetiek van vormen, silhouetten en textuuren boven een wals van bloemen. Deze planten met hun geruststellende permanentie geven een border duurzaam structuur, markeren paden, omzomen het terras en kunnen gemakkelijk de sterke aanwezigheid van gesnoeide buxus of hulst vervangen. Het gaat erom te spelen met volumes en kleuren.