Cherrytomaat Pepe F1 (jonge planten - geënt) La Sélection du Chef®

De Tomaat Pepe is een kerstomaat die lange, volle trossen produceert met 30 tot 50 volronde, dieprode vruchten van 20 tot 30 gram. Deze kleine tomaten hebben een smaakvol, zeer zoet en vrij sappig vruchtvlees. Perfect voor picknicks of borrels met vrienden, maar ook uitstekend geschikt voor salades of als bijgerecht. Dit zeer sterke ras is bijzonder goed bestand tegen de meeste tomatenziekten. De mini-kluitjes kunnen van mei tot juni worden geplant, na de laatste nachtvorst, wanneer de planten ongeveer 15 cm hoog zijn.

De geënte mini-kluitplanten van de tomaat 'Pepe F1' plant je van april tot juni, na de laatste nachtvorst, voor een oogst van juli tot september. Het enten zorgt onder andere voor een snellere en rijkere oogst.

De enttechniek bij tomatenplanten houdt in dat een gewenste variëteit het wortelstelsel krijgt van een speciaal geselecteerde andere variëteit, de zogenaamde onderstam. Deze onderstam is uitstekend bestand tegen bodemparasieten en -ziekten, wat de plant extra kracht geeft: hij is daardoor weerbaarder tegen moeilijke buitenomstandigheden (zoals koude klimaten) en geeft een aanzienlijk hogere opbrengst dan een niet-geënte plant. De vruchtzetting bij geënte planten begint eerder en lager aan de hoofdstengel. Dankzij het gebruik van de onderstam 'Protector' produceren onze geënte tomatenplanten ook minder blad, wat het rijpen en oogsten vergemakkelijkt.

De tomaat is oorspronkelijk afkomstig uit Zuid- en Midden-Amerika. Verschillende rassen werden al door de Inca's verbouwd, lang voordat de conquistadores arriveerden. De term "Tomaat" komt van het Inca-woord Tomatl en verwijst zowel naar de plant als naar de vrucht. Het behoort tot de vele voedingsmiddelen die uit de Nieuwe Wereld naar ons kwamen, zoals bonen, maïs, pompoenen, aardappelen en paprika's. De tomaat deed er echter aanzienlijk langer over om onze smaakpapillen te bereiken. De reden: lange tijd werd hij gekweekt om zijn esthetische en medicinale kwaliteiten, maar hij werd als giftig beschouwd vanwege zijn gelijkenis met de vrucht van de Alruin, een andere nachtschade. Pas aan het begin van de 20e eeuw werd het een vaste gast op onze tafels.

De tomaat is een vaste plant in tropische klimaten, maar wordt in onze streken als eenjarige gekweekt. Hij verhout na verloop van tijd en produceert onopvallende gele bloempjes die in schermen bijeen staan en zich tot vruchten ontwikkelen. Tomaten kunnen in volle grond worden geteeld, maar ook in een pot op een balkon, waarbij je bij voorkeur kies voor rassen met een compacte groei.

Het is een vruchtgroente met veel voedingsvoordelen. Net als de meeste groenten caloriearm en rijk aan water, bevat hij een zeer interessante molecule: lycopeen, een krachtige antioxidant. Hij onderscheidt zich ook door zijn rijkdom aan vitamine C, provitamine A en spoorelementen.

In de keuken kunnen tomaten rauw of gekookt op talloze manieren worden gegeten: in salades of voor de borrel, gegrild, gevuld, gemarineerd, gedroogd, in ratatouille, als saus... Er zijn tomaten in alle kleuren, vormen en maten. Profiteer ervan en kweek meerdere rassen in de moestuin voor afwisseling!

De oogst: De oogstperiodes variëren afhankelijk van de vroegrijpheid: vroege rassen kunnen 55 tot 70 dagen na het planten worden geplukt, middenseizoen rassen van 70 tot 85 dagen en late rassen na meer dan 85 dagen. Pluk de tomaat wanneer hij zijn definitieve kleur heeft gekregen en de textuur, hoewel stevig, een lichte verzachting vertoont. Voor een betere houdbaarheid pluk je de vrucht met het steeltje er nog aan. Let op: onrijpe vruchten, stengels en bladeren bevatten solanine en mogen niet worden gegeten.

De bewaring: De optimale bewaartemperatuur voor tomaten ligt tussen 10 en 15°C. Bewaren in de koelkast is mogelijk, maar het gaat wel ten koste van de smaak. Voor langere bewaring kunnen tomaten worden gedroogd, ingevroren, ingemaakt of tot jam worden verwerkt. Om ze te drogen: snijd je tomaten doormidden en vang het sap op. Leg de helften met de snijkant naar boven op een bakplaat. Bestrooi met zout, peper en suiker en laat ze minstens een uur in de oven op een zeer lage temperatuur. Haal ze eruit, bewaar ze in een glazen pot en schenk er olijfolie over.

De tip van de tuinier: Om water geven te beperken, raden we aan de bodem te mulchen met dunne, opeenvolgende lagen grasmaaisel, bij voorkeur gemengd met afgevallen blad. Deze bescherming houdt de grond vochtig en beperkt ook het onkruid wieden.