Vaste boekweit - Fagopyrum dibotrys

Aziatische spinazie, in het Latijn Fagopyrum cymosum, ook wel Struikspinazie of Meerjarige boekweit genoemd, is een grote, bossige vaste plant die zowel sierwaarde heeft als lekker is en liefhebbers van bijzondere planten en culinaire tuiniers zal verrukken. Deze groente vormt een hoge, luchtige pol waarvan de bladeren gegeten worden zoals spinazie. Ze tooit zich met mooie pluimen witte bloemen in de late zomer en kleurt rood in het najaar. Een echte doorlevende groente, ideaal voor permacultuur, en de plant is goed winterhard. Plant haar in het voorjaar of najaar en oogst de jonge bladeren naar behoefte. Het loof verdwijnt in de winter.

Aziatische spinazie (Fagopyrum dibotrys, syn. F. cymosum) is een vaste, kruidachtige plant afkomstig uit het zuidwesten van China, India, Myanmar en Vietnam. Het is een halfschaduwplant die houdt van goede, diepe, rijke, vochtige maar goed doorlatende grond. Ze behoort tot de Duizendknoopfamilie (Polygonaceae), net als zuring en spinazie. De groei is zeer snel en de wortelstok is enigszins uitlopervormend: zorg voor voldoende ruimte. Een volwassen plant vormt een grote, opgaande pol van minimaal 1,50 m hoog en 1,50 m breed. Het blad is bladverliezend. Het loof vormt zich opnieuw na de laatste vorst. Het bestaat uit pijlvormige bladeren, gerimpeld, licht behaard, vrij plat en donkergroen van kleur. Ze verkleuren naar rood in het najaar voordat ze afvallen. De bloei vindt plaats tussen augustus en oktober. Deze bestaat uit fijne pluimen met kleine witte bloemetjes die lijken op die van boekweit. Ze zijn zeer meldragend en nectarrijk en trekken vlinders, bijen en hommels aan. De zaden van Aziatische spinazie zijn ook eetbaar.

Culinair: de stengels en jonge bladeren kunnen rauw of gekookt gegeten worden, hun smaak doet denken aan spinazie en ze worden op dezelfde manier bereid. De zaden worden gekookt, gekiemd of gemalen tot meel gegeten. De bloemen hebben een pittige smaak die salades opfleurt.

De oogst: Pluk naar behoefte, in het jeugdstadium of volgroeid, van het voorjaar tot de vorst. De jongere, malsere bladeren kunnen rauw gegeten worden. Oudere bladeren zijn taaier en hebben een sterkere smaak, ze zijn beter geschikt voor bereide gerechten. De oogst gebeurt blad voor blad, met de hand of met een mes.

De bewaring: de bladeren van struikspinazie kunnen het best direct na de oogst gegeten worden, want ze bewaren slecht. Na het koken kunnen ze echter uitstekend ingevroren worden.

De tuiniertip: Om water geven te beperken, raden we aan de bodem te mulchen met dunne, opeenvolgende lagen grasmaaisel, bij voorkeur gemengd met afgevallen blad. Deze bescherming houdt de grond vochtig en vermindert ook het onkruid wieden.

Een sierplant: Aziatische spinazie creëert een landelijke sfeer en brengt een mooie kleuraccent in het najaar. In de border combineert ze goed met tal van andere frisse halfschaduwplanten die dezelfde groeiomstandigheden waarderen: varens, smeerwortel (Symphytum), hosta's, zilverkarsen (Actaea), geitenbaard (Aruncus)...