Tuinboon Robin Hood

De Tuinboon 'Robin Hood', ofwel 'Robin des Bois' in het Frans, is een laagblijvende variëteit met groene bonen en een zeer compacte groeiwijze. De planten zijn zeer productief en dragen vrij korte peulen die tot wel 6 bonen kunnen bevatten. Dit is een zeer interessante variëteit voor vierkante moestuinbakken en teelt in potten, omdat de hoogte niet meer dan 35 cm bedraagt. Het zaaien kan in het najaar of in het voorjaar gebeuren voor een oogst van juni tot augustus.

De tuinboon is een peulvrucht die tot de grote familie van de Fabaceae behoort, net als de sperzieboon en de erwt. Na een tijdje wat in de vergetelheid te zijn geraakt, lijkt hij weer volop terug te keren in de moestuinen. Het is absoluut een groente om te herontdekken, want de teelt is heel eenvoudig.

Van oorsprong komt de tuinboon uit Azië en het Midden-Oosten en wordt hij wereldwijd veel geteeld, zowel vanwege de smaak als de voedingskwaliteiten. Rijk aan energieleverende voedingsstoffen, wordt hij beschouwd als een zetmeelbron. Er bestaan veel tuinbonenvariëteiten waarbij de grootte van de peulen en de kleur van de boon verschillen: sommige zijn wit, andere meer bruin.

De tuinboon kan zowel rauw als gekookt gegeten worden. Maar het is een gerecht dat je wel moet verdienen, want het voorbereiden van verse tuinbonen kost tijd: je moet ze eerst doppen en vervolgens 'ontvliezen', ofwel het tweede velletje van elke boon verwijderen.

Om ze, net als radijsjes, te kunnen eten door er met wat zout op te bijten, oogst je ze jong en mals en ben je dus van dat tweede schilletje af. Over het algemeen heb je 1 kg ongedopte tuinbonen nodig om 250 g gepelde bonen over te houden.

De teelt van tuinbonen is gemakkelijk en als je grond aan de arme, kleiige en vochtige kant is, kun je voor één keer blij zijn! De tuinboon is echt iets voor jou. Net als alle Fabaceae is hij namelijk niet veeleisend. En het zijn juist de zware, vochtige gronden waar hij het beste op groeit. Hij is ook niet erg vorstgevoelig en kan in het grootste deel van Nederland al vanaf februari gezaaid worden.

Oogst: Het oogsten van tuinbonen komt erop neer dat je peulen plukt in verschillende rijpingsstadia, afhankelijk van hoe je ze wilt consumeren: rauw met zout, gekookt of gedroogd.

Bewaring: Verse tuinbonen zijn enkele dagen houdbaar in de groentelade van je koelkast. Je kunt ze ook drogen en op kamertemperatuur bewaren. Tuinbonen zijn ook uitstekend in te vriezen.

De tuintip van de expert: De tuinboon is de favoriete groente van de zwarte bonenluis. Het is heel zeldzaam dat ze niet worden aangevallen door een kolonie die meestal massaal op een hele rij neerdaalt. Om ze te verdrijven zonder insecticiden te gebruiken, kun je een mengsel van water en zachte zeep (2 eetlepels per liter) spuiten.

Dit jaar hebben we in onze tuin, na gelezen te hebben dat hun aanwezigheid de vruchtzetting kan bevorderen, de luizen maar laten zitten. Al snel merkten we de aanwezigheid van lieveheersbeestjes op. Ze waren zeker niet talrijk genoeg, maar de oogst was toch heel behoorlijk, ook al moeten we toegeven dat de peulen zwart en nogal plakkerig waren! Uiteindelijk hebben we ervan gesmuld en we denken dat er nu meer lieveheersbeestjes in de tuin zijn, want er zit geen spoor van bladluis meer op onze Oost-Indische kers.