Tuinboon Driemaal Wit

De verbeterde tuinboon 'Driemaal Wit' is een vrij laat ras met een zeer fijne smaak. Hij draagt mooie peulen gevuld met witte bonen waarvan de kleur na het koken stabiel blijft. Het is een zeer betrouwbaar verbeterd ras dat gezaaid kan worden van oktober tot november of van februari tot april, afhankelijk van de regio. Zeker de moeite waard om te ontdekken!

De tuinboon is een peulvrucht die behoort tot de grote familie van de Fabaceae (vlinderbloemigen), net als de sperzieboon en de erwt. Na een tijdje wat in de vergetelheid te zijn geraakt, lijkt hij weer volop terug te komen in de moestuinen. Het is absoluut een groente om te herontdekken, want de teelt is heel eenvoudig.

Van oorsprong komt de tuinboon uit Azië en het Midden-Oosten en wordt hij wereldwijd veel geteeld, zowel voor de smaak als voor de voedingskwaliteiten. Rijk aan energieleverende voedingsstoffen, wordt hij beschouwd als een zetmeelhoudend gewas. Er bestaan veel rassen tuinbonen waarbij de grootte van de peulen en de kleur van de boon verschillen: sommige zijn wit, andere meer bruin.

De tuinboon kan zowel rauw als gekookt gegeten worden. Maar het is een gerecht dat je moet verdienen, want het voorbereiden van verse tuinbonen kost tijd: je moet ze eerst doppen en vervolgens 'ontvliezen', wat betekent dat je het tweede velletje van elke boon verwijdert.

Om ze te eten zoals radijsjes, om zo te zeggen 'met een beetje zout', oogst je ze jong en mals en ben je het tweede schilletje bespaard. Over het algemeen heb je 1 kg ongedopte tuinbonen nodig om 250 g gepelde bonen over te houden.

De teelt van tuinbonen is gemakkelijk en als je grond aan de arme, kleiige en vochtige kant is, kun je je voor één keer verheugen! De tuinboon is echt iets voor jou. Net als alle vlinderbloemigen is hij namelijk niet veeleisend. En het is in zware, vochtige bodems dat hij het beste presteert. Hij is ook niet erg vorstgevoelig en kan in het grootste deel van Nederland al vanaf februari gezaaid worden.

Oogst: Het oogsten van tuinbonen komt neer op het plukken van peulen in verschillende rijpingsstadia, afhankelijk van hoe je ze wilt consumeren: rauw met een beetje zout, gekookt of gedroogd.

Bewaring: Verse tuinbonen zijn enkele dagen houdbaar in de groentelade van je koelkast. Je kunt ze ook drogen en op kamertemperatuur bewaren. Tuinbonen zijn ook uitstekend in te vriezen.

De tip van de tuinman: De tuinboon is de favoriete groente van zwarte bladluizen. Het is heel zeldzaam dat ze niet worden aangevallen door een kolonie die meestal massaal op een hele rij neerstrijkt. Om ze te verdrijven zonder insecticiden te gebruiken, kun je een mengsel van water en zachte zeep (2 eetlepels per liter) spuiten.

Dit jaar hebben we in onze tuin, na gelezen te hebben dat hun aanwezigheid de vruchtzetting kan bevorderen, de luizen met rust gelaten. Al snel merkten we de aanwezigheid van lieveheersbeestjes op. Ze waren zeker niet talrijk genoeg, maar de oogst was toch heel behoorlijk, ook al moeten we toegeven dat de peulen zwart en nogal plakkerig waren! Uiteindelijk hebben we ervan genoten en we denken dat er nu meer lieveheersbeestjes in de tuin zijn, want er zit geen spoor van bladluis meer op onze Oost-Indische kers.