Tomaat Zwarte van de Krim - Vilmorin

De Zwarte Krimtomaat is een variëteit met een donkere schil en vruchtvlees. Haar grote vruchten - 250 tot 500 gram - zijn herkenbaar aan hun bruinrode tot donkergroene, bijna zwarte schil. Ze wordt gewaardeerd om haar zeer zoete smaak en heeft absoluut geen zuurte. Daarom is ze erg geliefd bij ouders die hun jonge kinderen kennis willen laten maken met de smaak van tomaat. Ze is heerlijk in combinatie met andere gekleurde tomaten en basilicum in kleurrijke salades. Ze heeft warme, zonnige zomers nodig om de vruchten de prachtige kleur te geven die haar beroemd heeft gemaakt. Als onbepaald groeiende soort kan de Zwarte Krim gemakkelijk 2 meter hoog worden. Denk eraan om de planten te steunen vanaf het moment dat ze in de vollegrond worden uitgeplant. Zaai van februari tot april om te kunnen oogsten van juli tot oktober.

De tomaat is oorspronkelijk afkomstig uit Zuid- en Midden-Amerika. Verschillende variëteiten werden al door de Inca's geteeld, lang voor de komst van de conquistadores. De enorme variëteitenrijkdom van deze nachtschade blijft altijd verbazen. De term 'tomaat' komt van het Inca-woord Tomatl en verwijst zowel naar de plant als naar de vrucht. Er bestaan vruchten in alle kleuren (behalve misschien blauw), alle vormen en alle maten. Oude variëteiten zijn onbepaald groeiende planten en kunnen twee jaar leven. Recentere variëteiten zijn zogenaamd bepaald groeiend en stoppen met groeien in de struikfase, zodat ze niet gesteund of geleid hoeven te worden.

De tomaat behoort tot de vele voedingsmiddelen die uit de Nieuwe Wereld naar ons zijn gekomen, net als de boon, maïs, pompoen, aardappel en paprika. Het duurde echter aanzienlijk langer voordat ze onze smaakpapillen bereikte. En met reden! Lange tijd werd ze geteeld om haar esthetische en medicinale kwaliteiten. Men dacht dat ze giftig was vanwege haar gelijkenis met de vrucht van de Alruin, een andere nachtschade. Pas vanaf het begin van de 20e eeuw werd ze een vaste gast op onze tafels.

De tomatenplant is een vaste, kruidachtige plant in tropische klimaten, maar wordt in onze streken als eenjarige geteeld. Ze verhout in de loop van de tijd en produceert onopvallende, gele bloempjes die in bijschermen bijeen staan en zich tot vruchten ontwikkelen.

We moeten toegeven dat haar vrucht erg mooi is en de moestuin aangenaam kleurt. Hij heeft ook veel voedingsvoordelen. Net als de meeste groenten caloriearm en rijk aan water, bevat hij een zeer interessante molecule: lycopeen, een krachtige antioxidant. Hoe langer de tomaat kookt, hoe meer hiervan beschikbaar komt. Hij onderscheidt zich ook door zijn rijkdom aan vitamine C, provitamine A en sporenelementen.

Tegenwoordig hoeven haar smaak- en voedingskwaliteiten niet meer bewezen te worden. Voor de tuinier is de tomaat een van de onmisbare zomergroenten. Hij hoeft zich alleen maar af te vragen welk gebruik hij ervan wil maken om zich een weg te banen door alle bestaande variëteiten. Is het voor salades, sauzen, om ter plaatse rauw te eten, om te koken, enz.? Hij zal zich ook afvragen wanneer hij wil oogsten. Het antwoord zal uiteraard afhangen van de gemiddelde zonnestraling in de regio waar zijn tuin zich bevindt. Maak je geen zorgen, de keuze is enorm en voor elke situatie is er een geschikte tomaat! En hoewel de tomaat inderdaad veel zon en warmte nodig heeft, heeft ze niet per se veel ruimte nodig. Daarom moet je je niet laten weerhouden om haar in een bak op je balkon te telen, waar je de voorkeur geeft aan kleinere vruchtvariëteiten. Let op: onrijpe vruchten, stengels en bladeren bevatten solanine en mogen niet worden gegeten.

De oogst: afhankelijk van de variëteit, van vroeg tot laat, kunnen er 50 tot 100 dagen zitten tussen de uitplantdatum en de oogst. Er bestaat geen truc om met zekerheid te kunnen zeggen of een tomaat volledig rijp is. De pluk gebeurt wanneer ze, op zijn minst, volledig de kleur heeft aangenomen die bij de variëteit hoort en wanneer de textuur, terwijl ze stevig blijft, een lichte verzachting vertoont. Voor een betere bewaring pluk je de vrucht met het steeltje er nog aan.

De bewaring: tomaten bewaren minder lang naarmate hun watergehalte hoger is. Ze blijven enkele dagen goed in de groentelade van je koelkast of uitgespreid op een luchtige plek. Om ze langer te bewaren, kun je culinaire methoden overwegen zoals tomatenconfijt, gedroogde tomaten, sauzen, ingevroren vruchten, conserven, jam of sap. Confijten is heel eenvoudig en zo smakelijk: snijd je tomaten doormidden en vang het sap op. Leg de halve tomaten met de snijkant naar boven op de bakplaat van je oven. Bestrooi met zout, peper en suiker en laat ze minstens een uur in een zeer zachte oven. Haal je tomaten eruit en eet ze meteen op, of bewaar ze in een glazen pot en overgiet met olijfolie.

De tuiniertip: het is aan te raden om elk jaar meerdere tomatenvariëteiten te telen om het risico op een volledig mislukte oogst te minimaliseren, die verband zou kunnen houden met weersomstandigheden of een specifieke ziekte.
Om het fenomeen 'neusrot bij tomaat' tegen te gaan - dit is geen ziekte maar een calciumtekort - spuit je een calciumrijke gier van smeerwortel op je planten.
Bij het verspenen (uitplanten) mag je de stengel tot aan de eerste blaadjes ingraven. Dit stimuleert het wortelstelsel, wat garant staat voor een mooie oogst.
Winnende combinaties in de tuin zijn vaak dezelfde als op het bord. Dat is een goede ezelsbrug om te onthouden dat tomaat en basilicum het goed samen doen.