Hangtomaat Tumbling Tom Red

De Tomaat Tumbling Tom Red is een vroegrijpende, compacte variëteit waarvan de lange trossen met kleine, scharlakenrode vruchtjes ons overladen met een royale opbrengst. De bossige planten met een overhangende groeiwijze vormen een waterval aan vruchten van 15 tot 30 gram. Deze tomaat heeft sappig, zoet en zeer aromatisch vruchtvlees en is perfect om kleine ruimtes zoals een vensterbank of een hoekje op het balkon te veroveren en goede diensten te bewijzen in de keuken. Stop een paar van deze tomaatjes in de lunchtrommel van je kinderen voor gegarandeerd succes. Het is ook een variëteit om aan te denken om jonge kinderen van tomaat te laten houden. Ouderen waarderen haar om andere redenen: ze begeleidt zomerse borrelhapjes voortreffelijk.
Deze kleine, determinante variëteit wordt niet hoger dan 50 cm. Laat vanuit een hangmand de takken met haar vruchten neerwaarts golven, klaar om geplukt te worden. Het zaaien gebeurt van februari tot april om van juni tot september te oogsten.

De tomaat is oorspronkelijk afkomstig uit Zuid- en Midden-Amerika. Verschillende variëteiten werden al door de Inca's geteeld, lang voor de komst van de Conquistadores. De enorme variëteitenrijkdom van deze nachtschade blijft altijd verbazen. De term 'tomaat' komt van het Inca-woord Tomatl en duidt zowel de plant als de vrucht aan. Er bestaan vruchten in alle kleuren, behalve misschien blauw, en in alle vormen en maten. Oude, erfelijke rassen zijn onbepaald groeiend en kunnen twee jaar leven. Recentere variëteiten zijn zogenaamd bepaald groeiend en stoppen met groeien in het struikstadium, zodat ze niet gesteund of geleid hoeven te worden.

De tomaat behoort tot de vele voedingsmiddelen die uit de Nieuwe Wereld naar ons kwamen, net als de boon, maïs, pompoen, aardappel en paprika. Het duurde aanzienlijk langer voordat ze onze smaakpapillen bereikte. En met reden! Lange tijd werd ze gekweekt om haar esthetische en medicinale kwaliteiten. Men dacht dat ze giftig was vanwege haar gelijkenis met de vrucht van de Alruin, een andere nachtschade. Ze werd pas een vaste gast aan onze tafels vanaf het begin van de 20e eeuw.

De tomatenplant is een vaste, kruidachtige plant in tropische klimaten, maar wordt in onze streken als eenjarige geteeld. Ze verhout met de tijd en produceert onopvallende, gele bloempjes die in bijschermen bijeen staan en zich tot vruchten ontwikkelen.

We moeten toegeven dat haar vrucht erg mooi is en de moestuin aangenaam kleurt. Hij heeft ook veel voedingsvoordelen. Caloriearm zoals de meeste groenten, rijk aan water, bevat hij onder andere een zeer interessante molecule: lycopeen, een krachtige antioxidant. En hoe langer de tomaat kookt, hoe meer daarvan beschikbaar komt. Hij onderscheidt zich ook door zijn rijkdom aan vitamine C, provitamine A en spoorelementen.

Tegenwoordig hoeven haar smaak- en voedingskwaliteiten niet meer bewezen te worden. Voor de tuinier behoort de tomaat tot de onmisbare zomergroenten. Hij hoeft zich alleen maar af te vragen welk gebruik hij ervan wil maken om zich te kunnen oriënteren tussen alle bestaande variëteiten. Is het voor salades, sauzen, om ter plekke rauw te eten, om te koken, enz. Hij zal zich ook afvragen op welk moment hij wil oogsten. Het antwoord zal uiteraard afhangen van de gemiddelde zonnestraling in de regio waar zijn tuin zich bevindt. Wees gerust, de keuze is enorm en voor elke situatie is er een tomaat! En hoewel de tomaat inderdaad veel zon en warmte nodig heeft, heeft ze niet per se veel ruimte nodig. Daarom moet je je niet laten weerhouden om haar in een bak op je balkon te kweken, waar je de voorkeur geeft aan klein-vruchtige variëteiten. Let op: onrijpe vruchten, stengels en bladeren bevatten solanine en mogen niet worden geconsumeerd.

De oogst: afhankelijk van de variëteit, van vroeg tot laat, kan er 50 tot 100 dagen zitten tussen het uitplanten en de oogst. Er bestaat geen truc om met zekerheid a priori te kunnen zeggen dat een tomaat volledig rijp is. De pluk gebeurt wanneer hij, minimaal, volledig is gekleurd met de kleur waarmee hij werd aangekondigd en wanneer zijn textuur, terwijl hij stevig blijft, een lichte verzachting vertoont. Voor een betere bewaring pluk je de vrucht met zijn steeltje er nog aan.

De bewaring: tomaten bewaren minder lang naarmate hun watergehalte hoog is. Ze blijven enkele dagen goed in de groentelade van je koelkast of uitgespreid op kamertemperatuur. Om ze langer te bewaren, kun je culinaire methoden overwegen zoals tomatenconfituur, gedroogde tomaten, sauzen, ingevroren vruchten, conserven, jam of sap. We zijn dol op confituur maken omdat het heel simpel en zo smakelijk is: snijd je tomaten doormidden en vang het sap op. Leg de halve tomaten met de snijkant naar boven op de bakplaat van je oven. Bestrooi met zout, peper en suiker en zet ze minstens een uur in een zeer zachte oven. Haal je tomaten eruit en consumeer ze meteen, of bewaar ze in een glazen pot en overgiet met olijfolie.

De tuiniertip: het is aan te raden om elk jaar meerdere tomatenvariëteiten te telen om het risico op een volledig mislukte oogst, die verband zou kunnen houden met een weersomstandigheid of een specifieke ziekte, te minimaliseren.
Om het fenomeen 'neusrot bij tomaat' tegen te gaan – dit is geen ziekte maar een calciumtekort – spuit je een calciumrijke gier van smeerwortel op je planten.
Bij het verspenen (uitplanten) mag je de plant gerust tot aan de eerste blaadjes ingraven. Dit stimuleert het wortelstelsel, wat garant staat voor een mooie vruchtoogst.
Winnende combinaties in de tuin zijn vaak dezelfde als op het bord. Het is een goed ezelsbruggetje om te onthouden dat tomaat en basilicum goed samengaan.