Wintersla Brune d'Hiver

De Bruine Winter Sla is een ouderwetse, winterharde en vorstbestendige variëteit. Hij vormt mooie, vrij stevige kropjes, opgebouwd uit groene, gegolfde bladeren met een rode zweem. De zaaipreiodes loopt van augustus tot september voor een oogst van maart tot mei.

Als sla tot de meest geliefde groenten behoort (er wordt 4,2 kilo per persoon per jaar van gegeten), komt dat zowel door zijn versheid en knapperigheid als door zijn smaak- en voedingskwaliteiten. Hij wordt rauw gegeten in salade, maar ook gekookt, gestoofd of gesmoord, bijvoorbeeld als begeleiding van doperwten.

Bij uitstek een bladgroente, sla is een eenjarige plant die tot de grote familie van de Asteraceae behoort. De Latijnse naam, Lactuca sativa, verwijst zowel naar het witte melksap (lactuca) dat vrijkomt bij het snijden als naar het feit dat hij gecultiveerd is (sativa).

Het is een onmisbare groente in elke zelfrespecterende moestuin en er bestaan zoveel variëteiten dat het mogelijk is hem bijna het hele jaar door te telen. Wintersla zijn winterharde en vorstbestendige slasoorten. Hun ontwikkeling is trager dan die van zomersla, het is aan te raden ze aan het eind van de zomer / begin van de herfst te zaaien voor een oogst in het volgende voorjaar.

De teelt van sla is eenvoudig, mits het teeltkalender van elke variëteit wordt gerespecteerd. De groei is snel en hij gedijt in elke bodem, op voorwaarde dat deze rijk is en vochtig blijft.

Oogst: Deze gebeurt eenvoudigweg met een mes, wanneer de slakropjes goed ontwikkeld zijn.

Bewaring: Sla is enkele dagen houdbaar in de koelkast, maar om optimaal van zijn versheid te profiteren, adviseren we u hem meteen na de oogst te consumeren. Het invriezen van gekookte sla is zeker mogelijk.

De tuiniers tip: De ware nachtmerrie van elke tuinier, naaktslakken en huisjesslakken zijn dol op slablaadjes. Als de jacht geopend is, moet men toegeven dat men bereid is tot alles om ze te verjagen of te elimineren: de strook as (die snel door regen wordt weggespoeld), de zelfgemaakte val gevuld met bier (waar egels zich aan bezatten tot een alcoholcoma), de koperen strips die ze zouden elektrocuteren (en die ze een beetje kietelen)...

Liever dan uw tijd en, bij wijze van spreken, uw sla te verliezen, adviseren we u een slakkenmiddel te gebruiken op basis van ijzerfosfaat, bekend onder de naam Ferramol. In tegenstelling tot slakkenkorrels op basis van metaldehyde, die gevaarlijk zijn voor dieren en vervuilend, is Ferramol natuurlijk, niet giftig en zeer effectief, mits u eraan denkt uw perceel enkele dagen voor het zaaien te 'behandelen'.

.