Roodlof Rouge de Verona

De Wilde Cichorei 'Rode van Verona' is een tweejarige groenteplant van 30 cm tot 50 cm. Hij wordt gekweekt voor zijn volledige, generfde bladeren met een rode kleur. Hij vormt een ronde, gesloten en knapperige krop bladeren die rauw in salade of gekookt zoals spinazie gegeten kan worden. Zaaiperiode van mei tot juli voor een oogst 6 tot 8 maanden later.

Wilde Cichorei is een kruidachtige plant die behoort tot de Asteraceae-familie. De Latijnse naam is Cichorium intybus en hij staat ook bekend onder de namen Bittere Cichorei of Capucijnerbaard.

Er bestaan verschillende soorten cichorei; de wilde cichoreisoorten staan het dichtst bij de oorspronkelijke soort die in het wild voorkomt in weilanden en langs paden. Hij lijkt overigens een beetje, zowel qua bladvorm als smaak, op Paardenbloem. De grote wortels van de Bittere Cichorei met dikke wortel, ook wel 'Industriële Cichorei' genoemd, worden na het roosteren gebruikt voor de bereiding van een koffiesurrogaat.

De rassen zijn talrijk en vertonen een grote variabiliteit in vorm, kleur en smaak. Ze onderscheiden zich door hun grotere winterhardheid: ze zijn minder gevoelig voor strenge winterkou dan andere cichoreisoorten.

In de tuin gedijen ze in elke matig vruchtbare, vrij vochtige maar goed doorlatende bodem. In bijzonder koude streken is een winterbescherming zoals een vliesdoek of tunnel aan te raden. Sommige rassen hebben forceren nodig, wat in een kelder kan gebeuren.

De bladeren van Wilde Cichorei worden vooral rauw in salade en mesclun gegeten, maar ook gekookt in jus, als gratin, met room, gestoofd of in bechamelsaus.

Alle cichoreisoorten hebben tonische, bloedzuiverende en licht laxerende eigenschappen.

Oogst: Cichorei wordt naar behoefte en naargelang de groei geoogst.

Bewaring: Ze zijn na de oogst enkele dagen houdbaar in de koelkast.

De tip van de tuinman: Verricht regelmatig schoffelbeurten en wieden; grondbedekking wordt aangeraden bij droogte.

.