Radijs IJskaars

De IJskaars Radijs of "IJsradijs" is een variëteit met een lange wortel van 15 cm, gekweekt voor zijn witte, vlezige wortels die knapperig zijn. De smaak is aangenaam en licht pittig. Hij wordt rauw gegeten in salade of met een beetje zout. Het zaaien gebeurt van maart tot oktober voor een oogst van mei tot november.

De radijs is een redelijk winterharde, eenjarige of tweejarige groenteplant uit de Brassicaceae-familie, waarvan voornamelijk de rauwe wortel wordt gegeten, maar ook de vers geplukte bladeren zijn heerlijk in soep.

Waarschijnlijk al bekend sinds het neolithicum, zou de radijs oorspronkelijk uit het Verre Oosten komen. De naam 'radijs' komt van het Latijnse radix, wat simpelweg wortel betekent. Hoewel hij veel werd gegeten door de oude Egyptenaren, de Romeinen en later in de Middeleeuwen, vaak in vormen die ver afstaan van wat we nu kennen, kwam de zwarte radijs pas in de 16e eeuw naar Frankrijk. In de 18e eeuw begon men de zwarte radijs en de kleine rode en witte radijsjes te consumeren.

Er bestaan radijzen in verschillende kleuren, van rood voor de meest voorkomende, maar ook roze, wit of grijs. Over het algemeen worden ze in 2 hoofdtypen ingedeeld: de zomerradijs (of 'alle-maanden-radijs') die wordt vertegenwoordigd door variëteiten met een kleine wortel, en de rammenas (of 'raapradijs') met variëteiten met een lange wortel. Er zijn ook Japanse radijzen of 'daikon' die een lange, witte, kegelvormige wortel hebben en soms als knolraap worden verkocht.

De winterradijs heeft een grote penwortel met een zwarte, roze of paarsachtige schil. Het vruchtvlees is wit. De bladeren zijn groen en ingesneden, en vormen een compacte pol aan de basis van de plant. De smaak is veel sterker dan die van de zomerradijs. Met zijn pittige smaak wordt hij gekookt gegeten, zoals knolrapen, of rauw, zoals wortels.

De winterradijs heeft veel goede eigenschappen; hij bevat vitamine C en zwavel, maar ook fosfor en magnesium. Hij is antiscorbutisch en vochtafdrijvend en wordt aanbevolen voor mensen met lever- en galblaasklachten.

Oogst en bewaring:

De oogst van de zomerradijs vindt plaats 4 tot 6 weken na het zaaien. Regelmatig oogsten zodra de radijsjes gevormd zijn, maar zonder ze te groot te laten worden, beperkt het risico dat ze hol en onverteerbaar worden. Zomerradijsjes moeten snel worden geconsumeerd. Het vers geoogste loof kan worden verwerkt in een heerlijke soep.

De oogst van rammenas vindt plaats 4 tot 5 maanden na het zaaien. Oogst voorzichtig door ze met een riek op te lichten en laat ze op de grond drogen voordat u ze binnenbrengt. Als ze in de grond overwinteren, bedek de bodem dan met stro.

De tip van de tuinier:

Het op dezelfde rij en tegelijkertijd zaaien van radijs en wortelen zorgt ervoor dat de wortelzaadjes van nature op afstand van elkaar komen te liggen. Zodra de radijs is geoogst, blijft er ruimte over voor de wortelen om te groeien.

Om de hele seizoen knapperige radijsjes te hebben, is het goed om de zaai te spreiden.

Om de 2 à 3 weken zaaien zorgt ervoor dat u altijd perfecte radijsjes heeft om te eten.

U kunt uw radijsjes ook in plantenbakken zaaien, met potgrond en regelmatig water geven.