Raap Platte witte van Holland
Raap Platte witte van Holland
Raap Platte witte van Holland
Brassica rapa Blanc plat de Hollande
Knolraap
Thuisbezorging of afhalen bij een afhaalpunt (afhankelijk van de omvang en de bestemming)
Plan de datum van uw levering,
en kies uw datum in het winkelmandje
6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Beschrijving
De meiraap 'Witte Harde Hollandse' is een oud ras dat zich onderscheidt door zijn vroegheid. Deze tweejarige kruidachtige plant van 25 tot 30 cm wordt gekweekt voor zijn vlezige, witte en afgeplatte wortel. Het vruchtvlees is stevig en zoet en wordt rauw of gekookt gebruikt in vele gerechten. Zaaien van eind maart tot eind juli.
De meiraap is al bekend sinds de prehistorie en maakt altijd al deel uit van het dieet van de mensen in Noord-Europa. Hij wordt vaak gekookt gegeten, in gratin, als puree of als begeleiding van soep, hutspot en stoofpot. Jonge meiraapjes hoeven niet geschild te worden en kunnen rauw gegeten worden, geraspt en gemengd met andere rauwkost. De jonge bladeren van de meiraap kunnen ook in soepen worden gegeten. De meiraap heeft vochtafdrijvende, verfrissende en remineraliserende eigenschappen en bevat vitamines (A, B5, B6, C, PP) en mineralen (calcium, ijzer, koper, magnesium).
De vele rassen meiraap maken een oogst het hele jaar door mogelijk. Deze wortelgroente kent vele vormen (lang, half lang, rond of plat) en kleuren (wit, geel, roze of paarsachtig).
De meiraap vereist een gift goed verteerde compost (3 kg/m²) in het late najaar of het vroege voorjaar.
Oogst: Meiraap wordt over het algemeen twee maanden na het zaaien geoogst. De voorjaars- en zomermeiraap wordt naar behoefte en gewenste grootte geoogst, van mei tot juli. De herfst- en winterrassen, bestemd voor bewaring, worden vanaf oktober en voor de eerste vorst gerooid. Om ze te oogsten, til je ze voorzichtig op met een spitvork en trek je zachtjes aan de basis van de bladeren.
Bewaring: Laat de meiraap enkele uren op de grond nadrogen, snijd het loof af boven de wortelhals. Meiraap blijft enkele maanden goed in een kuil of kelder, in droog zand, op een koele en donkere plek.
De tuiniers tip: Het planten van venkel naast meiraap helpt de aardvlo en de koolvlieg te weren. Indien nodig, voor een betere bescherming, plaatst u een dwangglas of een insectennet. Verwijder regelmatig onkruid en schoffel de grond.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Oogst
Groeiplaats
Blad
Botanisch
Brassica
rapa
Blanc plat de Hollande
Brassicaceae
Knolraap
Tuinbouw
Tweejarig
Andere Raapzaad
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Voorbereiding: Omdat de knolraap een wortelgewas is, moet de bodem voor het zaaien goed losgemaakt en geëffend worden. Knolraap houdt van lichte, vochtige, voedselrijke grond zonder teveel kalksteen. De plant is gevoelig voor vorst, droogte en zeer zonnige standplaatsen. Wat vruchtwisseling betreft: vermijd het om knolraap binnen 3 of 4 jaar op hetzelfde perceel te telen.
Zaaien: Trek bijvoorbeeld met een gereedschapssteel voren van 1 cm diep. Zaai dun (één zaad per 5 cm) en bedek de zaden vervolgens met een beetje fijne aarde en druk deze licht aan met de achterkant van een hark. Houd een rijafstand aan van 20 tot 30 cm. Houd de grond vochtig zodat de kieming snel verloopt.
Zodra de knolrapen minstens twee bladeren hebben, dunt u ze uit door één plant per 10 à 12 cm te laten staan. Verplant de uitgedunde plantjes niet, ze houden niet van verspenen. Na het uitdunnen kunt u het beste één of twee keer snel schoffelen.
Onderhoud: Schoffel, bedek de grond en geef water om de grond vochtig te houden. Knolraap heeft regelmatig water nodig (ongeveer één à twee keer per week in de zomer als er grondbedekking ligt, minder in het najaar).
Zaad
Behandelingen
Voor welke locatie?
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).