Eikelpompoen Thelma Sanders BIO - Ferme de Sainte Marthe

De Pompoen Thelma Sanders is een oud Amerikaans pompoenras van het acorn-type – dat wil zeggen eikelvormig, en beroemd om de uitzonderlijke smaak van zijn dikke, gele vruchtvlees. Elke plant produceert 5 tot 7 sterk geribde en puntige vruchten van bescheiden formaat, met een gewicht van ongeveer 500 gram en een diameter van ongeveer 15 cm. Hun schil, eerst crèmekleurig, wordt geel bij volledige rijpheid. Ze zijn goed te bewaren tot aan de feestdagen aan het eind van het jaar. De Pompoen Thelma Sanders is een bossig en niet-uitlopend ras dat 50-60 cm hoog wordt. Zo kunnen meerdere planten samen op een gemiddeld oppervlak staan. Het vruchtvlees is heerlijk geroosterd, gevuld, van de barbecue of gestoofd. Om hem te ontdekken: zaai van april tot juni en oogst 85 tot 95 dagen later, van augustus tot oktober.

Oranje, groen, rood, geel, zwart of zelfs blauw, glad, geribbeld, wrattig, met een zachte schil, enz. Pompoenen en courgettes bieden ons een verbluffende variabiliteit aan vormen, kleuren en maten, omdat ze zich met verbazingwekkend gemak kruisen. Daarom bestaan er zoveel rassen.

In de volksmond verwijst winterpompoen naar allerlei soorten pompoenen, zoals kalebassen, reuzenpompoenen, etc. met een taaie schil en een lichtzoet vruchtvlees. Met zomerpompoenen of courgettes bedoelen we de verschillende rassen die nog jong worden geoogst wanneer de schil nog zacht is. Deze laatste worden met de zaden gegeten.

Ze zijn allemaal afkomstig uit Amerika en behoren tot de grote familie van de Cucurbitaceae. Ze werden in de 16e eeuw in Europa geïntroduceerd.

• Er zijn ongeveer tien soorten pompoenen, waarvan er vier het meest worden geteeld in onze moestuinen. Dit zijn Cucurbita pepo, Cucurbita moschata of muskaatpompoenen, Cucurbita maxima en tot slot Cucurbita argyrosperma.
• De Cucurbita pepo: dit zijn de meest voorkomende in moestuinen, het betreft bepaalde pompoenen, courgettes, patissons, etc. Ze zijn over het algemeen te herkennen aan hun stijve en ingesneden bladeren en hun hoekige steel die minstens 5 ribben heeft en niet breder wordt op het aanhechtingspunt met de vrucht.
• De Cucurbita moschata of muskaatpompoenen: deze hebben zachte bladeren. De steel is sterk geribbeld en wordt op het aanhechtingspunt van de vrucht zeer duidelijk breder. De bladeren zijn hartvormig.
• De Cucurbita maxima: dit zijn voornamelijk reuzenpompoenen. Hun steel is rond en krijgt een wat sponsachtig uiterlijk. Zoals de naam van de soort al doet vermoeden, gaat het vooral om rassen met grote vruchten. De bladeren hebben 5 lobben.
• De Cucurbita argyrosperma: zeer weinig voorkomend in onze tuinen, deze hebben drielobbige bladeren en een zeer dikke, stevige en niet-geribde steel.

Meestal zijn het rankende planten die zich met hun ranken aan elk steunpunt vastgrijpen. De vrouwelijke bloemen zijn te onderscheiden van de mannelijke door hun onderstandig vruchtbeginsel (onder de bloem) dat op een embryo van een vrucht lijkt. In veel regio's worden de mannelijke bloemen vlak na de bestuiving geoogst om gevuld of als beignets te worden gegeten. De manieren om pompoenen en courgettes te consumeren zijn talrijk. Gesauteeerd, gebakken, als gratin, in soepen of gevuld. Courgettes zijn onmisbaar in de Provençaalse ratatouille, de Italiaanse caponata, de Maghrebijnse couscous of vele andere iconische mediterrane gerechten.

De oogst: Pompoenen en courgettes zijn vruchten die veel water nodig hebben om het beste van zichzelf te geven. Pompoenen zijn het lekkerst als ze rijp worden geplukt. Courgettes worden jong en vers geoogst, nog onrijp. Alle moeten voorzichtig worden behandeld en vrij blijven van snijwonden of stoten.

De bewaring: Courgettes kunnen worden bewaard door ze in stukken te snijden en in te vriezen. Hun kwetsbare schil leent zich niet voor bewaring in hun geheel. Winterpompoenen met een taaie schil zijn enkele maanden houdbaar en kunnen de hele winter worden gegeten. In tegenstelling tot ander fruit en groenten hebben ze warmte nodig voor een optimale bewaring. Het is niet nodig ze op een donkere plek te zetten, dus je kunt ze net zo goed opslaan waar hun volle silhouet gewaardeerd kan worden.

De tuiniertip: plaats een leisteenplaat of een dakpan onder de vrucht. Dan komt hij niet meer direct in contact met de grond, waardoor je voorkomt dat hij gaat rotten door vocht. Ook houden ze bijzonder van licht vochtige grond. Denk er daarom aan om rond de planten te mulchen, vooral midden in de zomer. Pompoenen en courgettes zijn zeer gevoelig voor meeldauw (een schimmelziekte die een wit, pluizig laagje op het bladoppervlak achterlaat). Vermijd zorgvuldig om de bladeren of bloemen te besproeien. Combineer je pompoenen met alliums zoals bieslook, uien of sjalot, of met fabaceae (voorheen peulvruchten) zoals bonen of erwten. De combinatie pompoen – komkommer kan daarentegen beide partijen schaden.