Charentais-meloen - Cucumis melo

De Charentais-meloen of Cantaloup is de meloen die we allemaal kennen en het meest tegenkomen op de markt. Goed gekalibreerd weegt hij meestal tussen de 800 g en 1,5 kg. Zijn gladde, groene schil omsluit een fel geel tot oranje vruchtvlees dat zeer geurig en sappig is. De Charentais is een meloen van het Cantaloup-type. Deze naam komt van een Italiaans dorpje, Cantalupo, in de periferie van Rome, waar deze meloenen werden geteeld tot groot genoegen van de pausen. Van aristocratische lekkernij is hij uitgegroeid tot een van de populairste zomervruchten. Trouwens, wie zou tegenwoordig nog de verfrissing van een meloen willen missen? Om helemaal zeker te zijn van zijn smaak en rijpheid kun je hem het beste in je eigen tuin telen.
In jam, compote, puur natuur of in hartige gerechten, hij veredelt alle ingrediënten waarmee hij wordt gecombineerd.
De Charentais-meloen wordt geoogst van juli tot oktober bij zaaien van maart tot juni.

De meloen is zeer waarschijnlijk afkomstig uit Azië. De eerste tastbare sporen vinden we echter in Egypte, 5 eeuwen voor Christus, en later in Griekenland en Rome, waar hij lang onrijp, weinig zoet en op smaak gebracht met zout en peper werd gegeten. Het was toen een gerecht voor pausen en aristocraten. In de 16e eeuw werd hij in heel het zuiden van Frankrijk geteeld. Steeds verder verspreidde hij zich naar het westen van Frankrijk om onder meer het hof te bevoorraden. Verschillende soorten en talrijke variëteiten ontstonden, terwijl de bereidings- en teeltwijzen van de meloen zich diversifieerden.
De meloen is een compacte vrucht, rond of langwerpig, met een gladde, geribde of netvormige schil. Het zeer waterige vruchtvlees kan groen, wit, geel of oranje zijn en omsluit een centrale holte gevuld met zaden. Hij wordt meestal rauw gegeten als voorgerecht of zoet nagerecht, maar ook in sorbets, jams, compotes of siroop. De kleine meloentjes die worden verwijderd tijdens het uitdunnen en diverse snoeibeurten, kunnen worden ingemaakt als pickles, gemarineerd in azijn en gekruid met aromaten. De meloen is zeer hydraterend, verfrissend en vochtafdrijvend. Hij staat bekend als rijk aan spoorelementen en vooral aan vitamine B en C. Variëteiten met oranje vruchtvlees bevatten daarnaast vitamine A (de beroemde caroteen!).
Het zijn eenjarige, kruipende kruidachtige planten waarvan de vrouwelijke bloemen zich onderscheiden van de mannelijke door hun onderstandig vruchtbeginsel (onder de bloem) dat op een embryo van een vrucht lijkt. Ze bevinden zich op de secundaire of tertiaire vertakkingen van elke plant en zullen de vrucht vormen. De mannelijke bloemen daarentegen zitten altijd in de bladoksels van de hoofdstengel.

De oogst: er zijn vier weken nodig tussen de vorming van de vrucht en het moment van plukken. De zoete geur die de vrucht afgeeft en de steel die op het punt staat los te laten, geven aan dat dit moment is aangebroken.

De bewaring: als hij niet is aangesneden, kan een meloen gemakkelijk enkele dagen (maximaal 5 dagen) worden bewaard op een droge en luchtige plaats, bijvoorbeeld op rekken. Als hij is aangesneden of een klap heeft gehad, kun je hem invriezen. Verwijder hiervoor de schil en de centrale zaden, snijd hem in stukjes en besprenkel met wat citroensap.

De tuiniers-tip: leg een leisteenplaat of een dakpan onder de vrucht. Zo komt hij niet direct in contact met de bodem en voorkom je dat hij gaat rotten door vocht. Vergeet ook niet om rond de planten te mulchen, vooral midden in de zomer, want meloenplanten houden van frisse bodems.
Meloenen zijn zeer gevoelig voor meeldauw (een schimmelziekte die een wit, pluizig laagje op het bladoppervlak achterlaat). Vermijd zorgvuldig om de bladeren of bloemen te besproeien. Meloenen zijn zeer veeleisende vruchten die tot de cucurbitaceae-familie behoren. Net als alle andere leden – komkommers, watermeloenen, pompoenen, etc. – putten ze de voedingsstoffen in de bodem uit. Het is daarom verstandig om dit type vruchtgroente niet altijd op dezelfde plek of direct na elkaar te telen, om de grond niet overmatig te verarmen.
Plant ze samen met oregano, ze begeleiden elkaar gunstig, zowel in de tuin als op het bord.