Kardoen Gigante di Romagna BIO - Ferme de Sainte Marthe

De Cardon Gigante di Romagna, ook wel Reus van Romagna genoemd, is een ras dat oorspronkelijk uit de regio Romagna komt. Zeldzaam in de teelt, is hij interessant vanwege zijn groeikracht, vroegheid en zijn grote, smakelijke bladstelen. Om ze te consumeren, is het nodig ze te 'bleken', dat wil zeggen ze twee tot drie weken van licht te beroven. Het sterk ingesneden, viltige blad heeft weinig doorns en heeft een mooie lichtgrijze kleur. Het is een tweejarige plant, die in het tweede jaar bloeit, terwijl hij zichzelf in stand houdt door de productie van wortelopslag. Kardoen is rijk aan vezels, mineralen en koolhydraten (met name inuline), en staat bekend om de laxerende en leverzuiverende eigenschappen die eraan worden toegeschreven.

Kardoen en artisjok behoren tot dezelfde familie van de asteraceae, de twee planten zijn genetisch en fysiek zelfs zeer vergelijkbaar: hetzelfde sterk ingesneden blad met een zeer karakteristieke zilvergrijze kleur, hetzelfde type bloei die grote, distelachtige (nog een familielid) paarsachtige bloemhoofdjes geeft. Maar waar de artisjok wordt geteeld voor zijn bloemknop, wordt de kardoen geteeld voor de hoofdnerf van zijn grote bladeren. De bloem van de kardoen is eetbaar, maar duidelijk taaier dan die van de artisjok. Voorgebleekt kan de kardoenstengel of -ribbe worden bereid in gratin, als puree, sap, met merg of als bijgerecht bij vlees. Het bleken zorgt ervoor dat de bitterheid in het plantensap verdwijnt.

Beschouwd als een vergeten groente (ten gunste van de artisjok), is de kardoen, in het Latijn Cynara cardunculus, afkomstig uit het Middellandse Zeegebied: Griekenland, Spanje, Italië, het zuiden van Frankrijk en Noord-Afrika. Kardoen is rijk aan mineralen (kalium, calcium en magnesium), evenals aan vitamines.

Kardoen gedijt in een bodem die rijk is aan humus, vochtig en goed gedraineerd. In onze gematigde streken verdraagt hij echter de zomerdroogte door zijn groeicyclus licht aan te passen (start van de groei in het najaar, voortzetting in de winter, bloei in juni terwijl het blad verdort). Hij staat bij voorkeur op een plek in de volle zon. Zeer volumineus op volwassen leeftijd, kan hij in bloei 2 m hoog en 1,50 m breed worden als de bladstelen niet zijn samengebonden om te worden gebleekt.

De teelt: enkele weken voor de oogst bij oude rassen moeten de bladstelen worden gebleekt. Om dit te doen, bindt u de bladeren bij elkaar en wikkelt u ze in karton of een ondoorzichtige folie. Zorg ervoor dat er lucht kan circuleren. Aard de planten op met 25 tot 30 cm aarde om ze te stabiliseren. Door deze handeling krijgen de bladeren geen licht meer. Omdat er geen fotosynthese meer plaatsvindt, worden de bladeren malser en witter. Enkele weken later zijn ze klaar om te worden geoogst. Let op: deze handeling is niet nodig voor rassen die van nature bleken.

De oogst: trek uw handschoenen aan, vooral voor de stekelige rassen. Trek de hele kluit uit de grond en leg de bladeren op een geventileerde plek, beschermd tegen licht. Goed opgeslagen kunnen de bladstelen de hele winter worden bewaard en geconsumeerd.

De tuintip: bevorder vruchtwisseling, bijvoorbeeld door kardoen te telen na een teelt van vlinderbloemigen. Dit heeft de bodem verrijkt met stikstof. Plant kardoen pas na minimaal vier jaar weer op dezelfde plek. Kardoen is namelijk een zware voedingsbehoefte.