Duitse kamille BIO - Matricaria recutita

De Echte kamille, ook wel wilde kamille, kleine kamille of kamille genoemd, wordt gekweekt vanwege haar sier-, geneeskrachtige en cosmetische kwaliteiten. Kamille vindt van nature haar plek in een moestuin, omdat ze groenten beschermt door bepaalde insecten aan te trekken of te weren. Ze vormt een struik die tot 50 à 60 cm hoog en breed kan worden. Weinig eisend houdt ze van zanderige en rijke grond waar ze van mei tot oktober bloeit met kleine witte madeliefjes met een hol, bol geel hart. Deze eenjarige, die je langs paden of op braakliggende terreinen tegenkomt, kan in borders of in potten op een balkon worden geteeld.

Haar mosachtige en sterk ingesneden loof is zeer kenmerkend en maakt onderscheid mogelijk met de Roomse kamille, waarmee ze vaak wordt verward. De Echte kamille is eenjarig, terwijl de Roomse kamille meerjarig is. Aromatisch; er wordt thee van de gedroogde bloemen getrokken. Kalmerend; een infusie van Echte kamille helpt tegen slapeloosheid. Ook is het deze kamille die wordt gebruikt voor haar verlichtende eigenschappen op het haar.

Oogst voor een plukboeket: vanaf mei produceert de Echte kamille zeer mooie plukboeketten. Je kunt enkele pollen plukken wanneer de bloemen goed open zijn maar nog niet volgroeid: de lintbloemige bloemen (buitenste bloempjes) buigen dan naar beneden.

Oogst van de bloemen voor thee (of anders): snijd de bloeiwijzen wanneer ze goed open zijn maar nog niet volgroeid, bij voorkeur 's ochtends. De aromatische eigenschappen van kamille zijn beter wanneer de bloemen vers worden gebruikt. Als je ze wilt drogen om te bewaren, spreid de bloemen dan uit op een rek of plateau op een droge, donkere plek. De bloemen zijn goed gedroogd wanneer ze beginnen te verkleuren.

De culinaire tip van de tuinier: verkruimel 4 à 5 kamillebloemen (niet meer) in je gebak om ze een originele en verfijnde smaak te geven.

De tuiniertruc: de Echte kamille trekt, net als de Oost-Indische kers, bladluizen aan en fungeert zo als beschermer van de moestuin. Bovendien trekt ze twee belangrijke biologische bestrijders aan voor de tuin en moestuin: de zweefvlieg en de gaasvlieg. De zweefvlieg, soms verward met een wesp vanwege zijn geel-zwart gestreepte achterlijf, heeft maar één paar vleugels. Zijn nageslacht in het larvale stadium is meedogenloos voor bladluizen, waarop het zich voedt. Eenmaal volwassen wordt het een zeer verdienstelijke bestuiver. Wat de gaasvlieg betreft, die naast een mooie naam en fraai uiterlijk, haar nakomelingen commando's van bladluizen, schildluizen of spintmijten laat opruimen. Helaas zijn zweefvliegen en gaasvliegen extreem gevoelig voor insecticiden, zelfs biologische.