Doperwt Boogie

De Erwt 'Boogie' (Pisum sativum) is een volseizoen ras dat een uitstekende opbrengst geeft. Elke peul bevat tot wel 9 zachte, zoete erwten. Deze krachtige erwt is resistent tegen de meest voorkomende ziekten, waaronder meeldauw, en is daardoor zeer geschikt voor late zaai. Het is een plant die relatief weinig blad produceert, wat het oogsten gemakkelijk maakt. Je zaait van maart tot juni voor een oogst van juni tot september.

De erwt is een eenjarige groenteplant uit de familie van de Fabaceae (voorheen Leguminosae) met een zeer oude herkomst in het Nabije Oosten. Het is een van de oudste groenten die in Europa en Azië wordt geteeld. Lang werd hij gedroogd en gespleten geconsumeerd; de consumptie van verse erwten is vrij recent.

Er bestaan zeer veel rassen erwten: lage of klimmende (stok)rassen die peulen produceren gevuld met ronde, gladde of gerimpelde korrels. Ze worden gekookt na het doppen, want het perkamentachtige omhulsel van de peul is niet eetbaar. Alleen de peultjes (met platte, knapperige peulen) worden in hun geheel gegeten.

Over het algemeen zijn stokerwten productiever, maar ze zijn minder vroeg en vereisen het plaatsen van een steunstructuur van 1,5 tot 2 meter hoog waar ze tegenop kunnen klimmen. De oogst is dan wel weer gemakkelijk. Lage of halfhoge erwten hebben genoeg aan wat vertakte takken (van 50 cm tot 1 meter) als steun. Sommige nieuwere rassen, waarvan het loof grotendeels is vervangen door ranken, kunnen zichzelf dragen; het plaatsen van stokken is dan optioneel.

Erwten met gladde korrels zijn bestand tegen voorjaarskou. Het zijn zeer vroege of vroege rassen die bijvoorbeeld al vroeg onder een vliesdoek kunnen worden gezaaid, maar ze houden niet van overmatige hitte.

Voor zaaien in het late voorjaar en de vroege zomer gebruik je rassen met gerimpelde korrels, die zoeter van smaak zijn. Deze verdragen warmte beter en geven een langere oogstperiode.

De erwt is een zeer geliefde voorjaarsgroente, maar door een bewuste raskeuze kan hij over een lange periode worden geoogst, van juni tot september.

In de keuken kan de erwt rauw gegeten worden, maar traditioneel wordt hij gekookt als bijgerecht bij vlees en vis of voor de bereiding van heerlijke soepen. Het is een vrij calorierijke groente omdat hij rijk is aan koolhydraten. Hij bevat veel vezels, ijzer en vitamine C en B9.

Erwten houden van een mild, vochtig klimaat maar hebben een hekel aan extreme weersomstandigheden zoals hittegolven, vorst, en een tekort of teveel aan water. Dit verzwakt de plant en maakt hem gevoelig voor meeldauw en de erwtbladroller, een kleine rups die de zaden aanvreet.

Oogst: afhankelijk van het ras kunnen erwten tussen de tweeëneenhalve en vier maanden na het zaaien worden geoogst. Pluk regelmatig en doe dit wanneer je met lichte druk van je vinger voelt dat de peulen goed gevuld zijn. Wacht niet te lang... erwten hebben de neiging hard te worden als ze ouder worden!

Bewaring: verse erwten kun je, ongedopt, in de groentelade van de koelkast bewaren. Ze zijn perfect in te vriezen na een kort blancheren in kokend water.

De tuintip van de expert: erwten hebben, net als alle Fabaceae, het vermogen om stikstof uit de lucht vast te leggen in de bodem. Ze spelen dus een beetje de rol van groenbemester. Deze stikstofvoorziening is gunstig voor zowel de planten die in de buurt staan als voor de gewassen die daarna op die plek komen te staan, volgens het principe van vruchtwisseling.