Rode biet Bull's Blood

Van Nederlandse oorsprong wordt de rode biet 'Bull's Blood' vooral geteeld om zijn karmijnrode blad met granaatrode nerven dat wel 45 cm hoog kan worden. Hij zorgt voor een prachtig, zeer contrastrijk effect in de moestuin en in mesclun. De bijna zwarte bladeren hebben een uitgesproken smaak. De wortel zelf heeft daarentegen een zeer zoete smaak vergeleken met andere rassen. 'Bull's Blood' is zeer winterhard en kan zowel hitte als kou goed hebben.

Gezaaid in zaaitrays midden in de winter (februari) kun je een maand later, half maart, al genieten van de jonge scheuten. In april is de eerste oogst klaar om gegeten te worden. Door zijn veelzijdigheid is deze biet op meer dan één manier aantrekkelijk: zowel de bladeren als de wortels zijn eetbaar, zodat je deze variëteit het hele jaar door tot in de winter kunt consumeren. Om de volle smaak te behouden, wacht je niet tot de wortel te groot is om te oogsten. Hij is ook veelzijdig in de bereidingswijzen. Rauw, gebakken of gestoomd, de smaak en malsheid zijn altijd aanwezig. Je kunt daarom gerust een rij voor jonge bladeren en een rij voor de wortels inplannen. De opbrengst van deze biet ligt meestal rond de 4 kg per m².

Bieten zijn tweejarige wortelgroenten. Het eerste jaar is gewijd aan de opbouw van voedingsstoffen in de wortel. In het tweede jaar put de plant uit deze reserve om te bloeien en vervolgens door te schieten voor zaadvorming. De eetbare wortel wordt in het eerste jaar geoogst, maar als je je eigen zaden wilt winnen, moet je tot het volgende jaar wachten en hiervoor een paar planten reserveren. Soms ook wel rode wortel genoemd, verschillen bietenrassen toch in kleur: er zijn rode, witte, gele, oranje of roze, in cilindrische, bolronde, ovale vormen enz., en in hun koolhydraatgehalte. Ze worden onderverdeeld in drie hoofdgroepen:

• de rode bieten, die meestal in tuinen worden geteeld,
• de suikerbieten, die op het veld worden verbouwd voor de suikerwinning,
• en ten slotte de voederbieten, bestemd voor vee maar ook erg smakelijk voor menselijke consumptie.

De biet is niet alleen een koolhydraatrijke voedselbron, maar staat ook bekend om zijn hoge gehalte aan vitamines en mineralen, met name kalium.

Conservering: nadat de bieten zijn gerooid, laat je ze een hele dag op de grond opdrogen tot begaanbaar. Om ze de hele winter te bewaren, is het aan te raden ze op een koele, donkere plaats op te slaan, zoals een kelder of een voorraadkast. Voor een optimale bewaring en behoud van de smaakkwaliteit kun je ze ingraven in een laag goed droog zand.

De tuintip: bieten moeten op een plek in de volle zon staan, maar de bodem moet wel koel blijven. Om aan beide voorwaarden te voldoen, kun je rond de planten mulchen.