Bosaardbei Attila (zaad)

Bosaardbei Attila®, met de botanische naam Fragaria vesca, is een variëteit met lange uitlopers (stolonen), die wel 1,5 meter lang kunnen worden, en langwerpige, iets grotere vruchten dan de soort. Hij vormt een krachtige bodembedekker of een hangplant die bedekt is met bloemen en later vruchten. In het voorjaar tooit hij zich met kleine witte bloemetjes die veranderen in heerlijke bosaardbeitjes, met een intense smaak, van juni tot oktober. Op een humusrijke, voedzame bodem, in de halfschaduw of in de niet te felle zon, vormt hij een dicht tapijt en levert een smakelijke oogst.

Zeer algemeen in Europa, de bosaardbei behoort tot de Rozenfamilie (Rosaceae), net als veel fruitbomen (appel, peer, pruim, mispel...) maar ook tal van sierplanten, te beginnen met rozenstruiken, maar ook nagelkruid (Geum), blaasspirea (Physocarpus)... De wilde aardbei tref je aan aan de bosrand, waar de strooisellaag van bladeren een geschikt tapijt vormt voor zijn vestiging. De herkenbare bladeren bestaan uit drie getande, donkergroene deelblaadjes. Ze zijn half wintergroen als het klimaat niet te koud is. Tussen april en juni, en soms sporadisch tot in september of oktober, produceren de planten een overvloed aan delicate witte bloemetjes met 5 bloemblaadjes en een geel centrum. Onder goede omstandigheden geven deze bloemen enkele weken later de bosaardbei, een klein rood vruchtje dat vrijwel iedereen vast wel eens heeft geproefd in zijn jeugd, met een onnavolgbare, intense en aromatische smaak. Botanisch gezien zijn aardbeien overigens een schijnvrucht: de pitjes op de aardbei (de dopvruchtjes) zijn namelijk de echte vruchten, het rode, vlezige omhulsel is slechts een manier van de plant om hun verspreiding door dieren te vergemakkelijken!

Attila® is een cultivar die zich onderscheidt door zijn zeer lange uitlopers (stolonen), evenals een snelle en rijke groei en een overvloedige oogst.

Fragaria vesca is een bijzonder robuuste plant. Zeer winterhard (tot -25°C), hij kan gedijen onder struiken en bomen, al zal de opbrengst beter zijn in een humusrijke, voedzame en niet te droge bodem, in lichte schaduw of in de niet te felle zon. Hij breidt zich uit via zijn draadvormige uitlopers (stolonen), en ook via spontane uitzaai, en vormt een uitstekende bodembedekker voor wat verwaarloosde plekken aan de bosrand. De bosaardbei blijft gemakkelijk onder controle, omdat de planten en uitlopers slechts oppervlakkig wortelen en de buurplanten over het algemeen niet hinderen, tenzij deze heel klein zijn. Na een paar jaar vormt de pol een half wintergroen tapijt, ondoordringbaar voor onkruid, dat je bovendien voorziet van een heerlijke oogst.

Het is een ideale plant voor wat natuurlijkere borders, waar hij hogere planten mooi zal aanvullen zoals de Zeeuws knoopje 'Florence' (Astrantia major), de Gebroken hartje 'Valentine' (Dicentra spectabilis), grote varens zoals de wijfjesvaren (Athyrium filix-femina), of het siergras Ruwe smele (Deschampsia cespitosa), die goed tegen schaduw kunnen. De Attila-variëteit is ook ideaal voor bloembakken en hangmanden, waar zijn stengels lang naar beneden hangen.