Koolraap Magres

De Koolraap 'Magres' is een uitstekend ras dat knollen oplevert met een paarse schil en geel vruchtvlees. Het is een winterharde koolraap, resistent tegen ziekten en van zeer goede smaakkwaliteit. Je zaait hem van april tot juni voor een oogst van oktober tot december.

De koolraap, ook wel koolrabi, meiraap of Zweedse raap genoemd, is een wortelgewas dat oorspronkelijk uit Noord-Europa komt en tot de grote familie van de Brassicaceae behoort. Het is een kruising tussen kool en knolraap en draagt de Latijnse naam Brassica napus. Hij wordt geteeld als moestuinplant of voedergewas, voor de witte of gele wortel die hij vormt, een beetje zoals een knolraap.

Decennialang werd deze groente uit onze keuken geweerd omdat hij te veel herinnerde aan de oorlog en de schaarste, maar hij is gemakkelijk te telen en gedijt uitstekend in een koud en vochtig klimaat.

De voedingswaarde is hoog en de smaak lijkt op die van aardappel en radijs. Meestal wordt hij gekookt gegeten, in soep, puree, gratin en zelfs als frietjes met een gekaramelliseerde smaak. Rauw en geraspt is hij heerlijk in een salade met wortel. Vanuit dieetkundig oogpunt is de koolraap zeer interessant: hij is vrij calorierijk en bevat veel kalium, calcium en fosfor. Hij staat bekend als goed voor de spijsvertering, zelfs licht laxerend. Het is een uitstekende najaars- en wintergroente.

In de moestuin stelt de Koolraap 'Magres' grotendeels dezelfde eisen als andere koolsoorten: een zonnige standplaats, een diepe en goed doorlatende bodem, een goede basisbemesting en regelmatig water.

Oogst: de Koolraap 'Magres' oogst je eenvoudig door hem uit te trekken wanneer hij rijp is.

Bewaring: hij is zeer goed in de grond te bewaren (mits deze goed gedraineerd is) of in een kuil. Je kunt hem enkele dagen tot weken in de koelkast bewaren, en enkele maanden in de vriezer nadat je hem enkele minuten in gezout kokend water hebt geblancheerd.

De tip van de tuinman: Om watergeven te beperken, adviseren we je om, wanneer de planten goed ontwikkeld zijn, de bodem te mulchen met dunne, opeenvolgende lagen grasmaaisel, bij voorkeur gemengd met afgevallen blad. Deze beschermlaag houdt de bodem vochtig, vermindert het onkruid en dient als thermische bescherming tegen de strengste kou.