Framboos Magnific Delbard Georges Delbard

De Framboos Magnific Delbard® delmes is een niet-doordragende ras dat zeer grote vruchten (10 - 12 g), donkerrood, aromatisch, met een uitstekende smaakkwaliteit produceert. Zijn vruchten, stevig, hebben een mooie houdbaarheid en bewaren lang. Met een late productie in juli en augustus, is Magnific Delbard® goed bestand tegen veelvoorkomende frambozenziekten en tegen droogte. Een creatie van Georges Delbard.

De Framboos Magnific Delbard® delmes behoort tot de familie van de Rosaceae. Het is een neef van de braam en de wilde roos. De wilde framboos is oorspronkelijk afkomstig uit Europa en gematigd Azië, waar hij groeit in een koel klimaat samen met vlier, beuk of lijsterbes, vooral in bergachtige bossen, maar ook in laagland. Het is een bladverliezende struik met rechtopstaande stengels, die met de tijd een struik van 1,50 m in alle richtingen vormt. De stengels zijn tweejarig, elk met de eigenschap dat ze afsterven na de vruchtzetting. Hij verspreidt zich vanuit een uitlopervormende, meerjarige wortelstok, die elk jaar nieuwe stengels met weinig prikkende doornen produceert. Hij draagt groene bladeren aan de bovenkant, witgroen en viltig aan de onderkant. De bloei is zeer aantrekkelijk voor bijen. De witte bloemen zijn klein (1 tot 2 cm in diameter), gegroepeerd in kleine trossen van 10 tot 12. De vruchten zijn gevormd uit kleine samengeklitte steenvruchtjes, die niet aan de bloembodem* hechten en zich bij rijpheid zeer gemakkelijk losmaken. De late vruchtzetting van Magnific Delbard® is overvloedig in juli en augustus, wanneer de meeste frambozenstruiken op dat moment een pauze nemen. Zo kan hij gecombineerd worden met doordragende rassen zoals 'Versailles' of 'Golden Everest' (met verrassende, aromatische gele vruchten) om een continue oogst van juni tot oktober te verkrijgen en de smaken gedurende het seizoen te variëren.

De vruchten worden vers geconsumeerd, direct na het plukken, omdat ze niet lang houdbaar zijn en zeer snel gegeten of verwerkt moeten worden, bijvoorbeeld tot jam. De productie bereikt zijn normale niveau in het derde jaar na de aanplanting. Een plant kan meerdere jaren vruchten produceren, ongeveer 10 jaar.

De vruchten worden gebruikt om jam te maken of taarten te garneren. De teelt van frambozen lijkt terug te gaan tot het einde van de Middeleeuwen. In het bos, vijf tot tien jaar na een kap van met name beuken, verschijnen er wilde frambozenstruiken op de vrijgekomen plek; ze produceren drie tot vier jaar vruchten. Frambozen bevatten weinig calorieën, ze bevatten twee specifieke suikers, levulose en fructose, en zeer weinig sucrose. De vruchten bevatten ook ellaginezuur, tannines, vitamine C en zijn een goede bron van kalium. Het is ook een medicinale plant waarvan de jonge scheuten en knoppen worden gebruikt in de gemmotherapie.

*Dit niet-hechten is overigens een criterium dat frambozen in brede zin onderscheidt van bramen (waaronder Rubus fruticosus, onze Europese braam) waarvan de bloembodem op de vrucht blijft zitten.