Framboos Carmen Love (doordragend)
Framboos Carmen Love (doordragend)
Rubus idaeus 'Carmen Love'
Framboos
6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Beschrijving
De doordragende framboos (Rubus idaeus) ‘Carmen Love’ is een oude ras dat opnieuw in cultuur is gebracht, gewaardeerd om zijn betrouwbaarheid en productiviteit. Zelfbestuivend geeft hij kleine, ronde rode vruchten, aromatisch en lichtzuur. Je plukt ze vanaf de late zomer tot in het najaar. Makkelijk te leiden in rijen of als kleine fruitige haag, de plant heeft een uitstekende winterhardheid en wordt eenvoudig in het voorjaar gesnoeid, net als alle andere doordragende frambozenstruiken.
De framboos ‘Carmen Love’ behoort tot de Rozenfamilie (Rosaceae). Het is een afstammeling van de Rubus idaeus, een inheemse soort in Eurazië. De soortnaam idaeus verwijst naar de berg Ida uit de Grieks-Romeinse oudheid, waar de framboos veel voorkwam. Hij wordt ook wel 'Ida-braam' genoemd.
De plant is een halfheester die meerjarig is door zijn wortels, maar zijn bovengrondse stengels (of stokken) zijn tweejarig: ze dragen bloemen in het tweede jaar, voordat ze afsterven.
Bij doordragende rassen zoals ‘Carmen Love’, vindt de hoofdbloei en vruchtzetting plaats van eind augustus tot oktober. De groeiwijze is opgaand, licht uitgespreid, en de stokken worden 1,20 tot 1,50 m lang. De wortelstok vormt wortelopslag die zorgt voor uitbreiding van de pol. De bladeren, die in de winter afvallen, zijn samengesteld uit 3 tot 7 middelgroene deelblaadjes, aan de onderkant lichter en soms viltig. De bloeiwijzen, in kleine trosjes, dragen bloemen met 5 witte bloemblaadjes, rijk aan nectar en zeer in trek bij bijen en hommels.
'Carmen Love’ produceert frambozen van klein tot middelgroot formaat, mooi rond, in een egale felrode kleur, gegroepeerd in trossen die makkelijk te plukken zijn. Het vruchtvlees is aromatisch, met een authentieke smaak van wilde framboos, en lichtzuur. De hoofdoogst spreidt zich uit van augustus tot september, soms zelfs tot in oktober afhankelijk van de standplaats en het nazomerweer; een kleine oogst in de vroege zomer verschijnt alleen als je een deel van de stokken van het voorgaande jaar behoudt.
Voor de oogst pluk je zeer regelmatig, om de twee tot drie dagen, door de vruchten voorzichtig los te maken wanneer ze moeiteloos van het witte kegeltje komen.
De frambozen zijn houdbaar in de koelkast 2 tot 3 dagen (tot een week als ze zeer snel gekoeld worden), en zijn uitstekend geschikt om in te vriezen.
In de keuken eet je ze vers, als coulis, jam, sorbet, taart en gebak; hun aroma blijft goed behouden in jam en als diepvriesfruit.
In de tuin plant je dit kleinfruit in een humusrijke, lichte, vochtige maar goed doorlatende bodem, licht zuur; vermijd natte kuilen en mulch om het water te reguleren en onkruid te beperken.
Voor de snoei van doordragende rassen is de eenvoudigste methode om alle stokken in de late winter tot aan de grond af te knippen.
Plant ‘Carmen Love’ samen met kleinfruit met aanvullende oogsttijden: Zwarte bes ‘Noir de Bourgogne’ en Kruisbes ‘Invicta’ voor de oogst in de vroege zomer, Blauwe bes ‘Bluecrop’ en Jostabes ‘Jostaberry’ voor het hoogseizoen, en dan een Doornloze braam ‘Loch Ness’ en een Krentenboompje (Amelanchier alnifolia) ‘Greatberry Farm’ om het plukken te verlengen. Aan de voet plant je wat doordragende aardbeien ‘Mara des Bois’ en nuttige vaste planten zoals Bernagie, Phacelia of Bieslook, die bestuivers aantrekken.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Groeiplaats
Fruit
Bloei
Blad
Botanisch
Rubus
idaeus
'Carmen Love'
Rosaceae
Framboos
Rubus idaeus Carmen Love®
Tuinbouw
Aanplant en verzorging
De framboos 'Carmen Love' houdt van humusrijke, voedselrijke bodems die ook in de zomer koel blijven, zonder te veel kalksteen. De plant staat graag op een lichte, halfbeschaduwde plek. Op zonnige standplaatsen in Nederland verdraagt hij de zon goed, maar op warme, beschutte plekken heeft hij de voorkeur voor halfschaduw. Plant hem tussen oktober en maart in gewone tuingrond, verrijkt met potgrond en goed verteerde mest.
Zet de planten met 80 cm tussenruimte in rijen die 1,50 m uit elkaar staan. Bij het planten moet de wortelhals gelijk komen met het bodemoppervlak. Het is aan te raden om de takken te leiden en aan te binden langs draden die tussen palen zijn gespannen, of tegen een draadgaas.
Geef het eerste jaar na aanplant regelmatig water om de doorworteling te bevorderen. Tijdens periodes met hoge temperaturen of aanhoudende droogte is extra water geven nodig. Schoffel het oppervlak, vooral in het begin van de teelt, en breng een mulchlaag aan om de grond in de zomer koel te houden.
Frambozen kunnen over het algemeen gevoelig zijn voor verschillende ziektes als de teeltomstandigheden niet optimaal zijn (anthracnose, roest, echte meeldauw, grauwe schimmel (Botrytis) in regenachtige periodes). De schade die in de teelt wordt gezien, wordt vaak veroorzaakt door ongunstige weersomstandigheden, zoals koude voorjaren waarin micro-schimmels in de bodem de planten kunnen infecteren. Om de planten te beschermen, is het advies om frambozen te voeden met organische meststof die de vermeerdering van anaerobe bacteriën in de bodem bevordert. Dit versterkt het vermogen van de grond om het immuunsysteem van de planten te stimuleren. Frambozen kunnen ook last hebben van bepaalde plagen, zoals de frambozenkever, waarvan de larve in de vrucht zit. Dit veroorzaakt over het algemeen geen grote schade.
De framboos vermeerdert zich gemakkelijk via de uitlopers die dicht bij de hoofdplant groeien: je kunt ze uitgraven en op een andere plek in de tuin opnieuw planten als je dat wilt.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).