Fragaria vesca Alexandria - Bosaardbei

De Fragaria vesca 'Alexandria' is een prachtige, krachtige en productieve bosaardbei. In het voorjaar en tot begin zomer produceert hij kleine witte bloemetjes die later de beroemde, intens smakende bosaardbeitjes opleveren. In een rijke, humusrijke bodem, in halfschaduw of in de niet te felle zon, vormt hij kleine, beter te hanteren pollen dan zijn wilde soortgenoot en trakteert hij u op zijn heerlijke oogst.

Zeer algemeen in Europa, de bosaardbei behoort tot de Rozenfamilie (Rosaceae), net als veel fruitbomen (appel, peer, pruim, mispel...) maar ook tal van sierplanten, te beginnen met rozenstruiken, maar ook nagelkruid, blaasspirea... De wilde aardbei tref je aan aan de rand van veel bosjes, waar een tapijt van bladafval een ideale plek biedt om zich te vestigen. De herkenbare bladeren bestaan uit drie getande, donkergroene deelblaadjes. Ze zijn halfwintergroen als het klimaat niet te koud is. Tussen april en juni, en soms sporadisch tot in september of oktober, produceren de planten een overvloed aan delicate witte bloemetjes met 5 kroonbladen en een geel hartje. Onder goede omstandigheden geven deze bloemen een paar weken later de bosaardbei, een klein rood vruchtje dat vrijwel iedereen vast wel eens heeft geproefd in zijn jeugd, met een onnavolgbare, intense en aromatische smaak. Botanisch gezien zijn aardbeien overigens een schijnvrucht: de pitjes op de aardbei (de dopvruchtjes) zijn namelijk de echte vruchten, het rode, vlezige omhulsel is slechts een manier van de plant om de verspreiding door dieren te vergemakkelijken! 

Het ras 'Alexandria' onderscheidt zich van de wilde soort door de vrijwel volledige afwezigheid van uitlopers: hij vormt een compacte pol van ongeveer 30 cm in doorsnee. Hij is daarentegen zeer productief en zal u verwennen met veel smaakvolle vruchten.

Fragaria vesca is een bijzonder robuuste plant. Zeer winterhard (tot -25°C), hij kan gedijen onder struiken en bomen, al zal de opbrengst beter zijn in een humusrijke, voedselrijke en niet te droge bodem, in lichte schaduw of in de niet-brandende zon. Hij verspreidt zich via zelfuitzaai en vormt een uitstekende bodembedekker voor wat verwaarloosde plekken aan de rand van bosjes. Omdat het ras 'Alexandria' vrijwel geen uitlopers maakt, is hij, indien nodig, nog makkelijker in toom te houden dan de wilde bosaardbei.

Het is een ideale plant voor wat natuurlijkere borders, waar hij hogere planten mooi zal aanvullen zoals de Zeeuws knoopje 'Florence', het Gebroken hartje 'Valentine', grote varens zoals de wijfjesvaren (Athyrium filix-femina), of het siergras Deschampsia cespitosa, die allemaal goed tegen schaduw kunnen. Natuurlijk kunt u hem ook in de moestuin of in potten gebruiken, voor een oogst op uw terras of balkon. Zorg er dan wel voor dat u hem een voldoende voedzaam substraat geeft, elk jaar verrijkt met compost.