Punica granatum Plena - Granaatappel

De Punica granatum f. Plena is een bijzonder sierlijke bloeiende granaatappel, getooid met een lange zomerbloei in een schitterend rood, prachtig geaccentueerd door een heldergroen blad. De sterk gevulde, gekreukelde bloemen vormen nooit vruchten. Dat is niet belangrijk gezien de rijkdom van de struik en zijn aanpassingsvermogen: de jonge plant, mits beschermd in de eerste jaren, groeit uit tot een robuuste struik, ongevoelig voor zomerdroogte en winterharder dan vaak gedacht. Het is een uitstekende plant voor een bloeiende haag of een struikenborder. Als solitair heeft de bloeiende granaatappel onmiskenbaar veel charme.

De herkomst van de granaatappel ligt vermoedelijk in een uitgestrekt gebied dat Zuidoost-Europa beslaat en zich naar het oosten uitstrekt tot aan de Himalaya. Deze kleine, bladverliezende boom uit de kattenstaartfamilie (Lythraceae) is verwant aan de Lagerstroemia (Indische sering), maar ook aan de veelvoorkomende kattenstaart (Lythrum salicaria) langs onze waterwegen. Hij wordt al sinds de oudheid gekweekt om zijn vruchten en prachtige bloei.

De vorm 'Plena', zoals alle cultivars met dubbele bloemen, draagt geen vruchten, maar biedt prachtige, sterk gevulde bloemen. Hij vormt spontaan een bos van weinig doornige, verstrengelde twijgen in zijn jeugd, met een vrij snelle groei tot aan zijn volwassenheid die pas na ongeveer 5 jaar intreedt. De volwassen plant groeit daarna veel langzamer en vormt na enkele jaren een kleine boom van ongeveer 3 meter hoog en 2,5 meter breed, met een licht uitgespreide en ronde habitus, die toch wat meer opgaand is dan bij fruitdragende variëteiten. Van een bos wordt het een boom op een grillig gevormde stam, waarvan de charme doet denken aan die van olijfbomen. De bloei vindt plaats van juni-juli tot september. De bloemen bestaan uit talloze gekreukelde bloemblaadjes die ontspruiten uit een dikke, wasachtige kelk die al aan een granaatappel doet denken, maar afvalt zonder vrucht te vormen. Ze hebben een intense vermiljoenrode kleur in de zomerzon, in perfecte harmonie met het intense, levendige en glanzende groene blad. Het bladverliezende blad bestaat uit kleine, ovale en langwerpige, dikke, glanzende blaadjes in een heldergroene kleur. Ze verschijnen bronskleurig in het voorjaar en worden geel voordat ze in het najaar afvallen.

De granaatappel 'Plena' is een magnifieke solitair voor alle gebieden waar de temperatuur niet onder de -15°C komt. Uiteraard groeit hij probleemloos overal waar de olijf- en vijgenboom standhouden, en zelfs tot in beschutte situaties in Nederland, bijvoorbeeld tegen een zuidmuur. Want hij heeft wel warmte en zon in de zomer nodig om rijkelijk te bloeien. Je kunt hem in een haag gebruiken, al dan niet regelmatig gesnoeid, gecombineerd met wintergroene ceanothus (in milde klimaten), aardbeibomen, of grote struikrozen (Rosa complicata, Rosa glauca, Ghislaine de Feligonde...).

De stad Granada, een kruispunt van Arabische en Andalusische beschavingen in het zuiden van Spanje, dankt zijn naam aan de aanwezigheid van de granaatappel, die door de Moren werd meegebracht en in overvloed werd geplant in de mythische tuinen van het Alhambra-paleis. Deze boom bloeide ook in de hangende tuinen van Babylon en de Romeinen, die hem in Carthago ontdekten, noemden hem de 'Appel van Carthago'.