Figuier Rouge de Bordeaux Bio en racines nues, forme scion
Vijgenboom Rouge de Bordeaux BIO
Ficus carica Rouge de Bordeaux
Vijg, Vijgenboom
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Beschrijving
De Vijgenboom of Ficus carica 'Rouge de Bordeaux' Bio, ook wel 'Pastilière' of 'Hirta du Japon' genoemd, is een vroegrijp ras met een bescheiden groei, ideaal voor teelt in pot en voor kleine tuinen. Hij levert mooie vijgen met een paarse schil die een zoete, aromatische rode vruchtvlees bevatten. Bijna al zijn vruchten komen tot volle rijpheid. Het is een zelfbestuivend ras met een goede winterhardheid. Het is een eenmaal dragend ras, wat betekent dat het één keer per jaar vruchten geeft, begin augustus. De Vijgenboom is een bladverliezende, winterharde boom die van een zonnige standplaats houdt. Planten in het najaar of de winter, bij vorstvrij weer. Planten afkomstig uit de biologische landbouw.
Met de Vijgenboom 'Rouge de Bordeaux' Bio brengt u deze prachtige zuidelijke fruitboom in heel veel tuinen. De vijg wordt gebruikt in zoete gerechten (taarten, clafoutis, compote...) of in hartige gerechten in combinatie met geitenkaas, gedroogde ham of foie gras. Na de oogst wordt bewaren in de koelkast afgeraden, omdat dit de aroma's van de vijg aantast en de schil kan lijden onder vocht en condens. De beste manier om ze te eten is nog steeds vers van de boom, waarbij hun honingzoete geur intact blijft.
Onder de vijgenrassen onderscheiden we:
- de eenmaal dragende rassen, die één oogst per jaar geven, vrij overvloedig, begin van de herfst
- de tweemaal dragende rassen, die twee keer per jaar vruchten geven. Ze produceren zogenaamde 'voorjaarsvijgen' begin van de zomer, die verschijnen op het hout van het voorgaande jaar, en herfstvijgen, die zich ontwikkelen op de twijgen van het lopende jaar.
Het ras 'Rouge de Bordeaux' is een eenmaal dragend ras, dat vruchten geeft vanaf begin augustus. De oogst gebeurt in meerdere keren, naarmate de vijgen rijpen. Dit ras is zelfbestuivend en parthenocarp, wat betekent dat het vruchten geeft zonder bestuiving. Het heeft geen andere vijgenbomen nodig en ook niet de tussenkomst van de vijgenwesp, het enige insect dat vijgen bestuift en dat te vorstgevoelig is om in een koud klimaat te overleven.
Oorspronkelijk afkomstig uit Turkije en Klein-Azië, behoort de Vijgenboom (Ficus carica) tot de familie van de Moraceae. Het is een kleine, bladverliezende, krachtige boom met een ronde, opgaande groeiwijze en vaak een gedraaide stam. Dit ras bereikt een hoogte van 2 tot 3 meter en een breedte van 3 tot 4 meter. De bladeren zijn ruw, heldergroen en verkleuren in het najaar naar geel. Ze zijn fijn behaard, relatief groot (soms 20 cm lang) en hebben een lange bladsteel. De bladschijf is diep ingesneden in drie tot zeven gekartelde lobben (meestal vijf) met een wisselende vorm. De onderkant is fluweelachtig, met opvallende nerven. Het hout is zacht en sponsachtig, de schors is grijs en glad. Het wortelstelsel van deze kleine boom is krachtig en verspreidt zich in alle richtingen. De Vijgenboom wordt vaak beschouwd als een van de mooiste fruitbomen. Zijn opvallende loof geeft hem een sierwaarde en biedt een prachtige schaduwplek, zeer aangenaam tijdens de zomerhitte. Plant de Vijgenboom beschut tegen een muur die hem beschermt tegen de kou tijdens strenge winters, op een zuidelijke of zuidwestelijke standplaats. In de zuidelijke helft van ons land kan hij worden gecombineerd met de Granaatappelboom, de Witte Moerbei en de Japanse Wollmispel. In het noorden kan hij worden gecombineerd met de Kweepeer, de Schijnaugurk (Akebia quinata) en de Feijoa, die ook winterhard en exotisch zijn. Houd rekening met zijn uiteindelijke afmetingen bij het bepalen van de plantafstand. Hoewel de wortels geen schade veroorzaken aan moderne constructies, kunnen ze wel schade toebrengen aan muren opgetrokken in droge steen of met ouderwetse, magere mortel.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Vijgenboom Rouge de Bordeaux BIO in beeld...
Groeiplaats
Fruit
Bloei
Blad
Botanisch
Ficus
carica
Rouge de Bordeaux
Moraceae
Vijg, Vijgenboom
Tuinbouw
Andere Vijgen
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
De vijgenboom past zich aan aan vrijwel alle grondsoorten, zelfs aan arme, stenige en droge, zelfs rotsachtige bodems, maar geeft de voorkeur aan diepe, losse grond met een voldoende hoog kalkgehalte. Voor een goede vruchtzetting heeft hij een zonnige en beschutte standplaats nodig, beschermd tegen harde wind (zuid of zuidwest), vooral ten noorden van de Loire. Kortom, de vijgenboom houdt ervan om 'zijn voeten in het water en zijn hoofd in de zon' te hebben, vooral tijdens de rijping van de vruchten in de zomer. Bij het planten legt u een grindbed op de bodem van het plantgat en voegt u een mengsel van tuingrond en potgrond of goed verteerde compost toe.
De eerste twee jaar na het planten moet u ervoor zorgen dat hij geen water tekort komt, vooral in de zomerperiode, omdat zijn wortelstelsel, hoewel het in staat is diep in de bodem water te halen, nog niet voldoende ontwikkeld is. Het is een boom die weinig geschikt is voor het bergklimaat, waar succes een uitdaging is. Hij wordt geplant van november tot eind maart, buiten de vorstperiodes. In de koudere streken is het beter om vroeg in het voorjaar te planten. Het is een winterharde boom, ook al kunnen de bovengrondse delen door de kou worden aangetast (jonge twijgen vanaf -15 tot -17°C, bloemknoppen vanaf -10 tot -12°C), hij loopt vanuit de stam weer uit tot -20°C.
De vijgenboom is weinig gevoelig voor ziekten en plagen.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).