Platte nectarine

De Nectarineboom of Prunus persica nucipersa 'Plat' is een originele variëteit die gele, afgeplatte nectarines produceert aan het einde van de zomer. De boom, met een gemiddelde groeikracht, bloeit roze in april en levert vruchten van goede smaakkwaliteit. Onder hun gladde, bij rijpheid rode schil gaat een fijne, sappige en zoete gele vruchtvlees schuil. De nectarineboom is zelfbestuivend, heeft een relatief korte levensduur en is iets minder winterhard dan de perzikboom. Net als zijn nauwe verwant is hij gevoelig voor de perzikbladkrulziekte en vraagt hij regelmatige behandelingen vanaf het einde van de winter. Plant hem op een zonnige plek, in losse, vruchtbare grond die in de zomer koel blijft. Oogst in augustus-september.

De soortnaam "persica" werd gegeven aan de perzikboom waarvan men dacht dat hij uit Perzië kwam. In werkelijkheid zijn alle gekweekte vormen van perzik afkomstig uit Noord-China. De Nectarineboom, in het Latijn Prunus persica nucipersa, is ontstaan uit een natuurlijke mutatie van de perzikboom die zich in de 16e eeuw zou hebben voorgedaan. Het is een kleine, bladverliezende en redelijk winterharde boom die in alle gematigde streken geteeld kan worden, met een voorkeur voor warme, beschutte standplaatsen: zijn vrij vroege voorjaarsbloei kan door late nachtvorst worden beschadigd. Net als de brugnon heeft de nectarine een gladde en glanzende schil, zijn vruchtvlees is geel of wit, maar zijn pit ligt los, terwijl die van de brugnon aan het vruchtvlees vastzit.

Zoals veel fruitbomen houdt de Nectarineboom 'Plat' van zon, warmte en van plekken die beschut zijn tegen harde wind. Hij gedijt in alle diepe, evenwichtige, losse en vruchtbare grond en verdraagt slecht wateroverlast en zware, compacte, extreem kleiachtige bodems. Het is een boom met een gemiddelde groeikracht, die ongeveer 3 m hoog en 2 m breed wordt. Zijn vrij korte stam heeft veel takken met een min of meer verticale groei, wat hem een wat open, uitwaaierende vorm geeft. De nectarineboom begint te dragen op een leeftijd van ongeveer 7 jaar, en zijn levensduur is niet meer dan 15 tot 20 jaar.

Zijn blad is frisgroen en verspreidt een lichte amandelgeur, het is bladverliezend en valt in het najaar. De bladeren zijn lang, 8 tot 15 cm bij 3 tot 4 cm breed, met een kort steeltje. Zijn lichtroze bloei vindt begin april plaats, wat vrij laat is voor een nectarineboom. Dit maakt het noodzakelijk om de boom, als hij in koelere streken staat, op een bijzonder zonnige en tegen wind beschutte plek te zetten. De bloemen zijn tweeslachtig en zelfbestuivend. De vruchtzetting leidt tot middelgrote vruchten, bij rijpheid roze-rood van kleur, afgeplat en onregelmatig van vorm, klaar om geoogst te worden tegen eind augustus of begin september. Dankzij hun vermogen stevig te blijven, kan de oogst over enkele weken worden uitgespreid. Nectarines die nog wat hard zijn geplukt, zullen in huis verder rijpen. Deze boom vraagt niet veel onderhoud, afgezien van enkele preventieve behandelingen tegen perzikbladkrulziekte. Hij verdraagt rigoureuze snoei, maar niet elk jaar.

Op tafel of in de keuken: nectarine is heerlijk rauw, gekookt, gezoet, gezouten, geflambeerd, in taart, als ijs of in een saus. Hij combineert uitstekend met wijn en bepaalde vleessoorten, zoals eend. Je komt hem tegen in vele recepten, vooral voor jam, compote, gebak,...