Abricotier Tardif de Tain
Abrikozenboom Late van Tain
Prunus armeniaca Tardif de Tain
Abrikoos, Abrikozenboom
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Beschrijving
De Abrikoos 'Tardif de Tain' is een zelfbestuivende variëteit die zeer productief en laat is, zowel wat betreft de bloei als de rijping van de vruchten. Hij produceert grote vruchten met een diameter van 5,5 cm en een gewicht van 60 tot 80 gram. De rode schil op een oranje ondergrond bedekt een stevig en smeltend vruchtvlees dat sappig, zoet en nauwelijks zuur is. Ze zijn na de oogst goed te bewaren. De oogst vindt plaats, afhankelijk van de regio, van eind juli tot augustus.
De abrikoos is oorspronkelijk afkomstig uit Centraal- en Oost-Azië. Hij wordt al sinds 3000 voor Christus in China geteeld. De abrikoos die wij telen (Prunus armeniaca) werd aan het begin van onze jaartelling vanuit Armenië geïntroduceerd in het Middellandse Zeegebied, vandaar zijn naam. Zijn introductie in Frankrijk vond plaats tijdens de Renaissance. De Abrikoos 'Tardif de Tain' is voortgekomen uit een toevallige zaailing van Pierre Jourdan, in Frankrijk.
De Abrikoos 'Tardif de Tain' heeft een late bloei, waardoor hij ook in koelere streken geteeld kan worden. Een zonnige, tegen de wind beschutte standplaats op het zuiden bevordert de vruchtzetting.
Deze variëteit heeft een halfopgaande groeiwijze, wat resulteert in een slanke, hoge boom met open loof, waarvan de takken verticaal groeien. De bladeren zijn getand, hartvormig en hebben een lange bladsteel. Hij bereikt een hoogte tot 4 meter en een diameter van 2 meter. Hij begint te produceren op 3-jarige leeftijd en is volledig volwassen op 7-jarige leeftijd.
De bloei van deze abrikoos vindt plaats in april, voordat het blad verschijnt. De bloei wordt gedragen door de twijgen van het voorgaande jaar. De bloem heeft 5 roze bloemblaadjes en paarse kelkblaadjes. Hij is geurig, maar bloeit slechts kort. Door de late bloei rijpen de vruchten vanaf eind juli in de warmste streken.
De Abrikoos 'Tardif de Tain' is zelfbestuivend. Hij heeft dus geen andere abrikoos nodig voor de bestuiving.
Abrikozen worden vers, gedroogd of verwerkt gegeten: jam, taarten, compotes, abrikozen op siroop... Ze komen ook voor in hartige gerechten, zoals het Engelse recept voor konijn met abrikozen en pastinaak. Abrikozensap kan goed gemengd worden met een vleugje perziksap om de natuurlijke zuurte van de abrikoos te breken.
Vanwege transportredenen kunnen onze hoogste enten voor verzending worden teruggesnoeid. Ze zijn geschikt voor alle gangbare leivormen: cordons, palmetten, struikvormen, halfstam en laagstam, met uitzondering van hoogstam. Als u meer informatie of advies wilt over het leiden van uw fruitbomen, neem dan gerust contact met ons op.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Abrikozenboom Late van Tain in beeld...
Groeiplaats
Fruit
Bloei
Blad
Botanisch
Prunus
armeniaca
Tardif de Tain
Rosaceae
Abrikoos, Abrikozenboom
West-Europa
Andere Abrikozenboom
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
De beplanting vindt bij voorkeur plaats aan het begin van de winter, wanneer de boom in rust is, en voor de vorst. Om meerdere abrikozenbomen te planten, houdt u een onderlinge afstand van minimaal 1,5 meter aan. Graaf twee tot drie weken voor het planten een gat, twee keer zo breed en diep als de pot. Op de dag zelf zet u de boom met pot in een bak water, zodat de hele kluit door capillaire werking vocht opneemt. Plaats compost op de bodem van het gat. Zet de boom in het gat en vul aan met aarde vermengd met potgrond. Druk de grond stevig aan rond de voet. De kluit moet volledig bedekt zijn. Geef ruim water.
De Abrikozenboom 'Tardif de Tain' stelt weinig eisen aan de bodem. Hij voelt zich het beste thuis in rijke, luchtige, vochthoudende en vooral goed doorlatende grond: hij kan niet tegen stilstaand water. Plant hem op een zonnige standplaats, beschut tegen de noorden- en oostenwind.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).