Hibiscus syriacus (zaad) - Tuinhibiscus
Hibiscus syriacus (zaad) - Tuinhibiscus
Hibiscus syriacus (zaad) - Tuinhibiscus
Hibiscus syriacus (zaad) - Tuinhibiscus
Hibiscus syriacus
Tuinhibiscus , Syrische hibiscus , Altheastruik , Althaeastruik , Heemstroos , Septemberroos , Althea
Thuisbezorging of afhalen bij een afhaalpunt (afhankelijk van de omvang en de bestemming)
Plan de datum van uw levering,
en kies uw datum in het winkelmandje
6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Hibiscus syriacus is de populaire tuinhibiscus, geliefd om zijn rijke en zeer lange zomerbloei. Een mooie struik met een opgaande groeiwijze en een vrij snelle groei. Hij bereikt een hoogte van 2 tot 2,50 meter en draagt fijn ingesneden, frisgroen blad. Vanaf het begin van de zomer produceert hij grote bloemen in een paarsachtig purper die lijken op die van de delicate tropische Hibiscus, terwijl deze soort juist zeer winterhard is. De struik groeit in de volle zon, in de meeste grondsoorten, behalve te zware klei of te zure grond, en vraagt weinig onderhoud.
De Hibiscus behoort tot de Malvaceae-familie, een zeer kosmopolitische familie die de wilde kaasjeskruiden van onze velden herbergt, evenals vele sierplanten zoals de mooie Lavatera's. Het geslacht Hibiscus telt ongeveer 200 soorten, zowel houtige als kruidachtige, waarvan de meerderheid van tropische herkomst is. De Hibiscus syriacus is een van de meest winterharde van allemaal en kan temperaturen tot -25°C verdragen. In tegenstelling tot wat zijn naam doet vermoeden, is de plant niet afkomstig uit Syrië, maar uit China en India, waar hij uitgroeit tot een grote struik van meer dan 5 meter hoog.
In onze tuinen blijft hij meestal beperkt tot 2,50 meter, of zelfs 3 meter bij oude, nooit gesnoeide exemplaren. Er bestaan echter zoveel cultivars met enkelvoudige of dubbele bloemen in wit, roze, rood, purper, paars of zelfs tweekleurig, dat het zeldzaam is om de hier aangeboden botanische soort tegen te komen. De struik is echter niet minder charmant, met zijn bladeren in een mooie, diepgroene kleur, bestaande uit drielobbige bladeren, onregelmatig getand, 5 tot 10 cm lang en gedragen door een korte bladsteel. De bladverliezende bladeren zijn kaal en worden gedragen door rechtopstaande twijgen, die eerst grijs en later bruin van kleur zijn. De struik heeft een opgaande groeiwijze en wordt bij volwassen exemplaren meestal niet breder dan 1 tot 1,50 meter. Zijn groei is relatief snel als hij voldoende water krijgt.
Ook bekend als Altheastruik of Syrische roos, valt de tuinhibiscus op door zijn zeer sierlijke en langdurige bloei. Vanaf begin juli verschijnen er grote, enkelvoudige bloemen met 5 bloembladen, met een diameter tussen de 6 en 10 cm. Ze staan solitair en bedekken de struik op regelmatige wijze. De meeldraden zijn talrijk, vaak aan de basis vergroeid, en vormen een klein, vlezige zuiltje dat eruitziet alsof het met goudpoeder is bestrooid. De kroon heeft een mooie paarsachtig purperen kleur, die per exemplaar kan variëren, maar altijd zeer sierlijk is. De bloemen volgen elkaar de hele zomer op, tot in oktober, mits de uitgebloeide bloemen worden verwijderd. Natuurlijk kunt u ze juist laten staan om zaad te vormen als u dit zelf wilt zaaien.
De Hibiscus syriacus behoort tot die makkelijke planten die de amateur-tuinier ruimschoots belonen voor de weinig moeite die ze vragen. Plant hem samen met andere eveneens meegaande voorjaarsbloeiers, zoals de Spiraea vanhouttei, die u van april tot juni zal trakteren op zijn weelderige witte bloei. En voor het begin van het seizoen is er niets beter dan de Forsythia's met hun ongelooflijke gele bloei die de laatste winterkou trotseert.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Hibiscus syriacus (zaad) - Tuinhibiscus in beeld...
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Hibiscus
syriacus
Malvaceae
Tuinhibiscus , Syrische hibiscus , Altheastruik , Althaeastruik , Heemstroos , Septemberroos , Althea
Althaea frutex HORT.
India, China
Aanplant en verzorging
De Hibiscus syriacus vermeerdert men bij voorkeur door stekken, vooral bij cultivars waarvan men de kenmerken wil behouden (dit noemt men vegetatieve vermeerdering, waarmee dezelfde genetische eigenschappen als de oorspronkelijke plant behouden blijven).
Daarentegen geeft geslachtelijke vermeerdering individuen die kunnen verschillen.
Aangezien het hier om de botanische soort gaat, is dit laatste punt niet nadelig zoals bij een cultivar het geval zou zijn.
Zaaien is dus mogelijk, mits de zaden een stratificatie of scarificatie ondergaan om het slagingspercentage te verbeteren. Het doel is om in te werken op de vrij stevige zaadwand, zodat de kieming mogelijk wordt.
Om de zaden voor te bereiden, kan men als volgt te werk gaan:
* Scarificatie: wrijf ze voorzichtig met fijn schuurpapier om de wanddikte te verminderen, of week ze enkele uren in warm water om ze zachter te maken.
* Stratificatie: plaats in het najaar in een grote terracotta pot afwisselende lagen (strata) van zaden en een mengsel van potgrond en zand; zet de pot tegen een muur, maar blootgesteld aan de regen; haal de zaden in het voorjaar eruit om ze te zaaien.
Het zaaien zelf is heel eenvoudig. Gebruik zaai- en stekgrond in een kweekbak, verdeel de zaden over het oppervlak, druk ze ongeveer 1 cm in en bedek ze met een dun laagje vermiculiet. Houd het substraat vochtig en de kweekbak op een temperatuur van ongeveer 20°C. De kieming vindt plaats na 2 tot 3 weken. Wanneer de kiemplanten een hoogte van ongeveer tien centimeter of 4 tot 6 uitgevouwen bladeren hebben bereikt, verspeent u ze in individuele kweekpotjes om ze gedurende het seizoen te laten groeien. In het najaar kunt u ze in de vollegrond planten.
Wanneer zaaien?
Voor welke locatie?
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).