Gaillardia grandiflora Fackelschein (zaad) - Kokardebloem

De vaste Gaillardia Fackelschein, ook bekend als Torchlight, onderscheidt zich door zijn bloemen met een geelbruin hart, omgeven door getande rode kroonbladen met een gele rand in twee rijen. Het is een zeer rijkbloeiende variëteit die de hele zomer en zelfs daarna uitbundig bloeit. Kenmerkend zijn de brede, margrietachtige bloemen en de hoge stengels, waardoor ze bijzonder geschikt zijn voor boeketten. Onder invloed van de wind of het gewicht van de grote bloemen kunnen de stengels soms wat doorbuigen; een beschutte standplaats of het aanbrengen van steunstokken kan dit voorkomen. Hoewel deze doorbloeiende vaste plant relatief kortlevend is, valt hij op door zijn voorbeeldige zuinigheid, winterhardheid en droogteresistentie. Kies voor een zonnige plek in een stenige of zanderige, droge bodem, bijvoorbeeld in een bestrating, grindtuin, rotstuin of zelfs een grote pot op het terras.

De Gaillardia (x) grandiflora is een tuinhybride ontstaan uit een kruising tussen de vaste Gaillardia aristata, afkomstig uit de grote centrale vlakten van Noord-Amerika, en de bijna eenjarige Gaillardia pulchella, inheems in het noorden van Mexico en het zuiden en midden van de Verenigde Staten. Net als zijn beide ouders en de zonnebloem behoort deze hybride tot de grote Composietenfamilie (Asteraceae). Hij heeft van zijn eerste ouder een goede winterhardheid en een langere levensduur geërfd en van de tweede zijn buitengewone bloeirijkheid, snelle groei en extreme zuinigheid.

De variëteit 'Fackelschein' staat ook bekend onder het synoniem 'Torchlight', in het Nederlands 'Fakkellicht', vanwege zijn heldere, lichtgevende bloemen. Hij vormt een pol van 70 cm hoog en 40 cm breed en is getooid met grote bloemhoofdjes van 8 tot 12 cm diameter van de zomer tot in het najaar, wat bestuivende insecten aantrekt. De tweekleurige kroonbladen, in een oranjerode tint met goudgele punten, omlijsten een sterk contrasterend tweekleurig hart, bestaande uit een geel centrale schijf omgeven door kleine bloedrode buisbloemen. Het blad, voornamelijk rozetvormend, is smal, licht gelobd of diep ingesneden, grijsgroen van kleur en licht behaard. Zelfs aan het einde van de bloei behouden de bloemen van deze variëteit een onderscheidende aantrekkingskracht, die enigszins doet denken aan de schoonheid van zonnehoeden (Echinacea).

De Gaillardia gedijt in lichte, goed gedraineerde en voedselrijke grond en trotseert zonder problemen droogte en hitte, dus aarzel niet om hem op een plek in de volle zon te planten. Vanwege zijn neiging tot zelfuitzaaien is het aan te raden uitgebloeide bloemen te verwijderen om nieuwe bloei te stimuleren en overmatige verspreiding te voorkomen. Hoewel ze tegenwoordig wat ouderwets worden gevonden, behoren gaillardia's, samen met grootbloemige meisjesogen (Coreopsis grandiflora) en prachtkaarsen (Gaura), nog steeds tot de kampioenen van de bloemenrijkdom. Zelfs de wilde soort Gaillardia aristata blijkt zeer rijkbloeiend. Het grootste nadeel van deze planten is hun gevoeligheid voor vochtige lucht, zelfs in goed gedraineerde grond. In tuinen op zonnige plekken in Nederland, vooral in grond van gemiddelde kwaliteit, is de gaillardia een ware aanwinst. Hij combineert harmonieus met lavendel, rozemarijn, heiligenbloem (Santolina), cistusroosjes (Cistus), de ooievaarsbek Geranium sanguineum, evenals alsem (Artemisia) en siergrassen zoals vedergras (Stipa) – allemaal planten die even zuinig als rijkbloeiend zijn. In een bloemenweide kunt u overwegen om margrieten (Leucanthemum) of duifkruid (Scabiosa) bij uw gaillardia's te planten.