Centaurea dealbata (zaad) - Perzische korenbloem

Centaurea dealbata, ook wel Perzische korenbloem genoemd, verrukt met zijn stralende bloemen in roze-lila bloemhoofdjes die fijn zijn ingesneden. De bloei vindt plaats in de vroege zomer, al in het eerste jaar. De plant vormt een pol van groengrijze, bijna wollige bladeren met een witviltige onderkant. Het is een zeer winterharde vaste plant die prachtig staat in borders en wat natuurlijkere beplantingen. Hij is gemakkelijk te kweken in gewone tuingrond, zelfs als deze arm, droog en stenig is. Het is ook een mooie snijbloem.

Oorspronkelijk afkomstig uit de Kaukasus en Noord-Iran, is Centaurea dealbata een kruidachtige vaste plant uit de composietenfamilie. Deze plant bereikt een hoogte van 80 tot 90 cm in bloei en ontwikkelt zich tot een rechtopstaande, dichte pol, bedekt met een mooi, dicht blad. De bladeren zijn diep ingesneden, geveerd, lichtgroen met een grijzige tint, behaard en aan de onderkant bijna zilverachtig. Rond juni tot en met juli verschijnen er bloemhoofdjes die op korenbloemen lijken. De bloemen hebben een felroze tot lavendelroze kleur, rond een lichter centrum. De nectarrijke bloei trekt veel bestuivende insecten aan. Bovendien is het een vaste plant met een goede levensduur.

Met zijn gemiddelde hoogte is de Perzische korenbloem bijzonder geschikt voor borders met vaste planten. Hij vormt opvallende, levendige kleuraccenten die goed combineren met kattenkruid (Nepeta), kogeldistels (Echinops) en klaprozen (Godetia). Hij komt ook goed tot zijn recht in een bloemenweide, waarbij een arme bodem vaak een nog mooier resultaat geeft. Voor dit gebruik mengt u ze met andere korenbloemen, siergrassen, esparcette, sieruien (Allium), bernagie, hartgespan, gele ganzenbloem (Glebionis segetum), Californische papaver (Eschscholzia californica), cosmos en juffertje-in-het-groen (Nigella damascena). Hij zal ook mooi staan en het goed doen in een rotstuin. Het is tevens een uitstekende snijbloem, voor zowel verse als droogboeketten.