Een onbeheersbare tulpenmanie, de tulpenmanie, werd beschouwd als de eerste speculatieve zeepbel uit de geschiedenis. Dat enthousiasme voor een kleine, vertrouwde bol, die inmiddels voor ieder budget bereikbaar is, lijkt ons onvoorstelbaar! En toch heeft de tulp, voordat hij de populairste bloem in zijn categorie werd, een lange reis afgelegd en werd hij een begeerd object waarvoor enorme bedragen werden betaald.
Waarom ontstond deze tulpencrisis dan? Welke erfenis hebben de tulpen ons nagelaten? We gaan enkele eeuwen terug in de tijd, in het spoor van de tulp en zijn ongelooflijke geschiedenis in Europa…
Wat wordt bedoeld met tulpenmanie?
Er is veel gezegd en geschreven over de tulpenmanie, de periode in de Europese geschiedenis waarin tulpen voor enorme bedragen op de markt werden verkocht. Een roerige periode, tegelijk fascinerend en verontrustend… Alles speelde zich af in de 17e eeuw, midden in de Nederlandse gouden eeuw, die haar invloed over de wereld, de zeeën en de handel liet gelden.
Rond 1560 werden tulpen in de Verenigde Provinciën (het huidige Nederland) geïntroduceerd. Eerst wekten ze de belangstelling van botanisten, maar al snel ook die van het grote publiek. In Nederland oogstten ze bewondering, maar ook in Frankrijk, waar ze in de tuinen van het Louvre werden geplant. Lodewijk XIII maakte de tulp tot een symbool van luxe en ook Lodewijk XIV nam deze bloem als officiële bloem van het hof aan…
Charles de l’Ecluse (Carolus Clusius), botanicus en hoogleraar aan de universiteit van Leiden, begon in 1594 de bol te planten in de zandgrond van de universiteitstuin. Zo wist hij de tulp te vermeerderen.
De horticultuur ontwikkelde zich al in de provincie Holland, waar vanaf 1580 ongeveer vijftig variëteiten bekend waren. Rond 1630 kwam alles echter in een stroomversnelling: in minder dan een eeuw kwamen er meer dan 100 verschillende soorten tulpen bij.
De tulp werd synoniem met succes en een uiterlijk teken van rijkdom, en de machtige elite van het land begreep dat maar al te goed. Je moest tulpen in je tuin hebben. Vlaamse burgers, edelen en herbergiers begonnen tulpen te kweken. Sommigen lieten zelfs hun bloeiende handelszaken en winkels voor wat ze waren…
De vraag naar tulpen werd zo groot dat de verkoop inmiddels op een tweede markt plaatsvond. De tulp werd een speculatieobject. Er kwam zelfs een financieel systeem tot stand rond wat men de termijncontracten noemde: vanaf 1635 maakte dit mechanisme het mogelijk om het hele jaar door bollen te verkopen, terwijl ze nog in de grond zaten. Tot dan toe verkocht men tulpen in het voorjaar, wanneer je aan de bloem kon zien of ze aan de verwachtingen voldeed. Er werd alleen een eenvoudig papier ondertekend, een soort aandeel in de tulp, terwijl niemand de koopwaar nog zag… Dit leidde tot een ongekend enthousiasme: de waardepapieren werden meerdere keren per dag verhandeld om de prijs verder op te drijven.
De tulpen werden voor astronomische bedragen verhandeld of geruild tegen grond, vee, zilveren bekers, tonnen graan en andere buitensporigheden. Er werd gesproken over de prijs van een prachtig herenhuis aan de Hollandse grachten voor één enkele tulp of over tien tot twintig keer het jaarsalaris van een geschoolde ambachtsman om tijdens het hoogtepunt van de crisis aan de kostbare bol te komen. Ook in Frankrijk woedde de tulpenmanie, bijvoorbeeld in Lille, waar een tulpenbol als ruilmiddel voor een brouwerij diende. Die brouwerij zou de naam tulpenbrouwerij dragen. Tussen 1633 en 1637 werden tulpen razendsnel verhandeld en werden zelfs tuinen geplunderd om de kostbare bollen op te graven. De met lila gevlamde tulpen 'Viceroy' en ‘Semper Augustus’, zeldzaam en met wit gemarmerde bloembladen (in werkelijkheid aangetast door een virus en moeilijk te vermeerderen), bereikten recordprijzen: omgerekend tegenwoordig 110.000 euro voor één bol. Het uiteenspatten van de eerste speculatieve zeepbel uit de geschiedenis kwam steeds dichterbij…
In februari 1637 vonden de tulpen na twee jaar onbeheersbare groei plotseling geen kopers meer in Haarlem en werden ze opeens maar moeilijk verkocht, zelfs met een ongekende korting… De overheid moest ingrijpen om de verkoop te reguleren. De prijzen stortten in en mond-tot-mondreclame deed de rest, waardoor de marktwaarde razendsnel kelderde.
Iedereen die op de tulp had gewed, was van de ene op de andere dag geruïneerd, terwijl enkele jaren eerder grote fortuinen en rond de tulp opgebouwde imperia waren ontstaan. Het enthousiasme voor tulpen zakte bijna van de ene op de andere dag weg. De werkelijke impact op de economie van de Verenigde Provinciën bleef echter beperkt, omdat de betrokken handelaren slechts een kleine elite van het land vormden. Daarentegen ontstond er een morele crisis, waarbij vaak in de kunst de buitensporige winsten van een deel van de samenleving aan de kaak werden gesteld. Een voorbeeld daarvan is het schilderij uit 1640 van Jan Brueghel de Jonge, een satire op de tulpenhandel waarin hij de speculanten als apen afbeeldt. Iets later zouden ook andere schilders dit onderwerp oppakken, zoals Jean-Léon Gérôme met Het duel om de tulp (1882), gevolgd door schrijvers. Daarna verschenen ook talloze boeken over het kweken van tulpen, waaronder het beroemde Traktaat over tulpen uit 1765.
De fascinatie voor tulpen bleef tot in de 19e eeuw merkbaar, met de beroemde roman De zwarte tulp van Alexandre Dumas (vader). Het verhaal brengt ons terug naar de voorafgaande 17e eeuw in Holland, waar de hoofdpersoon ervan droomt een zwarte tulp te kweken om een fantastische beloning te ontvangen.
Turkije: het andere land van de tulp
Maar laten we nog verder teruggaan in de tijd, om de oorsprong van deze kleine bol en de eerste tulpenliefhebbers te ontdekken!
Tulpen komen in werkelijkheid uit het oosten. In de steppen van Centraal-Azië groeiden ze in het wild, tussen Iran, de Kaspische Zee en Afghanistan. Het ging toen om zeer kleine botanische soorten met warme kleuren, van geel tot rood. In deze gebieden werden ze al vanaf de 11e eeuw gekend en gekweekt. Langzaam bereikten ze Anatolië, eerst via karavanen die terugkeerden van de zijderoute. Vervolgens veroverde Süleyman de Prachtlievende halverwege de 16e eeuw enkele van deze gebieden. Nomadische stammen brachten grote aantallen van deze mooie bloemen mee, die in Constantinopel, het huidige Istanbul, aankwamen. Vanaf dat moment werd de tulp de bloem van de sultans.
Tijdens de regeerperiode van Süleyman de Prachtlievende was de tulp overal: in de schitterende tuinen van de Ottomaanse paleizen, maar ook op de ceremoniële kaftans van de sultans, op stoffen en op het aardewerk van Iznik, de stad die de keramiekkunst in het hele land bekend zou maken. Tulpen vormden, samen met anjers, het terugkerende motief op het aardewerk van het Topkapıpaleis, maar ook op moskeeën, waar bloemmotieven gebruikelijk waren. De tulpen waren ook te zien op de tulbanden van de sultan: Süleyman stak er gewoonlijk één in zijn tulband. De mode deed de rest… De Turken raakten als eersten in de ban van deze kleine, kleurrijke bol! In de Ottomaanse kunst symboliseerde de tulp vanaf dat moment het goddelijke.
Het woord tulp komt overigens van het Perzische woord tülbend, dat in het Turks türban werd: oorspronkelijk de traditionele tulband van de Turken. Toen de tulp in het land werd geïntroduceerd, raakten zij eraan gewend hun hoofddeksel ermee te versieren. Door een vergissing werd de naam tulipan al snel aan de bloem gegeven. De Latijnse naam tulipa zou vanaf 1593 overal in Europa ingeburgerd raken. In Turkije heeft de bloem echter nog altijd haar oorspronkelijke naam lale, die ook een mooie meisjesnaam is en nog steeds aan meisjes wordt gegeven.
Volgens de overlevering schonk Süleyman de Prachtlievende in 1554 enkele bollen aan een Vlaamse diplomaat, de Oostenrijkse ambassadeur in Constantinopel, Ogier Ghislain de Busbecq. Aan hem wordt de introductie van de tulp in Europa toegeschreven, omdat hij enkele jaren later in Wenen Charles de l'Ecluse ontmoette en hem enkele bollen overhandigde. Charles de l'Ecluse vertrok korte tijd later naar Leiden, in Nederland, waar hij met succes tulpen probeerde te vermeerderen. Het vervolg kennen we: de tulpenmanie en haar excessen…
In Istanbul wordt sinds 2005 elke april het Tulpenfestival gehouden: een kleurrijk spektakel en een echte openluchttentoonstelling, waarbij de komst van het voorjaar wordt gevierd en de tulp in veel parken van de stad centraal staat. Het is een rechtstreeks voortvloeisel van het tulpenfeest dat ten tijde van de sultans werd gehouden, tot aan Ahmet III aan het begin van de 18e eeuw. Dat was het hoogtepunt van de tulpenmanie in Turkije, die historici beter kennen als een voorspoedige periode, “het tijdperk van de tulp”. De tulp is in dit land het nationale symbool geworden.
De tulp vandaag de dag in de wereld
Sinds de tulpenmanie is er in de tulpenproductie niet veel veranderd, want vandaag de dag worden tulpen nog altijd voornamelijk in Nederland geproduceerd, dat wereldwijd de grootste producent is. De tulp is de nationale bloem van het land geworden. Holland heeft in Keukenhof bovendien een wereldwijd bekende etalage, waar elk jaar miljoenen toeristen toestromen om de uitgestrekte bloemperken te bewonderen. In Holland is meer dan twintigduizend hectare bestemd voor bolgewassen, waarvan de helft alleen al voor tulpen. Dat gebeurt nog altijd in dezelfde streek rond Lisse, het centrum van de Nederlandse productie, tussen Leiden en Haarlem.
Vandaag bestaan er meer dan 150 verschillende tulpencultivars en duizenden hybriden. Enkele kwekers zetten een Franse traditie voort door bolgewassen, waaronder tulpen, te produceren en verder te ontwikkelen. Dat gebeurt vooral in Anjou, waar de zandige en zavelige grond langs de Loire geschikt is voor de teelt, maar ook in de Landes.
Bij Promesse de fleurs is één op de drie verkochte voorjaarsbollen een tulp… Het lijdt geen twijfel dat deze prachtige kleine bol – die inmiddels betaalbaar is – nog een mooie toekomst voor zich heeft!
Lees verder
- Alles weten over de geschiedenis van de tulp met een standaardwerk: De tulp van Anna Pavord (2001), uitgeverij Actes Sud;
- Lees of herlees De zwarte tulp van Alexandre Dumas, een klassieker;
- Blader online op de website van de BNF door het boek van Charles Malo, Geschiedenis van de tulpen (1821);
- Blader door De ABC van de tulpen van Yves-Marie Allain en Catherine Garnier (1996), uitgeverij Flammarion;
- Bezoek het Keukenhofpark bij Amsterdam, waar elk jaar 7 miljoen bollen worden geplant, en ontdek het tulpenmuseum van Amsterdam.
- Bollen 2026: 7 nieuwe voorjaarsbollen om nu te planten!
Een onbeheersbare tulpenmanie, de tulpenmanie, werd beschouwd als de eerste speculatieve zeepbel uit de geschiedenis. Dat enthousiasme voor een kleine, vertrouwde bol, die inmiddels voor ieder budget bereikbaar is, lijkt ons onvoorstelbaar! En toch heeft de tulp, voordat hij de populairste bloem in zijn categorie werd, een lange reis afgelegd en werd hij een begeerd […]
De tulpen zijn van de voorjaarsbloeiende bollen de gemakkelijkste planten om succesvol te kweken: de bollen zijn gesorteerd, genormeerd en vrijwel altijd gelijkmatig van kwaliteit. Het zijn bij uitstek gemakkelijke bollen; en toch is het met een beetje onoplettendheid net zo gemakkelijk om het planten ervan te verprutsen.
Volg onze zorgvuldig samengestelde handleiding, gebaseerd op de ruime praktijkervaring van de auteur met allerlei soorten mislukkingen. We bedanken en passant ook de vele inventieve klanten die mij telefonisch of per e-mail hun kleine geheimen voor mislukking uitvoerig hebben uitgelegd.
Les nummer 1: plant je tulpen aan het einde van het voorjaar of in de zomer om ze te laten mislukken
Omdat ik in Vlaanderen woon, breng ik regelmatig (culturele) weekenden door in Amsterdam. Ik verbaasde me er altijd over dat er in mei-juni volop tulpenbollen te koop waren op de bloemenmarkt van Amsterdam. Lange tijd vroeg ik me af wat daarvan terecht zou komen. Uiteindelijk heb ik geprobeerd Nederlandse tulpen aan het einde van het voorjaar te planten, tussen andere gewassen uit de streek.
Het resultaat was nogal teleurstellend: een derde van de bollen kwam niet op, de rest bloeide ongeveer tegelijk met mijn dahlia's en de meeste bollen kwamen de daaropvolgende winter niet door.
Oma en de volkswijsheid zeggen: “Tulpen plant je in het najaar, bij voorkeur in september of oktober.”
Tulpen plant je in het najaar!Een reeks tests op de boomkwekerij nuanceert dit resultaat: tulpenbollen slaan beter aan als je ze in het najaar plant. De resultaten zijn redelijk bij planten in de winter, maar worden vanaf maart-april ronduit wisselvallig.
Dus plant je tulpen in april-mei wanneer je eraan denkt, als ze bij de buren in bloei staan en je groen ziet van jaloezie. Het resultaat zal op zijn best middelmatig zijn.
Variant voor verstrooide en luie tuiniers: koop ze in het najaar, vergeet ze een jaar lang in de garage en plant ze pas het volgende najaar; 95% mislukking gegarandeerd! Klanten die ons in januari bellen nadat ze een pak bollen hebben teruggevonden dat door de schoonmaakster sluw achter in de schuur was verstopt, raden we vaak aan om ze meteen te planten. De bloei zal wat later komen, maar verder heel behoorlijk zijn.
Les nummer 2: sorteer je bollen uiterst ri-go-reus-zorgvuldig (en gooi ze allemaal weg)… of sorteer ze helemaal niet!
Waar de eerste les geschikt was voor luie en uitstellende mediterrane tuiniers zoals ik, is de tweede bedoeld voor maniakken die van opruimen en orde houden, bij voorkeur met een afkomst van de andere kant van de Rijn.
Tulpenbollen uit de teelt worden mechanisch gerooid met machines die voorzien zijn van een soort eggen. Dat is niet bijzonder poëtisch, maar wel efficiënt. Daardoor hoef je geen tien euro per stuk voor een bol te betalen.
Mechanisch rooien van tulpenbollenTijdens dit proces verliezen veel bollen hun kleine koperkleurige beschermlaag, maar dat is niet erg. Sommige bollen raken licht geschuurd of oppervlakkig ingesneden, zonder dat dit nadelige gevolgen heeft voor het aanslaan.
Daarentegen is schimmel een zeer ernstige vijand van de tulpenbol: in de loop van het najaar ontwikkelen bollen, vooral als ze onder vochtige omstandigheden worden bewaard, gemakkelijk een laag schimmel. Als de aantasting oppervlakkig is, hoef je de bol alleen met een doek schoon te vegen en zal hij uitstekend aanslaan. Als de schimmel echter tot in de bol is doorgedrongen — een teken daarvan is dat hij niet met één veeg verdwijnt — en vooral als de schimmel de wortelplaat aantast, maakt de bol geen enkele kans meer om aan te slaan. Erger nog: de schimmel kan zich verspreiden naar andere tulpenbollen in de omgeving. Daarom sorteren we al onze tulpenbollen handmatig tijdens het verpakken. Het is ook daarom verstandig om tulpen in september of oktober te planten: in die periode zijn de bollen vrijwel vrij van schimmelaantastingen.
Dus, om je tulpen te laten mislukken, gooi je alle bollen vóór het planten weg omdat ze niet aan de eisen voldoen. Of laat je een pak bollen op een vochtige plek rondslingeren; met een beetje geluk gaan de bollen binnen enkele weken schimmelen.
Les nummer 3: plant je tulpen op een ongeschikte plek: diepe schaduw, moeras, extreem zware grond of een stenige plek waar niets groeit
De tulp stamt oorspronkelijk uit het Ottomaanse Rijk en houdt van zon en redelijk goed doorlatende grond die niet te veel water vasthoudt, maar wel tamelijk voedselrijk is zodat de bol na de bloei zijn reserves kan aanvullen.
De tulp bloeit op de reserves die in de bol zijn opgeslagen. Zelfs bij matige teeltomstandigheden is het daarom moeilijk om de plant het eerste jaar te laten mislukken. Als de omstandigheden echter slecht genoeg zijn, kan de bol na de bloei zijn reserves niet goed aanvullen. Vanaf het tweede jaar zijn de bloemen dan klein of blijven ze helemaal weg.
Als je de bol in volledige schaduw plant, met minder dan twee uur zon per dag, worden de bloemen klein.
Als je de bol in zeer zware, vochtige grond plant, kan een deel van de bollen al in het eerste jaar rotten en de rest in de jaren daarna.
Plant je de tulp in het voorjaar in extreem droge grond, dan blijven de tulpen klein, vergeelt het loof vroegtijdig en komen ze niet terug.
Let op: het heeft geen zin om je tulpen te laten mislukken door ze in zeer zure of kalkrijke grond te planten. Tulpenbollen verdragen elke pH-waarde, dus met deze klassieke methode krijg je ze niet klein.
Voor wie van details houdt: het is interessant om te weten dat niet alle tulpen even goed bestand zijn tegen moeilijke omstandigheden.
De botanische tulpen — kleine tulpen die nog in de verte verwant zijn aan hun wilde voorouders — zijn ontzettend sterk. Ze houden het jarenlang vol, zelfs op een schaduwrijke plek in zware grond. Zodra de omstandigheden goed zijn, verwilderen ze. Ze zijn bijzonder moeilijk te laten mislukken: een echte uitdaging!
De oude tuintulpen (bijvoorbeeld leliebloemige tulpen en Triumph-tulpen) zijn behoorlijk sterk. Ze houden het ongeveer 3 jaar vol bij matige teeltomstandigheden en 7 tot 10 jaar bij goede teeltomstandigheden. Moeilijk om ze te laten mislukken.
De gevulde tulpen (pioenbloemige tulpen) zijn over het algemeen kwetsbaar en gaan afhankelijk van de teeltomstandigheden 2 tot 5 jaar mee. Redelijk gemakkelijk om ze te laten mislukken.
Kort samengevat: zo laat je je tulpenaanplant mislukken:
- Woon je in de noordelijke helft van Frankrijk, plant dan moderne gevulde cultivars in zware, vochtige grond op een zeer schaduwrijke plek. Is de winter droog, geef dan overvloedig water om mislukking te garanderen.
- Woon je in het zuiden, plant dan dezelfde cultivars in arme, stenige grond zonder water te geven en duim voor een zeer droog voorjaar; dat staat garant voor mislukking.
Les nummer 3: plant je tulpen ondersteboven, te diep of niet diep genoeg
Tulpen hebben een bovenkant — het kleine puntje — en een onderkant, de afgeplatte zone waaruit de wortels groeien. Als je ze ondersteboven plant, met het puntje naar beneden en de wortels naar boven, hebben ze grote moeite om boven de grond te komen. Eerlijk gezegd moet ik toegeven dat ik deze methode zelf nog nooit heb toegepast. Maar ik weet dat ze werkt, omdat ik ooit te maken kreeg met een woedende klant die klaagde over de slechte kwaliteit van onze bollen. Hij had zijn bollen zorgvuldig op hun kop geplant…
Varianten om ze te laten mislukken:
- Maniakale versie: plant je bollen te diep (resultaat: kleine tulpen… of helemaal geen tulpen). Het is een klassieke methode die wel wat werk vraagt: je moet een gat van ongeveer dertig centimeter diep graven. Maar het is de moeite waard, want je krijgt nogal belachelijk uitziende tulpen.
- Luie versie: plant je bollen niet diep genoeg (de bol komt bijna aan de oppervlakte), een methode die bijzonder weinig tijd en moeite kost en daarom mijn voorkeur heeft. Het resultaat is wel wisselvalliger. Soms slaan de tulpen ondanks alles toch goed aan; vraag me niet waarom.
Voor het goed planten van tulpen zou een goede tuinier het volgende schrijven:
- Maak een gat dat 4 keer zo diep is als de diameter van de bol (ongeveer 20 cm).
- Vul een kwart van het gat — de hoogte van één bol — met losse grond, eventueel met potgrond of met grond die je hebt gemengd met grof rivierzand als je zware grond hebt. Zo verleng je de bloeiperiode effectief met meerdere jaren.
- Leg de bol met de punt naar boven onder in het gat (ongeveer 15 cm diep).
Vul het gat met grond. Als je je in deze ingewikkelde berekeningen niet hebt vergist, ligt er boven de bol een laag grond die twee keer zo hoog is als de bol zelf (ruim 10 cm).
Dus, om je tulpenaanplant te laten mislukken, plant je ze ondersteboven, veel te diep — minstens 20 cm diep — of juist oppervlakkig, minder dan 5 cm diep, in niet losgemaakte grond.
Les nummer 4: plant je tulpen in een tuin die vol zit met knaagdieren
Muizen en andere veldmuizen zijn dol op tulpenbollen. Voor hen zijn het heerlijke hapjes waar ze in het najaar, wanneer lekker voedsel schaars wordt, lang naar zoeken in de tuin. Dat is trouwens de officiële reden waarom we op de boomkwekerij een klein leger katten houden, zoals ik afgelopen winter uitlegde aan de belastinginspecteur. Zij keek nogal zuur naar de 3 katten die elk op een eigen radiator van het kantoor lagen en vroeg me om de industriële hoeveelheden kattenbrokken en de pittige dierenartsrekeningen te verantwoorden…
Vergeet ook de aantrekkingskracht van everzwijnen niet. Op Corsica kun je wilde varkens gebruiken en in Bretagne kan een varken dat je bij een plaatselijke boerderij hebt weggehaald prima dienstdoen. Sommige klanten met een open tuin vlak bij een bos hadden op een ochtend de aangename verrassing dat hun pas zorgvuldig aangeplante border grondig was omgewoeld door deze sympathieke dieren, die blijkbaar ook dol zijn op tulpenbollen.
Als je terrein vol zit met knaagdieren, zijn er vijf oplossingen:
- Slik je trots in en ga opnieuw langs bij de dochter van de buurvrouw die je weekend had verpest door je een kitten uit het zoveelste nest van haar afschuwelijke kat aan te smeren; die kat richt regelmatig een ravage aan onder je prachtige nepetas.
- Gebruik “bollenkooien” of maak ze zelf van fijn draadgaas. Het is lastig, maar het beschermt de bollen goed.
- Plant je tulpenbollen in een pot. De muizen kunnen er dan niet bij.
- Leef als een kasteelheer en plant tussen je tulpenborder keizerskronen. Die houden knaagdieren min of meer op afstand en geven je tuin bovendien iets van een Franse kasteeltuin.
- Gooi het over een andere boeg en plant liever narcissen: knaagdieren eten die niet.
Om je tulpen te laten mislukken, fok je everzwijnen of, eenvoudiger voor kleine tuinen, installeer je een kolonie veldmuizen of een varkenshouderij in de tuin.
Als je tulpen ondanks al deze inspanningen toch zijn gaan bloeien, bewonder je ongetwijfeld je prachtige bloeiende perk, bijna ontmoedigd… Maar nog niet alles is verloren! Met een paar extra inspanningen kun je het opnieuw bloeien van je tulpen het volgende jaar nog saboteren:
Les nummer 5: zo laat je tulpen opnieuw bloeien mislukken: te vroeg rooien of maaien, uithongeren of laten verdrogen
De natuur zit vreemd in elkaar: tulpen in de tuin hebben juist wat aandacht nodig op het moment dat je ophoudt je ermee bezig te houden, na de bloei, wanneer deze schitterende schoonheden verwelken en veranderen in min of meer geelachtige, onooglijke stengels en bladeren.
De periode na de bloei, meestal april-mei of mei-juni, is het moment waarop tulpenbollen hun reserves aanvullen om het volgende jaar opnieuw te kunnen bloeien. Ze hebben hun loof en wat water nodig, vooral als ze in een pot staan, en stellen op dat moment meststof op prijs. Je kunt de bloemstengels zonder problemen afknippen, maar een goede tuinier knipt het loof pas af als het volledig geel is geworden. Integendeel, hij stimuleert het loof met wat meststof en geeft water bij voorjaarsdroogte. Die goede tuinier plant ook voor of tussen zijn tulpen vaste planten die in het voorjaar bloeien, zoals bijvoorbeeld brunnera's. Zo valt het onooglijke tulpenloof na de bloei minder op zonder dat je het vroegtijdig hoeft af te knippen.
Je hebt het dus al geraden: om te voorkomen dat je tulpen opnieuw bloeien, moet je dit herstelproces dwarsbomen. Het eenvoudigst is om direct na de bloei met je grasmaaier over je tulpenborder te rijden: de bollen bloeien dan niet of nauwelijks opnieuw. Als je het maaien in het tweede jaar na elke bloei herhaalt, maak je ook een einde aan de laatste overlevenden.
Let op: oude tuiniers rooiden de tulpenbollen traditioneel aan het einde van het voorjaar om ze aan het begin van het najaar opnieuw te planten. Die gewoonte is uit de mode geraakt, omdat ze de levensduur van de bollen niet noemenswaardig verlengt. In theorie verkleinen rooien en bewaren op een kweekbak het risico op cryptogame ziekten, zoals fusarium. In de praktijk levert slecht bewaren — overmatig vocht, knaagdieren… — meestal meer risico op dan de bollen in de grond laten staan in een goed gedraineerde tuin. Kortom: door je bollen in de grond te laten zitten, vergroot je de kans niet noemenswaardig dat ze mislukken.
Kort samengevat: om te voorkomen dat tulpen in het tweede jaar opnieuw bloeien, maai je je borders direct na het planten kaal.
* * *
Als speciale bonus voor de lezers die geduldig al deze vele regels met een afwezige blik hebben doorlopen:
Bonuscadeau: zo maak je een lelijke tulpenborder
Je kunt tulpen succesvol laten groeien en toch zonder moeite een bijzonder lelijk resultaat bereiken. Het is heel eenvoudig. Hier volgen enkele deskundige tips om je daarbij te helpen:
- Veel niet-complementaire kleuren mengen
Vaak wordt gezegd dat een mooie border uit twee kleuren bestaat, met maximaal drie. Als je bollen in 4 of 5 niet-complementaire kleuren mengt, krijg je meestal een schreeuwerig resultaat dat je doet denken aan de postordercatalogi met planten van je oma. Nee, we noemen geen namen!
- Meerdere cultivars naast elkaar planten zonder ze te mengen
Je koopt bijvoorbeeld bij toeval de prachtige tulpenverzameling “Carnaval de Venise” van Promesse de fleurs, onze bestverkochte collectie sinds 30 jaar. In plaats van de 5 bij elkaar passende cultivars goed te mengen voor een harmonieus resultaat, plant je elke cultivar afzonderlijk. Nog beter: plant ze niet op een natuurlijke, dus enigszins onregelmatige manier, maar maak kaarsrechte rijen, zoals in de moestuin. Het resultaat zal… vreemd zijn!
- Niet dicht genoeg planten
Ervaren tuiniers planten tulpen vrij dicht op elkaar voor een mooi groepseffect. Je hoeft er niet per se veel te planten: met 10 bollen in een “aardappelvorm” op 20 cm2 krijg je al een mooi effect. Hetzelfde geldt voor 5 bollen die je als “zaaikuiltjes” bij elkaar in één groot plantgat zet, met ongeveer 10 cm afstand tussen de bollen.
Je leest op promessedefleurs.com dat je minimaal 50 en soms wel honderd tulpenbollen per m2 kunt planten, terwijl je schoonmoeder opschept over haar borders met 150 tulpen per m2. Maar omdat jij je niets laat wijsmaken, omdat je de doorgaans oneerlijke commerciële instelling van Promesse de fleurs kent en weet hoeveel je schoonmoeder uitgeeft zodra het niet om je verjaardagscadeau gaat, grinnik je en plant je je bollen op een “zuinige” manier: 10 bollen per m2. Dat klinkt goed, maar betekent… één bol per 40 cm.
Goed gedaan!
Het resultaat wordt vreemd genoeg lelijk: je krijgt het beeld van een klein bosje stengels — tulpenstengels zijn altijd onooglijk. En als je dit combineert met de vorige adviezen, beloof ik je dat buren en voorbijgangers voor je tuin zullen blijven staan om je border te bewonderen.
Dat beloof ik je, want ondanks het verstrijken van de tijd staat de herinnering nog altijd in mijn geheugen gegrift aan een soort samenscholing van giechelende buurvrouwen op een dag voor de schitterende eerste bloei van mijn allereerste tulpenborder.
De tulpen zijn van de voorjaarsbloeiende bollen de gemakkelijkste planten om succesvol te kweken: de bollen zijn gesorteerd, genormeerd en vrijwel altijd gelijkmatig van kwaliteit. Het zijn bij uitstek gemakkelijke bollen; en toch is het met een beetje onoplettendheid net zo gemakkelijk om het planten ervan te verprutsen. Volg onze zorgvuldig samengestelde handleiding, gebaseerd op […]
Een lichte mist omhulde vanochtend de tuin... Zou de herfst na een onverwachte hittegolf nu al zijn eerste tekenen laten zien? Maar goed, ik ga het niet over het weer hebben, maar over een minstens zo uitgebreid onderwerp: de tulpen! Het plantseizoen voor bloembollen begint en dan rijst de vraag: maar welke tulp kies je uit de honderden cultivars in de catalogi?
Natuurlijk speelt ieders smaak een rol. Met 3.000 cultivars en elk jaar weer nieuwigheden kun je wel zeggen dat er op het gebied van tulpenbollen voor ieder wat wils is! Om je wegwijs te maken, hebben opeenvolgende generaties kwekers de verschillende cultivars ingedeeld in groepen of families van tulpen. Elke groep beantwoordt aan min of meer duidelijke botanische en esthetische criteria, maar ook aan criteria voor het gebruik. Afhankelijk van de bloeiperiode, je bodem of de stijl van je tuin kies je heel bepaalde families uit, waarin je vervolgens de mooiste tulp voor jouw smaak zoekt... Ontdek enkele tips en handvatten.
1) Kies tulpen op basis van de bloeiperiode
De tulp behoort tot de mooiste en bekendste voorjaarsbloeiende bloembollen. De vaak felle, soms subtiele kleuren fleuren de eerste mooie dagen op of brengen juist licht in de soms nog grijze dagen aan het begin van het voorjaar. Gelukkig komt de horticulturele indeling van tulpen ook overeen met de bloeikalender! Daardoor vind je gemakkelijk je weg. Door cultivars uit verschillende families met elkaar te combineren, kun je bovendien tot 2 maanden bloei krijgen... wat wil je nog meer? Natuurlijk zijn de genoemde richtdata voor de bloei geen “exacte wetenschap”. Je moet ze nuanceren op basis van de klimaatverschillen die regionaal en van jaar tot jaar optreden.
Vanaf maart-april in bloei: de vroege tulpen
- Zoals hun naam al aangeeft, behoren de enkele vroege tulpen en de dubbele vroege tulpen, waaronder de bekende hybriden 'Murillo', tot de eerste tulpen die bloeien, vanaf begin april. Ze worden zelden hoger dan 35 cm en zijn daardoor gedrongen en stevig genoeg om slecht weer te doorstaan.
- Toch worden ze voorafgegaan door bepaalde botanische soorten en hun hybriden. Tot de botanische tulpen behoren wilde soorten, die helaas vaak uit hun natuurlijke leefgebied zijn verdwenen. Hun bloeiperiode is niet gelijk en loopt, afhankelijk van de soort, van maart tot juni. Vanaf begin tot half maart kun je onder andere rekenen op Tulipa tarda, Tulipa humilis en de vele cultivars ervan, Tulipa clusiana, Tulipa turkestanica... en nog veel meer zeldzamere soorten! Deze tulpen worden zelden hoger dan 10 tot 15 cm.
- De botanische tulpen uit de groepen greigii, met gemarmerd blad met zwarte tekening, kaufmanianna of “waterlelietulpen”, en de uitstekende fosteriana-tulpen ('Purissima', 'Madame Lefeber', 'Orange Emperor'...) hebben heldere, gevarieerde kleuren. Ze worden 20 tot 30 cm hoog, de fosteriana-tulpen 40 cm, en bloeien eind maart, begin april. Daarmee lopen ze slechts kort vooruit op de “vroege” tulpen.
Enkele vroege tulp 'Couleur Cardinal' - Dubbele vroege tulpen 'David Teniers' en 'Willem van Oranje' (Murillo) - Tulipa tarda - Greigii-tulp 'Plaisir' - Kaufmanniana-tulpen - Fosteriana-tulp 'Concerto'
De aprilbloei: het hart van het tulpenseizoen
- De Triumph-tulp, zoals haar naam al zegt, is ontstaan uit een kruising van een enkele vroege tulp en een late tulp. Ze bloeit daarom precies op tijd in april. Triumph-tulpen vormen tegenwoordig een van de grootste en meest gevarieerde groepen. 'Attila', 'Princesse Irène', 'Shirley', 'Gavota', 'Negrita'... behoren tot de bekendste en meest geliefde cultivars. Met een gemiddelde hoogte van 40 tot 50 cm bieden de cultivars uit deze groep veel toepassingsmogelijkheden, in borders, maar ook in potten en als snijbloem.
- Wil je in april nog meer bloeiende tulpen om uit te kiezen, dan kun je ook “shoppen” in de aangrenzende groepen van de papegaaitulpen en de leliebloemige tulpen. De cultivars binnen deze groepen hebben alleen hun vorm gemeen. Sommige zijn namelijk ontstaan uit natuurlijke mutaties van 'Triumph'-tulpen. Daardoor is hun vorm veranderd, terwijl ze dezelfde bloeiperiode hebben behouden, zoals bijvoorbeeld 'Princesse Irène Parrot'. Ook 'Ballerina', met oranje, geurende leliebloemen, bloeit bij mij nog altijd in de tweede helft van april.
- De grootste “botanische tulpen”, die ongeveer 30 cm hoog worden, bloeien ook in april: Tulipa praestans, Tulipa whittallii en de zeldzame, prachtige Tulipa orphanidea 'Flava', om er maar een paar te noemen.
Triumph-tulp 'In Love' - Triumph-tulp 'Princesse Irene'
- Papegaaitulp 'Irene Parrot' - Leliebloemige tulp 'Ballerina' - Praestans-tulp 'Shogun' - Tulipa orphanidea 'Flava'
Van eind april tot half mei in bloei: de late tulpen
- De “Darwin”-tulpen hebben grote bloemen die eind april verschijnen op stevige stelen van 50 tot 60 cm lang. Het zijn uitstekende, betrouwbare en sterke tuinplanten die altijd spectaculair zijn. Toch vallen hun zuivere, contrasterende kleuren, van geel tot rood, met een groot zwart hart aan de voet van de bloembladen ('Apeldoorn', 'Golden Apeldoorn'...), niet bij iedereen in de smaak.
- De enkele late tulpen, ook wel “cottage-tulpen” of “langstelige tulpen” genoemd, worden 60 cm hoog en soms nog hoger. Hun soortgenoten, de dubbele late tulpen of “pioenbloemige tulpen”, zoals 'Angélique', bloeien dan weer begin mei. Dit zijn de onbetwiste koninginnen van de boeketten! Veel cultivars zijn trouwens Franse creaties, ontwikkeld voor de productie van zeer hoogwaardige snijbloemen in Zuid-Frankrijk. 'Avignon', 'Dordogne', 'Ollioules' en natuurlijk 'Roi du Midi' behoren daartoe.
- De “bijzondere” tulpen: uitbundige papegaaitulpen, elegante leliebloemige tulpen, verfijnde gefranjerde tulpen en fascinerende viridiflora-tulpen, zoals 'Groenland' of 'Spring Green', met bloemen met een groene middenstreep. Plant ze in borders die goed worden onderhouden, want deze horticulturele creaties zijn niet altijd de sterkste.
- Tulipa sprengeri: de uitzondering die de regel bevestigt. Deze zeer gewilde botanische tulp bloeit altijd als laatste, in juni! De oranjerode bloemen met iets toelopende bloembladen zijn tegelijk onverwacht, elegant en spectaculair. Hoewel ze zeer zeldzaam is, verwildert ze gemakkelijk in de zon, zolang de grond nooit wordt verstoord.
Darwin-tulp 'Apeldoorn' - Darwin-tulpen 'Van Eijk' - Enkele late tulp 'Avignon' - Dubbele late tulp 'Fantasy Lady' - Papegaaitulp 'Blue Parrot' - Tulipa sprengeri
2) Kies tulpen op basis van je bodemtype
Tulpen groeien weliswaar in alle bodems, maar ze geven de voorkeur aan rijke, losse en goed gedraineerde grond: luchtig, 's zomers warm en zonder stilstaand vocht in de winter, met een neutrale tot alkalische pH (kalkrijk).
- In een “goede tuingrond”, donkere, vruchtbare leem of kleileem, zijn alle mogelijkheden toegestaan zolang de drainage goed is: kies wat je mooi vindt! Je kunt de bollen 's winters in de grond laten zonder je ergens zorgen over te maken. Afgezien van de meest bijzondere cultivars zullen je tulpenbollen elk jaar met meer terugkomen. Is dat in jouw tuin het geval, ga dan direct door naar punt 3!
- In een zware, kleiachtige grond die aan je vingers en gereedschap kleeft... dat is een ander verhaal! Je kunt er alleen tulpen telen in borders met verrijkte en verbeterde grond waaraan compost en zand zijn toegevoegd. De grond moet elk jaar goed worden bewerkt. Bovendien moet je de bollen na de bloei uit de grond halen, ze laten drogen en ze het volgende najaar opnieuw planten. Zelfs als je zo te werk gaat, raken sommige cultivars sneller uitgeput dan andere en moet je vaker nieuwe bollen kopen. Natuurlijk kun je het probleem ook omzeilen door je kostbaarste cultivars in potten te planten!
Heb je een zeer zware, kleiachtige bodem die 's winters vol water staat? Kies dan voor tulpen in potten!
- In een droge, lichte, zanderige, arme grond, of wanneer je bodem kalkrijk en ondiep is, en ook in rotstuinen, kies je voor botanische tulpen. Ze nemen weinig ruimte in, verwilderen en gaan niet achteruit. Dankzij hun grote verspreidingsgebied is er altijd wel een soort waarvan de natuurlijke groeiomstandigheden overeenkomen met die in jouw tuin.
[caption id="attachment_5767" align="aligncenter" width="750"]
In droge, lichte, voedselarme grond of in de rotstuin zijn kleine botanische tulpen je beste bondgenoten!
3) Kies tulpen op basis van je tuinstijl
Voor de hand liggend, zeg je? Nadat je de filters van de bloeiperiode en de bodem hebt toegepast, blijft er nog een subjectieve filter over: die van je stijl en je smaak! Klassiek of eigentijds, natuurlijk, mineraal, klein, groot, Engels, Frans... er is voor bijna elke tuinstijl wel een tulp, behalve misschien voor de traditionele Japanse tuin! En dan hebben tulpen ook nog eens eindeloze combinatiemogelijkheden....
- Kies in een tuin met een eigentijdse stijl voor tulpen met duidelijk gevormde bloemen en strakke, elegante lijnen, zoals leliebloemige tulpen als 'White Triumphator', enkele cultivars met een perfecte vorm zoals 'Maureen' en viridiflora-tulpen zoals 'Spring Green'. Zorg voor contrast met het zwart van 'Reine de la Nuit' of 'Fontainebleau', en zelfs met 'Dream Touch' voor een klassieke zwart-witcombinatie. Je denkt er misschien niet vaak aan, maar ook botanische tulpen kunnen in deze tuinstijl uitstekend tot hun recht komen. Kijk bijvoorbeeld naar Tulipa polychroma of Tulipa whittallii, waarvan de vorm mij doet denken aan bepaalde grote werken van eigentijdse architectuur...
[caption id="attachment_47802" align="aligncenter" width="750"]
Tulp 'Maureen' - Tulp 'Dream Touch' - Tulipa whittallii - Viridiflora-tulp 'Spring Green' - Contrasterende tulpen: 'White Triumphator' en 'Reine de la Nuit'
- In een romantische tuin passen ruches van gevulde, driedubbele en viervoudige bloemen! De charme van zachte kleuren als roze, mauve en lila, van gespikkelde bloemen en van het kant van gefranjerde tulpen... Door vroege en late cultivars te combineren, kun je gemakkelijk wekenlang gevulde tulpen in bloei hebben. De eeuwige 'Angélique' en de kostbare 'Diamant Bleu' zijn de heldinnen van de romantische tuin en mogen niet ontbreken. Combineer ze met de minder bekende, gefranjerde 'Daytona' en 'Huis ten Bosch', 'Silver Parrot', 'Burgundy'... in een omlijsting van geurende vergeet-mij-nietjes en seringen!
Tulpen 'Jazz', 'Synada Amor', 'Page Polka', 'Christmas Dream' en 'Flaming Purissima' zorgen samen met roze hyacinten voor een romantische sfeer - Tulpen en vergeet-mij-nietjes - Dubbele tulp 'Angélique' - Tulp 'Diamant Bleu' - Triumph-tulp 'Shirley' - Dubbele vroege tulp 'Columbus' - Gefranjerde tulp 'Huis ten Bosch'
- In een natuurlijke of naturalistische tuin: wie heeft gezegd dat alleen vaste planten en grassen er thuishoren? De luchtigheid van botanische tulpen zoals Tulipa turkestanica, Tulipa bakeri 'Lilac Wonder' en Tulipa clusiana komt hier volledig tot zijn recht. Ook klassiekere en zelfs bijna verfijnde tulpen kunnen, als je ze goed toepast en met de juiste plantdichtheid plant, prachtig opgaan in zo'n tuin. Want ja, naast de roos is de tulp een van de meest virtuoze geslachten die je in onze tuinen kunt telen...
Deze 'Reine de la Nuit'-tulpen zijn niet te dicht op elkaar geplant en zorgen samen met boshyacinten voor een natuurlijk effect - Fosteriana-tulpen 'Purissima' met Muscari latifolium - Tulp 'Burgundy' - Tulipa bakeri 'Lilac Wonder' - Tulipa polychroma - Tulipa clusiana 'Peppermint Stick' - Tulipa turkestanica
Een lichte mist omhulde vanochtend de tuin… Zou de herfst na een onverwachte hittegolf nu al zijn eerste tekenen laten zien? Maar goed, ik ga het niet over het weer hebben, maar over een minstens zo uitgebreid onderwerp: de tulpen! Het plantseizoen voor bloembollen begint en dan rijst de vraag: maar welke tulp kies je […]
Het is nog niet te laat om de bollen van tulpen te planten! Dat is zelfs mijn programma voor dit weekend in de tuin, aangemoedigd door het prachtige weer... Elk jaar probeer ik een nieuwe kleurenharmonie uit in mijn “heiligdom-border” met eenjarige en tweejarige planten, maar ik heb ook enkele honderden bollen tussen groepen vaste planten verspreid. Die graaf ik niet elk jaar op. In de loop der jaren heb ik de beste variëteiten voor mijn tuin leren herkennen: de trouwste en gemakkelijkst te combineren soorten, aangevuld met enkele “favorieten” waarvan ik een wat kortere levensduur graag door de vingers zie... Hier is mijn “Top 15” van tulpen uit mijn tuin:
1- Jaren geleden ontdekte ik de tulp in de collectie “Carnaval de Venise” en sindsdien kan ik niet meer zonder! De triomftulp 'Jan Reus' is ijzersterk, vermeerdert zich en komt elk voorjaar steeds mooier terug op alle plekken in de tuin waar ik hem heb geplant. Ik ben dol op de diepe, krachtige roodbruine kleur: ingetogen elegant en gemakkelijk te combineren met elke andere kleur.
Triomftulp 'Jan Reus'
2- Waarschijnlijk is 'Purissima' een van de beste witte tulpen. Deze vroege variëteit laat vanaf begin april haar grote, bekervormige bloemen zien. In de volle zon openen de bloemen zich volledig, zodat je een grijsblauwe stempel in het hart van een stralende gele krans kunt bewonderen. Deze tulp uit de groep fosteriana staat dicht bij haar wilde oorsprong en is zeer, zeer sterk. Als je haar plant, zal ze je nooit teleurstellen.
Fosterianatulp 'Purissima'
3- De triomftulp 'Barcelona' is een krachtige, vrij hoge middenseizoensvariëteit met prachtige, felroze bloemen die stralen van licht. Ik heb haar al 10 jaar samen met de violette variëteit 'Negrita' en de zwartpurperen 'Reine de la Nuit' in de tuin staan. Ze groeien tussen grote groepen gebroken hartjes (Dicentra spectabilis), met het jonge, zachtgroene lintvormige loof van de daglelies als achtergrond.
Triomftulp 'Barcelona'
4- Overigens, dit is de beroemde zwarte tulp 'Reine de la Nuit', ook bekend als 'Queen of the Night': een grote klassieker die vaak is nagebootst, maar nooit geëvenaard. De lange stengels zijn geschikt voor boeketten en voor de midden- en achtergrond van borders, waar de donkere kleur voor extra diepte zorgt. Deze middenlate tulp bloeit tussen de “Triomphe”-tulpen en de zeer late tulpen, zoals leliebloemige of viridiflora-tulpen.
Enkele late tulp 'Reine de la Nuit' ('Queen of the Night')
5- De botanische tulp Whittallii is een groep tetraploïde klonen met grote baksteenoranje bloemen binnen de soort Tulipa orphanidea. Met haar hoogte van 30 cm is ze behoorlijk groot voor een wilde tulp. Haar slanke stengels buigen elegant door onder het gewicht van de zeer sierlijke bloemen, waarvan de puntige tepalen een komvorm vormen. Perfect voor een warme plek in de tuin, bijvoorbeeld naast het zuurgroene, frisse voorjaarsloof van wolfsmelk.
Tulipa orphanidea Whittallii (botanisch)
6- De leliebloemige tulp 'White Triumphator' is de perfecte belichaming van chic. Haar hoogte, elegante vorm en zuivere kleur geven haar een ongeëvenaarde uitstraling. Omdat ze laat bloeit, plant ik haar graag samen met andere witte, laat bloeiende bollen, zoals de narcissen 'Thalia' en 'Piper's End' en Ornithogalum magnum, die in aren bloeit en voor variatie in vorm zorgt. In mijn tuin moet ik haar iets vaker opnieuw planten dan de andere tulpen, maar dat is ze zeker waard!
Leliebloemige tulp 'White Triumphator'
7- De elegante 'Ballerina' behoort tot dezelfde groep als de vorige tulp en is onovertroffen als je een voorjaarsborder wilt laten opleven. Haar slanke, worteloranje leliebloemen worden hoog boven het loof gedragen en geuren bovendien heerlijk. Ik strooi ze zonder aarzelen tussen roze-paarse of blauw-lila kleurenharmonieën om mijn door de wintermaanden aangescherpte behoefte aan kleur te stillen.
Leliebloemige tulp 'Ballerina'
8- De triomftulp 'Negrita' met haar grote paarsviolette bloemen is onmisbaar als je een wit-roze-paarse kleurschakering wilt samenstellen, zoals in de “clair-obscur”-harmonie. Ze heeft een wat kortere bloemstengel dan andere tulpen uit dit seizoen en zorgt daardoor ook voor meer dynamiek in combinaties door de verschillende hoogtes.
Triomftulp 'Negrita'
9- Ik ben letterlijk verliefd op de gekaramelliseerde oranje kleur van de tulp 'Cairo'. Het is een recente variëteit die snel populair is geworden bij tuiniers, en het is niet moeilijk te begrijpen waarom. Deze zeer sterke middenseizoenstulp heeft grote, mooi gevormde bloemen met brede tepalen en mooi afgeronde uiteinden. De kleur is echt vernieuwend: oranje waarin een vleugje bruine pigmenten lijkt te zijn opgelost.
Triomftulp 'Cairo'
10- Als een blauwe diamant, of beter gezegd een amethist, is de dubbele tulp 'Blue Diamond' een uitstekende ambassadeur voor deze zeldzame en elegante “blauwe” kleur, die uniek is bij tulpen. Ondanks haar dubbele bloemen, waardoor ze wat meer voeding nodig heeft, heeft deze variëteit zich bewezen. Haar bloemen zijn bovendien niet zo zwaar dat ze bij de eerste regen naar de grond doorbuigen.
Dubbele late tulp 'Diamant Bleu' (Blue Diamond)
11- Zoals haar naam al doet vermoeden, is 'Menton' een Franse variëteit die in Zuid-Frankrijk wordt geteeld voor de productie van zeer hoogwaardige snijbloemen. In de tuin is het een buitengewoon sterke variëteit die mij elk voorjaar trakteert op zeer grote bloemen in een zalmkleur die nauwelijks nader te omschrijven is.
Langstelige tulp 'Menton'
12- Ik ken geen zuiverder roze kleur bij tulpen dan die van 'China Pink'. Daardoor is deze tulp, ondanks haar wat kwetsbare karakter, voor mij zeer waardevol. Ook de ongeëvenaarde verfijning van haar bloemvorm speelt een rol. Elke bloem is een geconcentreerde dosis voorjaarsfrisheid!
Leliebloemige tulp 'China Pink'
13- Tot mijn eigen verrassing ben ik van de tulp 'Ballade' gaan houden nadat ik haar in een harmonie van mauve en lila tinten had gebruikt. Naast haar lila-roze kleur met witte rand en – dat is niet vaak het geval – haar elegante leliebloemige vorm, waardeer ik vooral haar kracht en lange levensduur.
Leliebloemige tulp 'Ballade'
14- Ik vraag me nog steeds af waarom ik de eerste keer de tulp 'Fontainebleau' heb geplant. Inmiddels ben ik haar paarszwarte kleur met witte rand ook gaan waarderen, omdat ze niet heeft besloten te verzwakken en uit de tuin te verdwijnen. Door een gelukkig toeval komt ze goed tot haar recht in een wat sierlijkere sfeer dan de rest van mijn tuin, samen met yucca's en grassen, ver weg van de andere kleurrijke tulpenvariëteiten.
Triomftulp 'Fontainebleau'
15- Tot slot is er de zeer bijzondere variëteit 'Yellow Crown', met de zachte kleur van echt botergeel en tepalen die naar binnen over zichzelf zijn gevouwen. Daardoor lijkt elke bloem op een origamicreatie. Ik had de bollen “alleen uit nieuwsgierigheid” geplant, maar was verrast en eerlijk gezegd ook verrukt toen ik zag dat deze tulpen sindsdien elk jaar trouw terugkomen.
Tulp 'Yellow Crown'
Het is nog niet te laat om de bollen van tulpen te planten! Dat is zelfs mijn programma voor dit weekend in de tuin, aangemoedigd door het prachtige weer… Elk jaar probeer ik een nieuwe kleurenharmonie uit in mijn “heiligdom-border” met eenjarige en tweejarige planten, maar ik heb ook enkele honderden bollen tussen groepen vaste […]
