Dahlia semi-cactus Saint Saens
Dahlia semi-cactus Saint Saens
Dahlia Saint Saens - Semicactus dahlia
Dahlia Saint Saens
Semicactus dahlia
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Dahlia semi cactus 'Saint-Saens' is een sierlijke dahlia-variëteit die de aandacht trekt met zijn grote, pluizige, gele bloemen met rode strepen, opgebouwd uit buisvormige en puntige bloemblaadjes. Ze worden in overvloed geproduceerd van de zomer tot de eerste vorst, aan een bossige plant met een mooie statuur. Deze variëteit brengt een zachte en warme kleuraccent aan in zonnige borders en de lange stengels zijn perfect voor snijbloemen. Zeer mooi voor paars of grijs loof!
Dahlia's behoren tot de familie van de asterachtigen en zijn oorspronkelijk afkomstig van de Mexicaanse hoogvlakten. Momenteel hebben de tienduizenden door de mens gekweekte tuinvariëteiten, tot ons groot plezier, tuinen over de hele wereld veroverd. Het zijn weinig winterharde vaste planten met vlezige knollen, die in het voorjaar geplant worden. De variëteit 'Saint-Saens' werd in 1970 in Nederland ontwikkeld. De plant vormt een grote pol die tot 1,20 m hoog en 60 tot 70 cm breed kan worden. Hij is ingedeeld bij de cactusdahlia's, of meer specifiek de semi-cactusdahlia's; dit is een tuinbouwcategorie die wordt gedefinieerd door de vorm van de bloem. In deze groep krullen de gekleurde lintbloemen van het bloemhoofdje onvolledig in over minimaal 1/3 van hun lengte. De bloei van deze variëteit begint in juli en eindigt in oktober-november. De bloemhoofdjes hebben een doorsnede van 12 tot 15 cm, de lintbloemen zijn zachtgeel van kleur en meer of minder gestreept met vermiljoenrood. De groeiwijze is bossig en opgaand en de sterk vertakte stengels zijn hol: ze hebben steun nodig. De bladeren zijn tegenoverstaand, veerdelig, wat betekent dat ze onderverdeeld zijn in 3 of 5 getande lobben. De bladeren zijn middengroen en de stengels donkergroen, meer of minder getint met purper.
Om de bloeiperiode te verlengen en herbloei te stimuleren, is het belangrijk uitgebloeide bloemen te verwijderen. Nog beter is om ze regelmatig af te knippen om aantrekkelijke, kleurrijke boeketten te maken door verschillende variëteiten te combineren.
'Saint-Saens' is een blikvanger in de tuin en zijn persoonlijkheid verdient het om in de spotlights te staan door hem te isoleren van andere bonte bloeiers. Combineer hem bij voorkeur met bladplanten, zoals venkel, zeepbessen (*Physocarpus*), struikalsem (*Artemisia*), of schijnbeuken (*Bassia scoparia*), of siergrassen zoals vedergras (*Stipa*) of manendrager (*Hordeum jubatum*). Hij past ook goed bij luchtige bloemen, in een harmonieus kleurenpalet; scharlaken salie (*Salvia splendens*), gele of oranje meisjesogen (*Coreopsis*) en cosmos (*Cosmos*) zijn goede metgezellen zonder zijn bloei te overstemmen. In een border combineert hij perfect met zonnehoeden (*Echinacea*) en zonnekruid (*Helenium*). Met grote vetkruiden (*Sedum*) vormt hij eveneens een mooi en origineel mengsel.
Als sterplant in borders en cottage gardens gaan Dahlia's moeiteloos samen met de mooiste bloemen, maar worden ze ook gewaardeerd naast groenten. In Mexico werd deze knolgewas aanvankelijk geteeld als wortelgewas voor consumptie. Maar zijn matige smaakkwaliteiten verwezen hem naar de status van sierplant. Sindsdien is de belangstelling voor hun prachtige uitbundigheid nooit verminderd.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Dahlia Saint Saens - Semicactus dahlia in beeld...
Groeiplaats
Bloei
Blad
Botanisch
Dahlia
Saint Saens
Asteraceae
Semicactus dahlia
Tuinbouw
Andere Dahlia's van A tot Z
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Dahlia 'Saint-Saens' is gemakkelijk te telen in alle regio's. Voor een rijke bloei is het goed om een paar eenvoudige regels te volgen: plant de knollen op een zonnige standplaats zodra de laatste vorst voorbij is. Rijke, vochtige en goed doorlatende grond is perfect. Stagnerend vocht daarentegen bevordert het rotten van de knollen. Aarzel niet om de bodem indien nodig aan te vullen met compost en zand. Werk de grond diep om en verrijk deze bijvoorbeeld met hoornmeel of gedroogd bloed. Leg uw knol neer en verkruimel de grond goed om te vullen zonder luchtbellen. Uw dahlia moet ongeveer 6 cm met grond bedekt zijn. Na het planten geef je één keer ruim water en herhaal je dit regelmatig gedurende de eerste 6 weken om de doorworteling te bevorderen. Dahlia's zijn gevoelig voor kou en moeten overwinterd worden. In november doen de eerste nachtvorsten het loof zwart worden; dat is het moment om ze te rooien. Graaf de knollen voorzichtig op. Verwijder zoveel mogelijk aarde. Laat het loof drogen, zodat de knollen hun reserves kunnen aanvullen. Knip vervolgens de stengels af op 10 cm. Leg uw bollen uit in een kist op een stuk krantenpapier. Bewaar ze vorstvrij in een droge, koele en donkere ruimte, zoals bijvoorbeeld een vorstvrije garage of een zolder. In de zuidelijke regio's, dicht bij de kust, waar slechts weinig vorstdagen per jaar voorkomen, is het mogelijk ze ter plaatse te laten. In dat geval bedekt u de grond eenvoudig met een laag bladeren of stro als bescherming.
Grote Dahlia's, met holle stengels, kunnen slecht tegen wind of hevige regen. Om dit nadeel te ondervangen kunt u ze steunen, maar u zult het ermee eens zijn dat dit niet erg esthetisch is. Door daarentegen vroegtijdig de stengels te toppen of de axiale bloemknoppen te verwijderen, spreidt u de habitus van de plant, die daardoor beter bestand is tegen weersinvloeden. Tegelijkertijd kanaliseert u zo de sapstroom naar één bloem, die groter en steviger wordt.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).