Tulipa botanique wilsoniana
Tulipa wilsoniana - Botanische tulp
Tulipa wilsoniana
Botanische tulp , Miniatuur tulp , Dwergtulp , Wilde tulp , Krokustulp
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
Tulipa wilsoniana is een kleine botanische tulpensoort die intens vermiljoenrode bloemen met een blauwzwart hart biedt, vrij groot in verhouding tot het loof. Ze bloeien eind maart of begin april, te midden van lineair, blauwgroen blad met een wasachtig uiterlijk. Deze wilde plant verbergt onder haar schitterende bloei een taaie aard en een robuuste bol, geërfd van de moeilijke omstandigheden die ze in het wild tegenkomt in haar geboortestreek, Turkmenistan, op 3000 meter hoogte. Ze is perfect winterhard, aangepast aan zomerdroogte, en stelt weinig eisen aan de bodem; rotsachtige en arme grond is geen probleem.
De Botanische Tulp wilsoniana behoort tot de leliefamilie. Deze kleine bolgewas is afkomstig uit Centraal-Azië, waar hij groeit onder bijzonder moeilijke klimatologische en bodemgesteldheden. Heel eenvoudig en zonder poespas ontwikkelt deze kleine tulp zich vanuit een dikke bol, bedekt met een zeer harde buitenlaag, waarvan het wollige uiteinde een tere bladknop beschermt tegen de barre bergomstandigheden. In bloei zal hij niet hoger worden dan 15 cm. Het blad, dat soms al in januari tevoorschijn komt, is smal, groen met een grijzige tint, bedekt met een waslaagje wat het een grijzige of blauwachtige aanblik geeft. De bloemen verschijnen in april, vroeger of later afhankelijk van het klimaat, zeer dicht bij het blad. Eerst bolvormig, ontvouwen ze zich tot ronde bloemkronen met een diameter van 5 cm. Ze zijn klaproosrood, met glanzende weerschijn, en onthullen een klein, zeer donkerblauw centrum met goudgele meeldraden. Ze openen zich in de zon en sluiten zich als de zon weg is.
Botanische tulpen verzwakken niet in de loop der tijd zoals grootbloemige tulpen. Ze zijn verwilderend en kunnen meerdere jaren op dezelfde plek blijven staan zonder bijzonder onderhoud en doen het goed in borders en rotstuinen. Om kleurrijke taferelen te creëren, kun je ze combineren met diverse kleine bolgewassen: Crocus, Muscari, Cyclamen coum, Sneeuwklokjes, Scilla... Deze tulpen zijn ongeëvenaard om in potten of in zonnige tuinen de kleur van het voorjaar te brengen.
Er bestaan in Frankrijk diverse wilde soorten, waarvan veel worden bedreigd. In de teelt worden ze 'botanische tulpen' genoemd, en een van de meest voorkomende is de wilde tulp (Tulipa sylvestris), die vroeger vaak groeide in de beschutting van wijngaarden en waarvan de ondersoort australis bekend staat als de zuidelijke tulp.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Tulipa wilsoniana - Botanische tulp in beeld...
Groeiplaats
Bloei
Blad
Botanisch
Tulipa
wilsoniana
Liliaceae
Botanische tulp , Miniatuur tulp , Dwergtulp , Wilde tulp , Krokustulp
Centraal-Azië
Andere Botanische tulpen
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Plant de bollen van Tulipa wilsoniana in het najaar, van september tot december, op een diepte van 10 cm en met een onderlinge afstand van 10 cm. De beplanting wordt uitgevoerd in gewone tuingrond, licht zuur, neutraal of licht kalkhoudend, los, goed bewerkt, licht en drainerend. Botanische tulpen houden van droge grond in de zomer en koude winters. Voeg nooit onverteerde mest of compost toe aan de plantgrond, dit kan ervoor zorgen dat de bollen rotten. De tulp groeit goed in verse tot droge grond. Plaats hem op een goede, zonnige of halfschaduwrijke standplaats.
Na de bloei wordt hun blad lelijk en verwelkt. Wij adviseren om voor in uw borders Tiarella, Brunnera, Wolfsmelk (*Euphorbia cyparissias*) of kruipende gypsophila te planten. Hun loof zal de kleuren van uw tulpen versterken en later in het seizoen zullen ze de vergeelde bladeren op een elegante manier maskeren.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).