Scilla siberica Alba - Oosterse sterhyacint

De Scilla siberica 'Alba' is de witbloeiende vorm van de Siberische sterhyacint, een kleine vroegbloeiende bol die vanaf februari een uitzonderlijk licht in de borders brengt. Deze zeer winterharde bol vormt met gemak kolonies en bloeit uitbundig, waardoor de bodem bedekt wordt met een tapijt van witte sterretjes. Makkelijk te telen, behalve in droge klimaten waar ze niet van houdt, verwildert ze gemakkelijk in de tuin, in natuurlijke zones of zelfs in een rotstuin.

De Siberische sterhyacint is een vaste plant uit een bol, behorend tot de Leliefamilie (Liliaceae), oorspronkelijk afkomstig uit het zuidwesten van Europees Rusland (Wit-Rusland, Oekraïne, Moldavië, de Krim), de Kaukasus en Turkije. Zeer resistent tegen kou, verdraagt ze temperaturen ver onder de -15°C. Elke kleine bol ontwikkelt aan het eind van de winter gelijktijdig enkele grondstandige bladeren in de vorm van donkergroene linten, vermengd met bloemstengels die enkele bloemen dragen met 6 zuiverwitte bloemdekbladen, in de vorm van kleine hangende klokjes, verzameld in groepjes van 4 of 5. De bloei wordt gevolgd door de vorming van zaden, waarna het loof in de zomer verdwijnt en de bol ondergronds in rust gaat.

De Siberische sterhyacinten behoren tot de eerste voorjaarsbloeiers, net na de Perzische sterhyacint (Scilla tubergeniana); ze komen tegelijk op met krokussen, sleutelbloemen en sneeuwklokjes. Ze vindt haar plek in wat natuurlijkere borders en in bloemenweides, of als borderrand, gemengd met andere bollen die het stokje overnemen (tulpen, Chionodoxa's, hyacinten, druifjes, rotstuinirissen, botanische lelies). Je kunt haar ook eenvoudigweg combineren met de blauwe hybride variëteit 'Spring Beauty', het contrast is bijzonder mooi.