Erythronium Pagoda

De Erythronium 'Pagoda' is een bolgewas dat je vaak in oude Franse tuinen tegenkomt, maar dat moderne tuiniers minder kennen, ondanks zijn mooie groeikracht en winterhardheid. Deze hybride is de meest robuuste en grootste binnen dit geslacht, dat ongeveer 27 soorten wereldwijd omvat. 'Pagoda' biedt een lente bloei die licht en vol finesse is, in de vorm van gele leliebloemen met een bruin getinte keel. Het effect is des te spectaculairder wanneer je ze in groep plant, voor een mooi massaal effect, of in combinatie met andere voorjaarsbollen of vaste planten. Voor een geslaagde teelt plant je ze in halfschaduw, in een bodem rijk aan humus, goed doorlatend maar ook in de zomer koel blijvend.

De Erythronium 'Pagoda' is een tuinhybride ontstaan uit een kruising tussen Erythronium revolutum en E. tuolumnense. De eerste ouder komt oorspronkelijk uit het noordoosten van de Verenigde Staten, terwijl de tweede endemisch is voor de vochtige bossen van de Sierra Nevada in Californië. Al deze planten behoren tot de Liliaceae-familie, net als onze lelies. Het zijn bewoners van niet te droge bosbodems die gedijen in humusrijke, vruchtbare, luchtige, koel maar niet doorweekte, zure, neutrale of niet te kalkrijke grond.

'Pagoda' heeft wat tijd nodig om zich goed te vestigen en zijn bol houdt er niet van om verstoord te worden of te lang droog bewaard te blijven. De plant vormt vanaf het voorjaar bebladerde stengels met een hoogte van maximaal 20 cm. De bladeren zijn dik, een beetje zacht en wat 'vlezig', ovaal tot langwerpig van vorm, lancetvormig en aan de basis schedevormend. Het blad is glanzend en min of meer gemarmerd met paars of brons, met rijke reflecties. In maart-april verschijnen er bloemstengels van 40 tot 50 cm hoog, met een bruinrode kleur, die elk 5 tot 6 bloemen dragen van 4 tot 5 cm in diameter, die een beetje lijken op die van de martagonlelie. Licht naar beneden gericht, bestaan ze uit 6 teruggebogen bloemblaadjes, zoals bij lampionnetjes. Hun kleur is een helder, licht geel, bleker en met een zacht groene zweem aan de achterkant, waarbij elk bloemblad min of meer gespikkeld is met bruin aan de basis. De bol is cilindrisch, puntig en aan één uiteinde gebogen, een beetje als een grote hoektand. Daarom worden Erythroniums soms 'hondstand' genoemd. Het loof verdroogt in de loop van de zomer, wat overeenkomt met de rustperiode van de bol.

Vroeger geplant in de tuinen van onze grootmoeders, en doorgegeven van buur tot buur of van ouder op kind, is deze Erythronium 'Pagoda' zeldzaam geworden. Waarschijnlijk omdat de bollen, die niet lang uit de grond mogen blijven, slechts gedurende een zeer korte periode verkrijgbaar zijn. Het is ontegenzeggelijk een heel mooie plant die je direct na ontvangst van je bestelling moet planten als je hem adopteert. Het is ook een robuuste plant die zich rustig in de tuin vestigt. Het is beter om de bollen op hun plek te laten, ze zullen vele jaren bloeien als je ze een plekje geeft in een bosrand of bij een oostelijke muur, in een schaduwrijke situatie, in een bodem die koel blijft. In de zomer voorkomt een laag stro dat het water verdampt en houdt het een lichte vochtigheid vast. Combineer dit ras 'Pagoda' met boshyacinten (Hyacinthoides non-scripta), anemonen (Anemone blanda of coronaria), leverbloempjes, sleutelbloemen of boterbloemen die van dezelfde sfeer houden. Je kunt de bollen perfect in een pot planten, waarbij je het substraat altijd licht vochtig houdt, zelfs in de zomer wanneer de plant in rust is.