Helianthemum Annabel - Hélianthème à fleurs double rose tendre
Helianthemum Annabel - Zonneroosje
Helianthemum apenninum x mummularium Annabel
Zonneroosje , Zonnedauwroos
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →12 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Helianthemum of zonneroosje 'Annabel' is een charmante variëteit met dubbele, zachtroze bloemetjes met een hartje van goudgele meeldraden. Ze verschijnen van mei tot september boven een mooi grijsgroen blad. Deze wintergroene, uitbundig bloeiende halfheester vormt een prachtige bodembedekker. Hij voelt zich thuis in zonnige borders en rotstuinen, waar hij een romantische cascade vormt over een muurtje of tussen de stenen van een terras.
Behorend tot de cistusfamilie, is het zonneroosje 'Annabel' ontstaan uit twee botanische soorten: de Helianthemum apenninum, afkomstig uit Zuid-Europa, en de H. nummularium, die wijdverspreid is in Europa en Turkije. Net als zijn voorouders houdt hij van kalkhoudende, stenige en zanderige grond en een plek in de volle zon. Zonder deze omstandigheden bloeit hij niet en gaat hij achteruit. Het zonneroosje 'Annabel' vormt een lage, spreidende en dichte halfheester, als een kussentje van 25 cm hoog en 30 tot 35 cm breed. Zijn wintergroene tot halfwintergroene blad, afhankelijk van het klimaat, bestaat uit kleine, lijnvormige, zilvergrijsgroene blaadjes. Het vormt de perfecte achtergrond voor een overvloedige en stralende, zachtroze bloei. Van mei tot augustus bedekt hij zich met een veelvoud aan kleine, dubbele bloempjes van 3 cm doorsnee, die lijken op een beetje verfrommelde pompons, versierd met een bosje gouden meeldraden.
Het zonneroosje is de ideale plant voor een rotstuin, een zonnige helling, als cascade over een muurtje of tussen terrasstenen. Hij komt ook perfect tot zijn recht op de voorgrond van vasteplantenborders of verhoogde bloemperken. Teelt in potten of bakken op het terras is ook mogelijk. Hij is zelfs geschikt voor groene muren en sedumdaken. Je kunt hem combineren met andere rotstuinplanten (Erigeron, struikganzerik, struikviolier), maar ook met vaste planten zoals: lavendel, baardiris, cistusroosje, zonnekruid, Convolvulus cneorum en sabatius, meisjesogen, tijm, kruipende rozemarijn. Zijn bloempjes mengen zich heel fijn met het grijze blad van ezelsoor, dwergalsem en hoornbloem.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Helianthemum Annabel - Zonneroosje in beeld...
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Helianthemum
apenninum x mummularium
Annabel
Cistaceae
Zonneroosje , Zonnedauwroos
Tuinbouw
Andere Helianthemum
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
De zonneroos *Helianthemum* 'Annabel' is zeer gemakkelijk in de teelt en onderhoudsvrij. Hij staat graag op een zonnige plek in Nederland, in een neutrale of kalkhoudende bodem die perfect water doorlaat, zelfs droog en rijk aan grind of zand. Omdat hij slecht tegen wintervocht kan, is het vooral in ons koude en vochtige klimaat belangrijk om de grond bij het planten luchtiger te maken door grind en zand toe te voegen voor een betere waterafvoer. De zonneroos is een zeer winterharde plant die temperaturen tussen -15 en -20°C verdraagt. Hij kan goed tegen droogte en heeft alleen het eerste jaar na het planten regelmatig, maar niet te veel, water nodig; daarna redt de plant zichzelf. Na de bloei kun je de uitgebloeide stengels en het loof toppen om een nabloei in het najaar te stimuleren. Een lichte insnoeien van de pol met een heggenschaar kan na de bloei worden uitgevoerd om een mooie, volle groei te behouden en te voorkomen dat het midden kaal wordt.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).