Ancolie, Aquilegia sibirica
Ancolie, Aquilegia sibirica
Ancolie, Aquilegia sibirica
Aquilegia sibirica - Siberische akelei
Aquilegia sibirica
Siberische akelei , Akelei
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →12 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Aquilegia sibirica, ook wel Siberische akelei genoemd, is een zeldzame wilde soort in de teelt. Hij bloeit in de bergen van gematigd Azië, niet ver van waterlopen. In de late lente en zomer toont hij tweekleurige bloemen, in een porseleinachtig blauwpaars, met witte en zeer bleekgele accenten, lichtjes knikkend. De dunne bloemstengels ontspringen uit een mooi polvormig, ingesneden grijsgroen blad. Het is een zeer winterharde vaste plant, geschikt voor alpenrotsentuinen.
De Aquilegia sibirica is een vaste plant uit de ranonkelfamilie. Zijn verspreidingsgebied strekt zich uit van Kazachstan tot Siberië, Mongolië en West-China. In het wild wordt hij gevonden op hoogtes tussen 1600 en 2000 meter, langs de oevers van beekjes. Zijn teelteisen zijn duidelijk: hij houdt van een bergklimaat, heeft een hekel aan hittegolven en geeft de voorkeur aan licht vochtige, maar goed doorlatende grond. Het is een rhizomateuze vaste plant die polvormige pollen vormt van ongeveer 40 cm hoogte. Het loof komt in het voorjaar tevoorschijn. De bladeren zijn dubbel drietallig, samengesteld uit 3 niervormige deelblaadjes, tot 5 cm breed, met een behaarde onderkant. De bloei vindt plaats van juni tot juli, soms iets eerder afhankelijk van het klimaat. De bloemen van 4 cm in diameter bestaan uit blauwe kroonbladen met wit en een bleekgele rand, en blauwpaarse kelkbladen met korte, aan de basis gekromde sporen. Ze staan met 2 tot 4 bijeen in een eindstandige scherm aan rechtopstaande bloemstengels. Het bovengrondse, bladverliezende deel is afwezig in de winter.
Deze Siberische akelei zal verzamelaars van alpiene planten en liefhebbers van zeldzame botanische soorten verrukken. Ondanks een uitstekende winterhardheid is deze Aquilegia misschien niet de makkelijkste om te telen: voldoende vocht is nodig van het voorjaar tot de vroege zomer, maar de bodem moet droger zijn van de late zomer tot in het najaar. De wortelstok heeft ook een hekel aan grond die zowel bevroren als doorweekt is in de winter. In een frisse, maar redelijk zonnige rotstuin kun je hem combineren met andere alpiene planten, zoals de gentiaan of de edelweiss bijvoorbeeld.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Aquilegia sibirica - Siberische akelei in beeld...
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Aquilegia
sibirica
Ranunculaceae
Siberische akelei , Akelei
Tuinbouw
Andere Akeleien - Aquilegia
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Deze bergplant, gewend aan een streng klimaat, korte en koele zomers en winters onder een beschermende sneeuwlaag, stelt in de tuin eisen die haar natuurlijke omgeving zo goed mogelijk benaderen. Bij het planten is het aan te raden haar in grond te zetten die verrijkt is met compost, grind en humusrijke aarde, zoals potgrond. Een goed gedraineerde, vochtige tot natte bodem tussen het voorjaar en de vroege zomer is essentieel. Daarentegen mag de grond in de late zomer en het najaar droger zijn. Het is ook aan te raden om een mulchlaag van minimaal 2 cm aan te brengen, bijvoorbeeld in de vorm van kleine steentjes rond de voet van de plant. Dit houdt de wortelhals droog en zorgt dat de bodemvochtigheid behouden blijft. In het voorjaar is een gift meststof in de vorm van hoornmeel of goed verteerde stalmest welkom. Een plek in de halfschaduw of in de ochtendzon is ideaal.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).