Collectie Saffraan

Wij bieden u een Saffraancollectie van 34 Saffraanbollen (in het Latijn Crocus sativus) aan, waarvan de bloemen paars of wit zullen zijn, afhankelijk van de plant. En wat als u nu eens uw eigen saffraan oogst, die roodoranje draden die hun krokusbloemen zo mooi opfleuren en gerechten zo'n karakteristieke smaak en kleur geven? De saffraankrokus wordt in de zomer geplant, tijdens zijn rustperiode, en is gemakkelijk te kweken in de volle zon, in een zeer goed doorlatende, lichte bodem, bij voorkeur droog in de zomer. Winterhardheid: -15°C en kouder.

De collectie bestaat uit:

14 Witte Saffraankrokus in maat 6+ (een mooie vorm met witte bloemen)

20 Crocus sativus in maat 8+ (dit is de typische soort)

Afzonderlijk Gelabeld

De Crocus sativus is een vaste plant, een geofyt (met een ondergronds reserveorgaan) uit de familie van de Iridaceae. Het is een steriele plant die geen levensvatbare zaden produceert, waarschijnlijk ontstaan uit de hybridisatie van twee wilde krokussen, die volgens specialisten enkele duizenden jaren geleden ergens in Griekenland of Turkije is ontstaan. De saffraankrokus heeft een knol (verdikte stengelbasis) die hem in staat stelt de zomer in een toestand van kiemrust door te brengen, waardoor de plant de zomerdroogte ontloopt. Zijn loof bestaat uit 6 tot 10 zeer fijne, lineaire bladeren van 15 tot 20 cm lang, een beetje leerachtig, met gewimperde randen en een donkergroene kleur. Het ontwikkelt zich in het najaar, blijft de hele winter aanwezig en verdwijnt begin zomer. De bloei vindt meestal in oktober plaats, vóór het verschijnen van het loof, tegelijkertijd of net erna. De grote, spectaculaire bloemen van 10 cm komen direct uit de grond. Ze zijn van grote schoonheid, gevormd door een kroon met 6 bloemblaadjes waarvan het centrum wordt ingenomen door 3 meeldraden met helmknoppen bedekt met geel stuifmeel en 3 lange rode draden, stempels genoemd, die worden geoogst en gedroogd om in de keuken als specerij of kleurstof te worden gebruikt. Bij de typische soort zijn de bloemblaadjes paars met purperen adering, bij de witte vorm zullen ze wit zijn met paarse adering. Deze bloemen blijven, in tegenstelling tot de meeste krokussoorten, zelfs in het donker open.

De Crocus sativus wordt natuurlijk in de moestuin gebruikt, maar ook in de siertuin, want hij is zowel decoratief als nuttig. Hij kan worden geplaatst in een border, als randbeplanting, in een rotstuin of ook in potten voor de herfstkrokussen. In de tuin kan hij worden geplant langs de rand van een border of in een rotstuin, altijd in de zon en in een goed doorlatende, lichte bodem, en gecombineerd worden met mooie, bodembedekkende vaste planten voor droge grond: Artemisia lanata, wilde tijm, Phyla nodiflora of Cerastostigma plumbaginoides, met zijn rode herfstloof, en nog vele anderen. Grote sieruien zoals Allium christophii, maar ook de Peruaanse hyacint, Amaryllis belladonna, Sternbergia lutea of andere bollen die van droge grond in de zomer houden, zullen ook goede gezelschapsplanten voor de saffraan zijn.

Voornamelijk geproduceerd in Iran, wordt de saffraan elke dag geoogst zodra de bloemen open zijn (de bloemen hebben een kort leven, ongeveer 48 uur), bij voorkeur bij zonsopgang om zijn smaakkwaliteiten te behouden. Eenmaal geoogst worden de stempels gedroogd; laat ze ongeveer twintig minuten drogen in een nauwelijks warme oven (60°) en bewaar ze in luchtdichte potten. Er zijn 150 bloemen nodig om één gram saffraan te produceren.